
W skrócie
-
Mieczysław Czerniawski, były prezydent Łomży i wieloletni poseł, zmarł w wieku 77 lat.
-
Był zaangażowanym politykiem, aktywnym w życiu społecznym, wielokrotnie docenianym za działalność publiczną.
-
Jego śmierć wzbudziła szereg wspomnień i wyrazów współczucia ze strony lokalnych władz oraz mieszkańców Łomży.
„Był kimś znacznie więcej niż politykiem. Był uważnym rozmówcą, osobą zawsze blisko ludzi, ich spraw i codziennych trosk. Umiał słuchać, rozumiał i pomagał” – wspominała samorządowca i polityka łomżyńska Nowa Lewica we wpisie w mediach społecznościowych.
Informacja o śmierci Mieczysława Czerniawskiego pojawiła się również na oficjalnej stronie łomżyńskiego ratusza. Wyrazy współczucia rodzinie i najbliższym zmarłego przekazał obecnie urzędujący prezydent Łomży, pracownicy Urzędu Miejskiego i radni Rady Miejskiej Łomży.
Mieczysław Czerniawski nie żyje. Służył Łomży na przełomie dwóch systemów
Mieczysław Czerniawski urodził się 15 lipca 1948 r. w Glinnem na Podkarpaciu. Po przeprowadzce do Łomży rozpoczął tam edukację w Technikum Przemysłowo-Pedagogicznym.
Studia ukończył na Wydziale Socjologiczno-Politycznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie, by wkrótce rozpocząć karierę samorządową. Od 1981 r. pełnił obowiązki sekretarza komitetu wojewódzkiego, a pięć lat później został I sekretarzem KW PZPR w Łomży.
Do Sejmu Czerniawski wybrany został podczas pierwszych częściowo wolnych wyborów w czerwcu 1989 r. Później związał się z SLD, by pełnić funkcję posła jeszcze w trzech kadencjach – II, III i IV (startował z list koalicji SLD-UP).
Kim był Mieczysław Czerniawski?
W 2010 r. Mieczysław Czerniawski został radnym w sejmiku podlaskim, jednak jeszcze tego samego roku wystartował w wyborach samorządowych w Łomży, gdzie ubiegał się o urząd prezydenta miasta.
Polityk wygrał, rywalizując w drugiej turze z startującym z Prawa i Sprawiedliwości Lechem Antonim Kołakowskim. Czerniawskiemu zaufało 60,86 proc. Łomżan. Obowiązki w ratuszu sprawował przez jedną kadencję, przegrywając wybory w 2014 r.
W czasie swojej działalności publicznej został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi.













