Książka Jacka Gądka „Duduś. Prezydent we mgle” wywołała w pałacu Andrzeja Dudy niemałe poruszenie. Teraz odniósł się do niej sam były prezydent. Choć narzekał na złośliwy tytuł i okładkowe zdjęcie, to nie zakwestionował ustaleń dziennikarza „Newsweeka”. Nawet tych najbardziej sensacyjnych.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
– Tytuł jest moją ksywką z czasów dziecięcych i harcerskich – mówił Andrzej Duda w podcaście Żurnalisty, zapytany o książkę „Duduś. Prezydent we mgle”. – Jest oczywiście złośliwy. Sugerujący, że nie dorosłem do funkcji. Bo tak mnie wołali koledzy, kiedy byliśmy harcerzami. […] Tutaj ta złośliwość jest ewidentna. No i oczywiście to zdjęcie też jest tutaj złośliwością ewidentną – powiedział były prezydent. Znacznie ważniejsze było jednak to, co dodał chwilę później.
Gospodarz programu zauważył wcześniej, że treść książki Jacka Gądka jest całkiem spójna z tym, co Andrzej Duda pisze w swojej niedawnej autobiografii „To ja”. Choć krytykuje tytuł i okładkę „Dudusia”, to przyznaje, że „środek nie jest zły”.
Okładka książki „Duduś” Jacka Gądka
Foto: Mat. Prasowe
Andrzej Duda potwierdza wiarygodność książki dziennikarza „Newsweeka”
– Pewne relacje, które tam są przedstawione, są relacjami moich współpracowników – nie zawsze zadowolonych – którzy nie zawsze też i nie we wszystkich sprawach się ze mną zgadzali. Ja nie zmuszałem ludzi do tego, żeby zgadzali się ze mną we wszystkim. Ja tylko po prostu mówiłem: słuchajcie, spokojnie, przepraszam bardzo, ale to ja jestem prezydentem i w związku z powyższym, jeżeli macie odmienne zdanie, to tego nie róbcie. Ja to zrobię, bo ja uważam tak i tak. […] Jeżeli się komuś nie podoba, to może odejść – mówi Duda, de facto potwierdzając wiarygodność książki Jacka Gądka i autentyczność zebranych przez niego relacji ludzi z Pałacu Prezydenckiego. Ale to nie wszystko.
– Ja najbardziej byłem zaskoczony ilością danych, które wyciekły, bo one rzeczywiście były całkiem spójne z pana książką – zauważa Żurnalista.
– No ale wie pan, no ludzie kochają opowiadać. Zwłaszcza jak mają do opowiedzenia coś, co jest wiedzą unikatową. Gorzej, jeżeli opowiadają rzeczy, które są tak naprawdę objęte klauzulami tajności czy zastrzeżonymi – odpowiada Andrzej Duda, po raz kolejny potwierdzając wiarygodność relacji zebranych przez dziennikarza „Newsweeka”.
Furia Andrzeja Dudy, bójki doradców i wojny w Pałacu
Pracując nad książką, Jacek Gądek zebrał unikatowe relacje ludzi z otoczenia Andrzeja Dudy. Kiedy „Duduś” ukazał się wiosną tego roku, wzbudził w Pałacu Prezydenckim spore emocje. Plotkowano o tym, kto rozmawiał z dziennikarzem „Newsweeka” i w jakim świetle te opowieści stawiają Dudę. A wyłania się z nich obraz prezydenta nie zawsze panującego nad swoim otoczeniem, ale i podejmującego ważne – choć często niesłusznie traktowane z lekceważeniem – decyzje.
– Ta wizyta w Kijowie to była jakaś makabreska – opowiadał Gądkowi o wizycie Dudy w Ukrainie w pierwszych tygodniach rosyjskiej inwazji na pełną skalę człowiek bliski prezydentowi i znający kulisy tamtego wyjazdu. – Na zewnątrz to był wielki sukces prezydenta i państwa polskiego. A z drugiej strony: za kulisami doszłoby do mordobicia w pociągu. Do mordobicia najważniejszych ludzi prezydenta na jego oczach – mówił. Chodziło o Marcina Mastalerka i Jakuba Kumocha. Jeden z doradców prezydenta dodawał: – Tam była jeszcze druga awantura między nimi, ale wtedy starli się już, jak byli sam na sam. Tuż przed wyruszeniem w drogę powrotną ścięli się w hotelu, gdzie zatrzymali się na chwilę.
Po awanturze Andrzej Duda miał pretensje do Mastalerka, że – wbrew nakazowi prezydenta – nie chciał razem z Kumochem pisać przemówienia dla głowy państwa.
Współpracownicy prezydenta chętnie opowiadali też Gądkowi o tym, jaki Andrzej Duda jest na co dzień. Obraz nie zawsze był dla prezydenta pozytywny. „Czy Andrzej opie***la? I to straszliwie”, „jest bardzo porywczy”, „jak się na coś wkurzył, to potrafił wrzeszczeć na ludzi i kląć” – to tylko kilka cytatów z bliskich współpracowników prezydenta.– Często dostawał szału. A potem jakby nigdy nic: ani pocałuj mnie w d***, ani przepraszam. Przychodził i potrafił być miły, jakby nic się nie stało – opowiadał jeden z nich.
A skąd tytuł, który prezydent uznał za złośliwy i umniejszający? To Jacek Gądek wyjaśnia już w prologu swojej książki i jego relacja pokrywa się ze słowami samego Dudy. – Na Andrzeja mówiliśmy „Duduś”. Z dawnych lat miał taką ksywkę. A Lech Kaczyński, gdy kogoś lubił, to prosił, by do niego mówić Leszek. Leszek faktycznie nawet lubił i cenił „Dudusia” – mówił dziennikarzowi „Newsweeka” człowiek z otoczenia Andrzeja Dudy. A inny dodawał: – Na początku prezydentury [Andrzej] był jak dziecko we mgle.
Książkę Jacka Gądka „Duduś. Prezydent we mgle. Kulisy Pałacu Andrzeja Dudy” Można ją kupić tutaj.
Okładka książki „Duduś. Prezydent we mgle. Kulisy Pałacu Andrzeja Dudy” Jacka Gądka
