„Luka” w bonie senioralnym. Wsparcie może ominąć jedną grupę

Bon senioralny to planowane świadczenie, którego celem jest wsparcie osób starszych potrzebujących opieki. Tego rodzaju pomoc ma przysługiwać w formie dopłat do usług opiekuńczych w wymiarze od 5 do maksymalnie 50 godzin w skali miesiąca. Zakładana wartość bonu senioralnego ma wynosić do 2150 zł miesięcznie.

Dla kogo bon senioralny? Świadczenie może ominąć samotnych seniorów

Świadczenie ma przysługiwać osobom po 75. roku życia, które wymagają opieki ze względu na swój stan zdrowia. Jak czytamy na stronie rządowej: „Projektowane rozwiązanie będzie nakierowane na osoby aktywne zawodowo, które w związku z wykonywaną pracą nie mogą zapewnić wsparcia bliskiej osobie starszej w zakresie podstawowych czynności dnia codziennego”.

Z powyższego wynika, że z pomocy skorzystają tylko ci seniorzy, którzy mają aktywnych zawodowo bliskich niemogących zapewnić im opieki we własnym zakresie. Chodzi tu o małżonka lub zstępnych (dzieci, wnuki). Zapis ten oznacza, że samotne osoby starsze mogą nie zostać objęte wsparciem.

Warto również wspomnieć o kryteriach dochodowych. Na bon senioralny mają liczyć osoby, których emerytura bądź renta nie przekracza 3410 zł brutto. Z kolei dochody krewnych musiałyby się zawierać w przedziale od kwoty 3500 zł do kwoty 6700 zł (gospodarstwa jednoosobowe) lub 10 000 zł (gospodarstwa wieloosobowe).

Luka w bonie senioralnym? Podnoszony problem bez rozwiązania

Zapis wykluczający samotnych seniorów z możliwości uzyskania wsparcia wzbudził zastrzeżenia już na etapie konsultacji. NSZZ „Solidarność” zgłaszał bowiem: „pominięcie tej grupy seniorów jest niezrozumiałe, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę osób samotnych i nieposiadających krewnych, którzy mogliby zawnioskować o wsparcie dla nich. Opieka nad samotnymi osobami zależnymi staje się coraz większym wyzwaniem i należy stworzyć ramy prawne dla ochrony ich dobrostanu w razie potrzeby”.

W odpowiedzi resort odpowiedzialny za przygotowanie projektu (Ministerstwo ds. Polityki Senioralnej) nie uwzględnił uwagi, wskazując:

„Celem projektu ustawy jest wsparcie osób aktywnych zawodowo w zapewnieniu opieki nad osobami w wieku 75 lat lub więcej, względem których ciąży obowiązek alimentacyjny, tj. wsparcie aktywizacji zawodowej ww. grupy osób. W przypadku osoby samotnej brak jest osoby, która by podlegała aktywizacji zawodowej”.

Jak podkreślano, samotni seniorzy mogą skorzystać z innego, już działającego wsparcia – Programu Opieka 75+. Program ten skierowany jest do występujących o niego gmin, które otrzymują dofinansowanie od państwa na świadczenie usług opiekuńczych na swoim terenie.

W ramach polityki senioralnej przygotowywane są również inne programy, np. najem senioralny (pomoc dla osób starszych, które posiadają mieszkania na wyższych piętrach bez funkcjonującej w budynku windy lub innego potrzebnego zaplecza).

Poślizg w procedowaniu projektu

Uwagę zwraca również opóźnienie we wprowadzeniu w życie wspomnianego projektu.

Podczas ostatniego posiedzenia sejmowej Komisji polityki senioralnej sekretarz stanu w KPRM Marzena Okła-Drewnowicz zapewniała, że projekt jest na finiszu rządowej ścieżki legislacyjnej i został skierowany do Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Wyjaśniając powody opóźnień wskazała na szerokie konsultacje społeczne i międzyresortowe. – To był długi, żmudny, ale bardzo skrupulatny proces. W pierwszym etapie wpłynęło około 600 uwag, w kolejnym około 300, a następnie blisko 200. Każdą trzeba było przeanalizować i często zmienić zapisy merytoryczne – mówiła.