Lejkowiec dęty. Najdziwniejszy grzyb w polskich lasach

Czy lejkowiec dęty jest jadalny?

Lejkowiec dęty z pewnością należy do najdziwniejszych grzybów występujących w polskich lasach. Mimo nietypowego i bardzo osobliwego wyglądu, warto go zbierać – jest bowiem nie tylko jadalny, ale i bardzo smaczny! Jeśli lubisz smak trufli, z pewnością przypadnie ci do gustu. Należy do rodziny pieprznikowatych, jest zatem bliskim krewnym kurki. Jego smak jest jednak nieco inny – bardziej wyrazisty i dymny. Warto zbierać najmłodsze owocniki, gdyż starsze są nieco łykowate, a przez to mniej smaczne.

Gdzie szukać lejkowca dętego?

Lejkowiec dęty występuje w polskich lasach, jednak nie jest to gatunek bardzo rozpowszechniony. Rośnie przede wszystkim w lasach liściastych, sporadycznie w iglastych. To grzyb mikoryzowy, którego najczęściej można spotkać w pobliżu dębów oraz buków.

Kiedy wybrać się na grzybobranie, by go znaleźć? Wyrasta od sierpnia aż do listopada – sezon na niego jest więc długi. Lejkowca trudno przegapić – ma charakterystyczne wybarwienie, a do tego występuje w grupkach.

Z czym można pomylić lejkowca dętego?

Lejkowiec dęty to bardzo charakterystyczny grzyb, którego trudno pomylić z innym gatunkiem. Ze względu na specyficzny wygląd bywa nazywany „wronimi uszami”, „grzybem kominkiem”, a nawet „trąbkami umarlaka”. Jego mało przyjemny widok nie powinien jednak zrażać – jeśli znajdziesz go na spacerze, koniecznie weź do koszyka.

Jak rozpoznać lejkowca dętego? Grzyb ma charakterystyczny kształt lejka albo trąbki – jest wąski u nasady i rozszerza się ku górze, tworząc specyficzną formę z pofałdowanym brzegiem. Średnica owocnika może mieć od 3 do 8 cm. Wyróżnia się kolorem – może być ciemnoszary albo czarnobrązowy, z wiekiem staje się czarny. Trzon lejkowca dętego jest pusty i ma wysokość do 12 cm.

Lejkowca dętego można pomylić jedynie z gatunkami należącymi do tej samej rodziny, np. z lejkowniczkiem pełnotrzonowym albo pieprznikiem szarym.

• Lejkowniczek pełnotrzonowy ma nieco jaśniejszy i bardziej wpadający w brąz kolor, a do tego jego kapelusz jest bardziej pofałdowany.

• Pieprznik szary kolorystycznie jest zbliżony do lejkowca, natomiast nie ma charakterystycznej trąbkowatej formy.

Oba gatunki są jadalne, więc pomyłka w czasie grzybobrania nie jest niebezpieczna. Wypatrywanie lejkowca dętego w leśnej ściółce poleca się szczególnie poczatkującym grzybiarzom – właśnie ze względu na małe ryzyko pomylenia go z innymi grzybami.

Co można zrobić z lejkowca dętego? Szybkie przepisy

Lejkowiec dęty ma szerokie zastosowanie w kuchni – mówi się, że może być zamiennikiem trufli – drogich i uważanych za ekskluzywne. Poza tym, że jest smaczny, jest zdrowy – zawiera sporo witaminy D oraz składników mineralnych, np. magnezu, potasu, żelaza. Jest bogaty również w przeciwutleniacze, wspierające układ odpornościowy. Jak wykorzystać go w kuchni?

• Dodatek do farszu. Lejkowiec rzadko gości na stołach, ponieważ w całości niezbyt apetycznie wygląda. Warto jednak dodać go do farszu (np. pierogów, krokietów czy naleśników), gdyż nada mu wyjątkowego, leśnego aromatu.

• Do jajecznicy. Pokrojony na drobne kawałki lejkowiec dęty, podsmażony z cebulką to genialne urozmaicenie porannej jajecznicy.

• Do grzanek i tostów. Pokrojony na niewielkie kawałki i podsmażony z cebulą i ziołami stanowi pyszny dodatek do grzanek i tostów. Taką grzankę warto posypać ulubionym serem, aby zyskała głębię smaku.

• Jako przyprawę. Lejkowiec dęty nadaje się do suszenia i wykorzystywania jako przyprawa. Można go dodać do każdego dnia, któremu chcesz nadać grzybowy aromat albo niecodzienny smak. Szybko schnie i dobrze się kruszy, a przez to, że ma wyrazisty smak, jest bardzo wydajny. Już niewielka szczypta potrafi zmienić smak potrawy.

• Jako dekorację. Dekoracje botaniczne są ogromnym trendem w ozdabianiu stołów. Położone w całości brokuły, kapusty czy fenkuły, połączone z kwiatami wyglądają designersko i oryginalnie. A gdyby tak dołożyć do tego nieco magicznie wyglądające grzyby? Borowik jest jednak zbyt pospolity – lejkowiec to natomiast wybór idealny: wygląda ciekawie i nieco niepokojąco, świetnie sprawdzi się na przyjęciach w stylu whimsical.

Uwaga! Lejkowiec dęty nie nadaje się do jedzenia na surowo.

Niezbyt zachęcający wygląd lejkowca dętego sprawia, że niewprawieni grzybiarze omijają go z daleka. Tymczasem jest to rarytas, który dodaje potrawom niezwykły smak i aromat. Niegdyś nazywany był „truflą dla ubogich”, obecnie jest ciekawym i zdrowym dodatkiem do potraw.