Kardynał Pietro Parolin, obecny faworyt bukmacherów na następnego papieża, stoi w obliczu ponownej kontroli umowy, którą zawarł z Chinami siedem lat temu.
70-letni watykański sekretarz stanu od dawna jest wymieniany jako kandydat do zastąpienia papieża Franciszka na stanowisku głowy Kościoła katolickiego, co wyjaśnia, dlaczego umowa zawarta przez niego z Komunistyczną Partią Chin w 2018 r. ponownie znalazła się w centrum uwagi.
Umowa zawarta przez Parolina dała Pekinowi formalny wpływ na mianowanie katolickich biskupów w Chinach.
Rzym starał się zaradzić głębokim podziałom w Kościele katolickim w Chinach, który został podzielony na dwie części — oficjalny, sankcjonowany przez państwo Kościół i podziemny Kościół, który pozostał lojalny wobec Watykanu.
Podczas gdy niektórzy uznali porozumienie za dyplomatyczny przełom, inni skrytykowali to posunięcie, w tym kardynał Joseph Zen z Hongkongu, który wielokrotnie nazywał je „zdradą” podziemnego Kościoła katolickiego w Chinach.
Afera powróciła, gdy świat oczekuje na zbliżające się konklawe, które wyłoni przywódcę największego Kościoła na świecie.
John Allen Jr, redaktor katolickiej strony internetowej Crux, powiedział w poniedziałek „Financial Times”: — Pokolenia chińskich katolików zostały zamęczone za odmowę zaakceptowania komunistycznej kontroli nad Kościołem katolickim. Byli więzieni, torturowani, nękani i prześladowani, niektórzy z nich uważają tę umowę za zdradę ich cierpienia.
Nina Shea, starszy pracownik i dyrektor Centrum Wolności Religijnej w Hudson Institute, podkreśliła tę kwestię w „First Things”, amerykańskim czasopiśmie poświęconym religii i kulturze, w zeszłym tygodniu.
„Umowa zagraża wiernym w Chinach. W zeszłym miesiącu chińskie władze bezterminowo zatrzymały bez procesu biskupa Petera Shao Zhumina z katolickiej diecezji Wenzhou” — napisała Shea.
„To już ósme zatrzymanie sześćdziesięciojednoletniego prałata działającego w podziemiu w ciągu ostatnich siedmiu lat” — dodała.
Wezwała następnego papieża do prowadzenia „lepszej polityki wobec Chin” i powiedziała, że Parolin byłby najlepszym wyborem Pekinu, ponieważ „nikt z czołowych kandydatów na papieża nie ma większego doświadczenia w pracy z Chinami niż kardynał Parolin”.
Dzień po śmierci Franciszka, w Poniedziałek Wielkanocny, Chiny „wybrały” nowego biskupa diecezji Xinxiang pomimo obecnego okresu sede vacante, łacińskiego terminu oznaczającego „pusty tron”, odnoszącego się do okresu między śmiercią lub rezygnacją papieża a wyborem jego następcy.
W tym okresie nie można podejmować żadnych ważnych decyzji (takich jak wybór biskupa).
Decyzja Chin „podkreśla ciągłą oficjalną politykę państwa chińskiego, aby nie uznawać żadnego zewnętrznego autorytetu w organizacji Kościoła w Chinach, w tym Stolicy Apostolskiej” — napisali prawnicy kanoniczni JD Flynn i Ed. Condon w katolickim „The Pillar”.
Co ludzie mówią
Kardynał Joseph Zen powiedział Agencji Reutera po zawarciu umowy: — Oni [wysyłają] trzodę w paszczę wilków. To niewiarygodna zdrada. Konsekwencje będą tragiczne i długotrwałe, nie tylko dla Kościoła w Chinach, ale dla całego Kościoła, ponieważ szkodzi to jego wiarygodności.
Broniąc porozumienia w 2018 r., zmarły papież Franciszek powiedział, że „obie strony tracą coś” w każdym porozumieniu i pochwalił „cierpliwość i mądrość” Parolina i innych, którzy negocjowali umowę.
Parolin powiedział na sympozjum na temat wolności religijnej w kwietniu, że umowa została podpisana „w celu promowania wolności religijnej w sensie znalezienia (pewnej) normalizacji dla społeczności katolickiej”.
— Historia nie została zbudowana w jeden dzień; historia to długi proces — powiedział. — I myślę, że musimy spojrzeć na to z tej perspektywy.
Konklawe rozpocznie się 7 maja, kiedy to elektorzy zostaną zamknięci w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie do czasu wyboru nowego papieża. Każde głosowanie będzie wymagało większości dwóch trzecich głosów — niektóre konklawe rozstrzygały się szybko, inne trwały kilka dni.
Czas trwania papieskiego konklawe zależy w dużej mierze od poziomu porozumienia w Kolegium Kardynalskim.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”