Jako dziecko był molestowany przez księży. Opowiedział swoją historię po wielu latach. Trudna część biografii towarzyszyła mu przez całe życie, również wtedy, kiedy sam wybrał drogę zakonną. Gościem „Rachunku sumienia” jest prof. Stanisław Obirek.
— Kartezjusz mówi, że każdy jest zadowolony z rozumu, jaki ma, więc jest to najsprawiedliwiej rozdzielony dar, no ale niektórzy mają dary na portiera, przy całym szacunku dla tej funkcji szatniarza, a niekoniecznie drugą osobę w Watykanie — mówi prof. Stanisław Obirek.
— Jak pięknie dyplomatycznie o kardynale Stanisławie Dziwiszu powiedział pan profesor Obirek — komentuje Magdalena Rigamonti, prowadząca „Rachunek Sumienia”.
— No ja mam z nim swoje porachunki, więc nie tracę okazji, żeby powiedzieć, co o nim myślę, bo to jest wielki szkodnik Kościoła — odpowiada były zakonnik.
— No ale z drugiej strony potrafił stworzyć konstrukcję, zorganizowaną grupę — nie będę dodawać jaką — przy papieżu, która przez wiele, wiele lat funkcjonowała. To trzeba mieć łeb panie profesorze, żeby coś takiego zrobić.
— Nie, ja uważam, że tak samo, jak pasożyt rozwija się tylko dlatego, że ma sprzyjające podłoże, tak samo warunki do rozwoju tej grupy trzymającej władzę wokół Jana Pawła II, stworzył sam papież. Proszę zauważyć, papież (Jan Paweł II — przyp. red.) był w Polsce dziewięć razy. Franciszek, a to już jest jedenasty rok jego pontyfikatu, nie był ani razu w Argentynie. Papież stworzył prawdziwą „mafię polską” w Watykanie. O ile ja wiem, Argentyńczyków wielu nie ma wokół papieża — tłumaczy prof. Obirek.
Jana Pawła II można rozliczać
Prof. Stanisław Obirek jest antropologiem kultury, historykiem, ale także teologiem. W 1976 r. wstąpił do zakonu jezuitów, wykładał na prowadzonej przez nich uczelni i był redaktorem naczelnym pisma „Życie Duchowe”. Niezadowolenie przełożonych budziły jego krytyczne komentarze dotyczące działalności Jana Pawła II. W 2005 r. odszedł z zakonu i jest profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego.
W rozmowie z Magdaleną Rigamonti z Onetu prowadzącą podcast „Rachunek sumienia”, mówi o tym, jak trudno było krytykować papieża Polaka.
— Rzeczywiście koniec lat 90., początek XXI w. w Polsce i mówienie czegoś takiego, jak Jan Paweł II — złoty cielec Kościoła polskiego, to było gorsze niż herezja, to była obraza majestatu — zauważa prof. Obirek.
— To był proces takiego dojrzewania nie do krytyki papieża, tylko do krytyki Karola Wojtyły, który przeniósł do Rzymu całe swoje doświadczenie i fobie przed lewactwem, bolszewizmem, wszędzie wietrzył takie spiski, szczególnie w Ameryce Południowej. Ja zrozumiałem, że to jest bardzo specyficzne polskie spojrzenie na świat — dodaje.
Kościół katolicki zamienił się w PRL
Prof. Obirek zauważa, że nie mówiło się jeszcze wtedy powszechnie o oskarżeniach wobec papieża dotyczących tuszowania pedofili, czy rozciągania parasola ochronnego nad notorycznymi przestępcami seksualnymi. Obecnie społeczeństwo potrafi krytycznie weryfikować fakty z pontyfikatu papieża.
— Ja nie uprawiam jakiejś antypapieskiej krucjaty. Ja tylko mówię, dlaczego ten Kościół, który mnie uwiódł autentycznie wieloma przymiotami instytucji lat 70., która była jakąś alternatywą dla szarej PRL-owskiej rzeczywistości, że ten Kościół stał się takim właśnie PRL-em — wyjaśnia były jezuita.
W rozmowie z Magdaleną Rigamonti uczony wraca też do swoich doświadczeń z dzieciństwa. Kilka lat temu ujawnił, że w młodości był molestowany przez księży.
Czym jest „Rachunek sumienia”?
Kościół. Dla jednych skompromitowana instytucja cynicznie wykorzystująca religię jako narzędzie do zarabiania pieniędzy. Dla drugich opoka oraz źródło wszelkiego dobra i miłości. „Rachunek sumienia” to nie jest podcast tylko o Kościele. To podcast o ludziach, na których kariery, a czasem i na całe życie, wpływ miała (lub nadal ma) instytucja, jaką jest Kościół katolicki. Jeśli nie macie w sobie uczuć religijnych, koniecznie posłuchajcie. Jeśli je w sobie macie — posłuchajcie tym bardziej.