Niedawne badania potwierdziły istnienie trzeciego gatunku manty, który z gracją przemierza ocean. Nowo opisanemu gatunkowi nadano nazwę Mobula yarae, na cześć Yary, ducha, którego opisuje brazylijska mitologia.
Manta – diabeł morski z tropików
Przez długi czas występujące w oceanach płaszczki z rodzaju Mobula były klasyfikowane jako jeden gatunek, Manta birostris. W 1868 r. dodano kolejny: Manta alfredi. Kilkanaście lat temu przewidywano równocześnie, że istnieje kolejny gatunek diabła morskiego, ale nikt nie zdołał tego potwierdzić, aż do teraz.
Potwierdzenie obecności Mobula yarae zajęło wiele lat. Naukowcy przeanalizowali tysiące zdjęć i filmów, przebadano też martwe okazy z Brazylii, Stanów Zjednoczonych i Bahamów.
Manta jest podobna do osobników innych gatunków, ale jej obecność potwierdzono obecnie jedynie w zachodnim Atlantyku. Skoncentrowane siedlisko może być groźne dla tych zwierząt i powodować większe ryzyko ich wymierania, uważają odkrywcy gatunku.
Np. M. alfredi jest wymieniony jako gatunek narażony na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych, a M. birostris jako gatunek zagrożony. Oba gatunki będą wymagały ponownej oceny w celu ustalenia ich rzeczywistego statusu ochronnego.
Niezwykła płaszczka jak romb
Manta żyje w morzach tropikalnych wokół południowej Afryki, od południowej Kalifornii do Peru, od Karoliny Północnej do południowej Brazylii oraz w Zatoce Meksykańskiej oraz Australii. Najczęściej w wodach przybrzeżnych w pobliżu raf, czasem jest też spotykana na głębszych wodach.
Manty są najczęściej spotykane samotnie lub w parach, rzadziej w małym stadzie. Często wyskakują ponad powierzchnię, nawet na wysokość 1,5 m i z hukiem opadają na wodę. Prawdopodobnie w ten sposób uwalniają skórę od pasożytów.
Płaszczki (orleniokształtne) mają ciało silnie spłaszczone, z szerokimi, silnie rozwiniętymi, zachodzącymi swoją podstawą na głowę płetwami piersiowymi, tworzącymi z całym ciałem kształt rombu lub dysku.
