Na drugą rocznicę wyborów, po których stracił władzę, Jarosław Kaczyński rozważał złożenie wniosku o konstruktywne wotum nieufności dla rządu Donalda Tuska. Sprawa rozbiła się jednak o nazwiska i problem, z którym mierzy się PiS.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że z nami jesteś!
Foto: Newsweek
O tym, czy na drugą rocznicę wyborów z 15 października złożyć wniosek o konstruktywne wotum nieufności wobec rządu Donalda Tuska, dyskutowano na ostatnim „PKP”, czyli spotkaniu najwyższych władz PiS (skrót od Prezydium Komitetu Politycznego PiS).
– Był taki pomysł, aby przeprowadzić wniosek o konstruktywne wotum nieufności – przyznaje rozmówca z kręgu Nowogrodzkiej.
PiS ma pomysł, ale ma też problem
Jarosław Kaczyński stwierdził, że to nawet dobry pomysł. Zresztą PiS sięgał już po taki wist, gdy poprzednio był w opozycji. W 2012 r. kandydatem na premiera został prof. Piotr Gliński. Z czasem stał się zresztą dyżurnym kandydatem na premiera technicznego. PiS składał takie wnioski, gdy była szansa na jakiś wyłom w obozie rządowym lub konflikty w samej PO.
Obecnie koalicja 15 października mierzy się z odejściem Szymona Hołowni nie tylko z fotela marszałka Sejmu, ale generalnie z krajowej polityki. Polska 2050 jest już de facto masą upadłościową, a jej posłowie głosowali nawet za ustawą ws. Centralnego Portu Komunikacyjnego, choć był to projekt prezydenta Karola Nawrockiego. Koalicja jest więc poobijana, osłabiona i jeszcze w momencie trudnego przełomu. Dlatego też wrócił pomysł na konstruktywne wotum nieufności.
Narzędzie to ma jednak swoje twarde wymagania – we wniosku trzeba wskazać nazwisko proponowanego nowego premiera. A największą trudnością jest zawsze to, by je znaleźć.
– Trzeba zgłosić nazwisko kandydata na premiera. A nie było kandydata, który pogodziłby wszystkich w partii – opisuje polityk PiS bliski Nowogrodzkiej.
Spór frakcji w PiS
Są dwie szkoły: albo szukać premiera wewnątrz partii, albo poza Sejmem wśród osób o jakimś autorytecie. Ponad dekadę temu PiS szukało poza Sejmem – a to rozważano prof. Michała Kleibera, a to Zytę Gilowską (wtedy zasiadała w Radzie Polityki Pieniężnej), ale ostatecznie namaszczano prof. Glińskiego, socjologa z dużym dorobkiem.
Nasz rozmówca z PiS: – Problem się zrobił z tym, kto miałby być kandydatem. Fajny pomysł, ale nie było odpowiedniego kandydata.
Tym razem Gliński nie był rozważany. Ma już w CV bycie wicepremierem, więc występowanie w roli kandydata na technicznego premiera, byłoby ujmą. – Spór tych fakcji jest na tyle silny, że nie byłoby zgody ani na Morawieckiego, ani na Czarnka – słyszymy.
W dyskusji na „PKP” na Nowogrodzkiej pomysł nie wszedł w fazę poszukiwań kogoś z zewnątrz. Kandydatur wewnątrz partii jest w końcu dużo. – Wskazanie kogoś z naszych polityków, to by było jak namaszczenie – mówi polityk PiS.
Kaczyński nie chce „rozpierniczać PiS”
Ambicje bądź potencjał do bycia premierem ma w PiS co najmniej kilka osób. Z jednej strony jest to były premier Mateusz Morawiecki, który bardzo chce wrócić na fotel szefa rządu w 2027 r. A z drugiej jest sojusz polityków, którzy chcą ze swojego grona wypromować premiera. W tej grupie są: Tobiasz Bocheński, Przemysław Czarnek i Patryk Jaki (oni trzej są wymieniani jako potencjalni premierzy w przyszłości), a także Jacek Sasin i uczestniczący w ich spotkaniach Mariusz Błaszczak. Kibicuje im Beata Szydło oraz Elżbieta Witek.
Obawa w PiS była bowiem taka, że wskazanie jednego kandydata na premiera, nawet jeśliby był on skazany na porażkę w głosowaniu nad wotum w tej kadencji Sejmu, za bardzo zaogniłoby wewnętrzna walkę między pretendentami do tego stanowiska w 2027 r.
Człowiek bliski Nowogrodzkiej: – Prezes przeciął więc sprawę, żeby nie rozpierniczać sobie partii.
