To piękne miejsce skrywa mroczną tajemnicę. Spowite mgłą robi wrażenie

Niejednokrotnie wybieramy się w góry, by zobaczyć piękną, polską jesień. Niewątpliwy prym wiodą Trzy Korony. Nic dziwnego, bo Pieniny mają bardzo przyjazny klimat: halny wieje tu rzadko i słabo, a wielką atrakcją jest również spływ rzeką Dunajec. Niewątpliwie urokliwym miejscem jest Narożnik w Górach Stołowych. O tej porze roku wygląda szczególnie.

W to miejsce prowadzi ponad 100 dróg wspinaczkowych

Narożnik to szczyt w Górach Stołowych, o wysokości 849 m n.p.m. Leży na południowy wschód od Lisiej Przełęczy, która oddziela go od masywu Skalniaka. Narożnik jest z piaskowców ciosowych górnych, będących najmłodszą warstwą Gór Stołowych. Porasta go las świerkowym regla dolnego.

Ku zachodowi i południu Narożnik opada wręcz pionowymi ścianami. Stanowi popularne miejsce do wspinaczki. Na wierzchołku Narożnika można podziwiać widoki na Obniżenie Dusznickie, Góry Bystrzyckie i Góry Orlickie.

Ten szlak pozostaje w pamięci

Pętla na Narożnik i Białe Skały to najciekawsza jak i najłatwiejsza trasa w całych Górach Stołowych. Ma ona ok. 7 km i jej przejście zajmuje średnio 2-2,5 godziny. Najlepiej jest wyruszyć z Lisiej Przełęczy. Gdy dotrzemy na Narożnik możemy na chwilę zejść z niebieskiego szlaku, gdzie można zobaczyć jedną z najbardziej charakterystycznych formacji chyba w całej Polsce, bo jest to skała przypominająca ludzką czaszkę. Od kilku lat prowadzą do niej metalowe schodki.

Następnie trzeba skierować się do Skał Puchacza, które są dawnym urwiskiem kamieniołomu. Widać stamtąd Góry Orlickie. Później na rozwidleniu zielonego i żółtego szlaku zaczyna się jeden z najpiękniejszych fragmentów pętli, czyli Białe Skały. Są to finezyjne formacje piaskowcowe o wysokości sięgającej 30 m, a ich nazwy zależą od kształtów, np.”Zielony Król”, „Krawiec” czy „Dzwoniący Dupek”. Później szlak łagodnieje i zawraca na Lisią Przełęcz.

Mroczna tajemnica Narożnika

O tej porze roku jeszcze bardziej zachwyca, gdy można spacerować w kamiennych labiryntach skąpanych w mgle. Można poczuć się jak w mrocznym filmie.

Jednak to piękne, nastrojowe miejsce skrywa drastyczną tajemnicę. W 1997 r. zamordowano tam dwójkę turystów – Annę Kembrowską i Roberta Odżgę. Zginęli od strzałów w tył głowy, a ich ciała znaleziono w stanie znacznego rozkładu. Teorii na temat motywów było wiele, włącznie z atakiem neonazistów. Do dziś nie ustalono sprawców.