Posadź go teraz, a nie pożałujesz. Będzie kwitł aż do przymrozków

Ostatnio informowaliśmy z kolei o krzewie, który jest równie zapomniany co lwia paszcza. Bez niego nie mogło się obyć żadne lato. Wszyscy z utęsknieniem czekaliśmy na te małe, żółte owoce. Niegdyś popularna mirabelka dzisiaj już nie świeci triumfów – ani w ogrodach ani na naszych stołach.

Ten kwiatek przypomina lwa

Wyżlin większy, zwany częściej lwią paszczą (Antirrhinum majus) jest rośliną z gatunku z rodziny babkowatych. Pochodzi z regionu Morza Śródziemnego – można go spotkać w Algierii, Maroko, Tunezji, ale także na terenie Europy Południowej czy Azji Zachodniej. W Polsce wyżlin większy jest uprawiany przede wszystkim jako roślina ozdobna, choć czasami przejściowo dziczeje.

Lwia paszcza jest rośliną jednoroczną, silnie rozkrzewiającą się. Jest dość wysoka – dorasta do 70 cm wysokości. Na końcu prostych, pokrytych liśćmi łodygach jest znak rozpoznawczy tej rośliny, czyli jej kwiaty, zebrane w gęste grona. Lwia paszcza występuje właściwie we wszystkich wariantach kolorystycznych z wyjątkiem niebieskiego. Zachwyca wieloma barwami, zaczynając od czystej bieli przez jasne odcienie pomarańczy, głębokiej czerwieni, a na intensywnym fiolecie kończąc. Wyżlin większy ma kwiaty, które po ściśnięciu z boków otwierają się jak paszcza lwa.

Jak dbać o lwią paszczę

Ta roślina nie jest zbyt wymagającą. Przede wszystkim jako kwiat rodem z ciepłych krajów musi mieć słoneczne stanowisko. Lwia paszcza im więcej będzie mieć słońca, tym intensywniejszymi i silniejszymi obrodzi kwiatami. Woli lekką, przepuszczalną glebę. Dobrze znosi susze, ale jednak mimo wszystko warto ją regularnie podlewać, przede wszystkim tuż po posadzeniu.

Najważniejszym zabiegiem jest regularne usuwanie przekwitłych kwiatów. Stymuluje to lwią paszczę do nowych pąków i wydłuża okres jej kwitnienia. Można nawozić ją co dwa-trzy tygodnie.

Wysiew kwiatów w sierpniu ma swoje zalety

Większość ludzi sadzi lwią paszczę wiosną, ale może z powodzeniem być wysiana również latem. Sadząc ją w sierpniu zwiększamy szansę na zdrowe kwitnienie – o tej porze roku jest zazwyczaj mniej szkodników i chorób. Lwia paszcza dobrze reaguje na niskie temperatury, więc da sobie radę, gdy nadejdą chłodniejsze, sierpniowe noce.

Sprawdza się na rabatch, ale też w naturalistycznym ogrodzie. Dzięki jej wysokości – od 30 do 70 cm można tworzyć z lwiej paszczy wielopoziomowe kolorowe kompozycje, czy to w ogrodzie czy na balkonie w skrzynkach. Pięknie prezentuje się jako kwiat cięty. Nic dziwnego, że nasze babcie go kochały.