W ostatnich dniach Donald Trump musiał stawić czoła serii politycznych ciosów. Jego sojusznicy są wstrząśnięci, wyborcy — podzieleni, a sytuacja administracji nagle zrobiła się napięta. Upokarzająca porażka republikańskich kandydatów w wyborach była tylko początkiem. A kiedy sytuacja wydawała się stabilizować, powrócił skandal, który Trump od dawna próbował ukryć.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że czytasz „Newsweeka”
Foto: Newsweek
Znaki ostrzegawcze pojawiły się natychmiast po wyborach 4 listopada. Od 5 listopada Demokraci rządzą na różnych szczeblach lokalnej administracji od Nowego Jorku po Georgię. W Wirginii i New Jersey Abigail Spanberger i Mikie Sherrill zdobyły stanowiska gubernatorek z ogromną przewagą. W Nowym Jorku lewicowy Zohran Mamdani pokonał byłego demokratę Andrew Cuomo różnicą 12 pkt proc. Również mniej ważne wyścigi — jak wybory sądowe w Pensylwanii czy wybory do rady użyteczności publicznej w Georgii — wygrali niebiescy.
„Dostaliśmy po tyłku” — napisał na X Vivek Ramaswamy, bliski sojusznik Trumpa ubiegający się o stanowisko gubernatora Ohio.
Trump się dąsa, a wyborcy są wściekli
Trump szybko zaczął zrzucać z siebie winę. „TO NIE NA TRUMPA GŁOSOWANO” — napisał na platformie Truth Social. Wskazał na trwające przez ponad miesiąc zamknięcie rządu, słabych republikańskich kandydatów i jeszcze gorszy przekaz kampanii. W wywiadzie dla Fox News następnego ranka mówił: — Nie jest dobrze, jeśli wykonujemy świetną robotę, a wy o tym nie mówicie.
Prezydent przeniósł odpowiedzialność za porażki na poszczególnych kandydatów. Zwłaszcza tych, do których nie dołączył na kampanijnym szlaku.
Tyle że wyborcy reagowali na szersze obawy dotyczące stanu kraju, a szczególnie gospodarki. Ten temat jest teraz ściśle kojarzony z działalnością prezydenta, mimo jego starań, by powiązać go z poprzednikiem. Sondaże exit poll w Wirginii i New Jersey wykazały, że prawie dwie trzecie wyborców było „wściekłych” lub „niezadowolonych” z kierunku, w jakim zmierza kraj. Republikanie przegrali nawet wyścig o fotel prokuratora generalnego w Wirginii z Demokratą, który fantazjował o zabiciu swojego politycznego rywala i jego dzieci. Eksperci reprezentujący całe spektrum polityczne nazwali wyniki odrzuceniem status quo, zwłaszcza w kwestiach takich jak koszty życia i inflacja.
— Trump znajduje się teraz w sytuacji, w której broni wysokich cen, próbując jednocześnie przekonać ludzi, że idzie ku dobremu — powiedział Lawrence J. White, profesor ekonomii na NYU Stern. — To trudne politycznie miejsce — dodał.
Poparcie Latynosów zaczyna topnieć dla Republikanów
Zmiany w głosowaniu były najbardziej widoczne w obszarach, w których Trump osiągał w przeszłości lepsze wyniki. W hrabstwie Passaic w stanie New Jersey, gdzie 42 proc. mieszkańców to Latynosi, Demokraci zamienili trzypunktową przewagę Republikanów z 2024 r na piętnastopunktowe zwycięstwo. W Manassas Park w Wirginii, gdzie Latynosi stanowią 46 procent populacji, Spanberger wygrała czterdziestoma dwoma punktami procentowymi, podwajając przewagę Demokratów z 2024 r.
— Zaczynają odczuwać to, co czuje reszta kraju — powiedział „Newsweekowi” Mike Madrid, były republikański strateg, który bada zachowania wyborcze Latynosów. — Zawsze istniało przekonanie, że latynoscy wyborcy z klasy robotniczej są wyjątkowo zauroczeni Trumpem. Do pewnego stopnia było to prawdą. Ale teraz Trump już nie dowozi. A kiedy nie dowozi, poparcie zaczyna pękać — dodał.
Trump jest jak Biden? Jego argumenty są nieskuteczne
Porażka rozciągnęła się poza obszary, w których Latynosi stanowią dużą część elektoratu. W tygodniu po wyborach lokalnych notowania Trumpa gwałtownie spadły. Sondaż Economist/YouGov wykazał, że 62 proc. niezależnych respondentów uważa, że sytuacja gospodarcza „pogarsza się”, co stanowi najwyższy odsetek od połowy 2022 r.
W Białym Domu narasta niepokój. Doradcy Trumpa spędzili miesiące, próbując przypisać kłopoty gospodarcze polityce z czasów Bidena, ale ten argument okazał się nieskuteczny. Podczas gdy prezydent odnosił pewne zwycięstwa w polityce zagranicznej, od zawieszenia broni w Strefie Gazy po obietnice inwestycji, zapomniał o sprawach wewnętrznych. A one, co zwykle pokazują sondaże, decydują o popularności.
Tymczasem w wywiadzie dla Fox News wiceprezydent JD Vance ponownie obwinił administrację Bidena i nielegalną imigrację za trudności finansowe kraju. Powiedział też, że Stany Zjednoczone „odziedziczyły ten straszny kryzys inflacyjny po administracji Bidena” i stwierdził, że polityka gospodarcza administracji Trumpa potrzebuje więcej czasu, aby odnieść pożądany skutek. Porównał obniżki podatków i światowe cła do drzew, które w końcu przyniosą owoce.
Ruch MAGA zaczyna zadawać pytania
Frustracja wyborców Trumpa zaczęła wylewać się na zewnątrz. Członkini Izby Reprezentantów Marjorie Taylor Greene nazwała wyniki wyborów „poważnym sygnałem ostrzegawczym”, krytykując Republikanów za nierozwiązanie kwestii przystępności cenowej i presji związanej z zamknięciem rządu. Trump odparł: — Nie wiem, co się stało z Marjorie. To miła kobieta, ale nie wiem, co się stało. Myślę, że się pogubiła.
Podjęta przez Trumpa próba zresetowania narracji za pomocą rozmowy w telewizji Fox News 10 listopada szybko przyniosła odwrotny skutek. Podczas wywiadu z Laurą Ingraham Trump został zapytany, czy Stany Zjednoczone powinny kontynuować wydawanie wiz H-1B dla zagranicznych pracowników technicznych. To od dawna punkt sporny wśród jego wyborców.
Trump zaskoczył, broniąc programu. — Trzeba sprowadzać talenty — powiedział, dodając, że w USA brakuje pewnych umiejętności potrzebnych branżom zaawansowanych technologicznie. — Mamy tu mnóstwo utalentowanych ludzi — odparła Ingraham. — Nie, nie mamy — zripostował Trump.
Po tych słowach influencerzy MAGA oskarżyli Trumpa o zdradę polityki „America First”. Dotychczasowi sojusznicy prezydenta, tacy jak Ann Coulter i inne skrajnie prawicowe postaci, rzucili się na niego, nazywając ten komentarz policzkiem wymierzonym amerykańskim pracownikom. Następnego dnia współpracownicy Trumpa twierdzili, że mówił on o niepowodzeniach amerykańskiego systemu edukacji, a nie o samym talencie Amerykanów.
Jakby tego było mało, Jeffrey Epstein powrócił, by nawiedzać Trumpa zza grobu.
Jeffrey Epstein wraca, by straszyć Donalda Trumpa
12 listopada, zaraz po zakończeniu zamknięcia rządu, Komisja Nadzoru Izby Reprezentantów opublikowała ponad 20 tys. stron akt związanych ze zhańbionym finansistą Jeffreyem Epsteinem, który zmarł w 2019 r. Wśród nich znalazł się e-mail od Epsteina do dziennikarza Michaela Wolffa, w którym twierdził on, że Trump „wiedział o dziewczynach”. Inne wiadomości sugerowały, że Trump gościł w rezydencji Epsteina lub spędzał czas z kobietami związanymi z Epsteinem w swoich prywatnych posiadłościach.
Żaden z zarzutów nie został zweryfikowany, a wcześniejsze relacje Trumpa z Epsteinem zostały już dawno udokumentowane. Niemniej przypomnienie sprawy zaszkodziło Trumpowi.
Sekretarz prasowa Białego Domu Karoline Leavitt nazwała publikację „demokratyczną mistyfikacją” i zauważyła, że Virginia Giuffre, jedna z ofiar Epsteina, która w tym roku popełniła samobójstwo, przed śmiercią publicznie oczyściła Trumpa z zarzutów. Mimo to kilku Republikanów wyraziło oburzenie całą sprawą.
Członkowie Izby Reprezentantów Marjorie Taylor Greene, Lauren Boebert, Nancy Mace i Thomas Massie podpisali dwupartyjną petycję wzywającą do wspólnego głosowania w celu ujawnienia wszystkich dokumentów sprawy Epsteina. Według „New York Times” Trump osobiście zadzwonił do Boebert, aby nakłonić ją do zmiany stanowiska, ale bez widocznego skutku. Tym samym tydzień, w którym Biały Dom miał nadzieję podkreślić koniec shutdownu, został zdominowany przez powrót skandalu Epsteina.
W piątek Trump próbował odzyskać kontrolę nad całą sytuacją, ogłaszając, że poprosił prokurator generalną Pam Bondi o zbadanie powiązań Epsteina z byłym prezydentem Billem Clintonem i innymi prominentnymi Demokratami. Tyle że w ten sposób pozwolił tylko skandalowi żyć dłużej.
Tymczasem w tym tygodniu Izba ma głosować zobowiązanie Departamentu Sprawiedliwości do ujawnienia pełnych akt Epsteina, w tym tysięcy niesklasyfikowanych dokumentów, notatek i komunikacji wewnętrznej.
