Piątkowy mecz piłkarskiej Ekstraklasy pomiędzy Lechią Gdańsk i Legią Warszawa zgromadził rekordową w tym sezonie publikę – aż 25 tysięcy widzów na Polsat Plus Arenie. Tak wielki tłum spowodował korki przy wyjeździe z bursztynowego obiektu, a jeden zator na drodze powoduje zwykle następny.
Tak było i tym razem. Dodatkowo, na remontowanym odcinku S7 ruch został zatrzymany przez transport materiału ponadgabarytowego, którym było śmigło do wiatraka. W sznur samochód wjechała ciężarówka, taranując pojazdy i ludzi w nich będących.
Karambol pod Gdańskiem. Dotarliśmy do uczestników wypadku
Do tej pory prokuratura ujawniła tożsamość dwóch ofiar – to chłopcy w wieku 10 i 7 lat. Ustalenie personaliów pozostałych dwojga wymaga przeprowadzenia badań DNA.
To straszliwa tragedia, największa na Pomorzu od wypadku PKS w Gdańsku – Kokoszkach w 1994 r., wtedy zginęły 32 osoby.
Dotarliśmy do pana Andrzeja, wiernego kibica Lechii Gdańsk, który nie opuszcza żadnego meczu. W piątek pan Andrzeja brał udział w karambolu na S7, jego auto uległo kasacji, potem brał udział w akcji ratunkowej.
– Mieszkam na co dzień w Skórczu. Po meczu spieszyłem się, aby obejrzeć transmisję z Formuły 1, jestem fanem każdego sportu, nie tylko piłki nożnej. Gdy utworzył się korek, ustawiliśmy się grzecznie na lewym pasie i czekaliśmy. Nagle z tyłu usłyszeliśmy hałas, mówię do syna i kolegi, którzy byli ze mną na meczu: Uważajcie, będzie dzwon – relacjonuje.
– Minęło kilka sekund i nie z prawej, a z lewej strony, jadąc pasem zieleni, który oddziela dwie jezdnie przemknęła ciężarówka. Trafiła w tył mojego samochodu, wybuchły poduszki powietrzne. Kilka sekund ciszy – wszyscy żyją? Jest okej. Kazałem synowi czekać na poboczu, a z kolegą poszliśmy ratować poszkodowanych – dodaje pan Andrzej.
Karambol na S7. Służby zareagowały wzorowo
Inny z uczestników wypadku, który poprosił nas o anonimowość, podkreślił, że „do końca życia zapamięta widok ludzi, którzy chcieli wyciągnąć jednego z poszkodowanych z auta”.
– Inne środki zawiodły, więc trzeba było tłuc szyby gaśnicami. W końcu się udało, temu człowiekowi paliła się ręka, ale on nie zwracał uwagi. Mówił tylko: dzieci, tam są dzieci, ratujcie dzieci… – słyszymy.
– Kilka samochodów dalej był mały samochód, Peugeot albo Fiat Panda, dało się dostrzec małe dziecko w foteliku. Było w nienaturalnej pozycji, to chyba jedna z ofiar. Obok siedział jego brat albo kolega, przytomny, jego udało się uratować – dodaje pan Andrzej.
Zewsząd słychać, że pomimo tak wielkiej tragedii, działanie służb ratowniczych było bez zarzutu. Ratownicy pojawili się szybko, działali sprawnie i skutecznie. Te opinie potwierdza pan Andrzej.
– Nie dłużej niż kwadrans po wypadku pojawiło się pełno służb, karetki, helikoptery, nie było chaosu, ci ludzie wiedzieli, co mają robić. Ja i kolega biegaliśmy jak szaleni. Niesamowity strzał adrenaliny. Wreszcie przyszli policjanci, spisali nasze dane, jaki samochód itd. O godz. 2:15 w nocy powiedzieli, że możemy iść. Ja pytam gdzie mam iść, jak mieszkam w Skórczu.
– Na szczęście ktoś jechał do Starogardu Gdańskiego i wziął mnie ze sobą. Rano widziałem swój samochód albo raczej co z niego zostało w mediach. Miałem szczęście, że byłem na początku tego korka. Ci, którzy byli z tyłu, nie mieli szans – dodaje.
