Nawet politycy PiS dalecy od „maślarzy” będą się zastanawiać, czy jeśli partia stanie „murem za Mateuszem”, nie wpakuje się na polityczną minę. A przecież nie tylko Morawiecki ma problemy.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Kiedy zaczęły wypływać pierwsze afery rządów PiS z lat 2015-2023, partia z Nowogrodzkiej przyjęła wobec nich taką samą taktykę: zaprzeczać, wyśmiewać, że kapiszon, krzyczeć, że „niemieckie media” atakują rząd, który „zwrócił Polakom” godność i „podnosi go z kolan” na arenie międzynarodowej. Ten chór był absolutnie jednolity, nikt się z niego nie wyłamywał, nie zgłaszał wątpliwości, partia wycofywała się tylko wtedy, gdy widziała, że jej własny elektorat nie przyjmuje wyjaśnień — jak było w wyjątkowym przypadku wykorzystywania sejmowego samolotu do przewożenia członków rodziny przez ówczesnego marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego.
Jednak dzisiaj, gdy kolejne afery z lat 2015-2023 są przedmiotem zainteresowania nie tylko mediów, ale też prokuratury i sądów, ten PiS-owski chór brzmi coraz mniej zgodnie. Partię rozdzierają bowiem frakcyjne konflikty między „harcerzami” i „maślarzami”, czyli bardziej centrową grupą skupioną wokół Mateusza Morawieckiego a bardziej radykalną, zalecającą ostry kurs na prawo i kojarzoną z takimi postaciami jak Tobiasz Bocheński, Przemysław Czarnek i Patryk Jaki. I trudno uwierzyć, że jeśli konflikt będzie narastał, to jego uczestniczy oprą się pokusie przed wykorzystaniem jako amunicji afer kojarzonych z przeciwnikami.
Morawiecki? Nie wszyscy w PiS chcą za niego świecić oczami
Widać to już zresztą pomału w sprawie afery w Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych. Kilka dni temu w rozmowie z „Rzeczpospolitą” jeden z wiceprezesów PiS nie pod nazwiskiem stwierdził: — Wszystkie sprawy z czasów naszych rządów, o których mówi ekipa Tuska, są niczym w porównaniu z aferą RARS. To jest realna afera! Wielkie pieniądze zniknęły.
Inny polityk partii związany ze Zbigniewem Ziobrą mówił z kolei tej samej gazecie o byłym premierze: — On tylko nas obciąży, trzeba pozbyć się jego i całego tego otoczenia, które z RARS miało coś wspólnego. Za chwilę będziemy musieli za niego świecić oczami. A gdy już raz staniemy w jego obronie, będziemy musieli bronić go do końca. A wyjdzie wiele nieprzyjemnych rzeczy dla Mateusza.
Z kolei Jacek Kurski w swoim minieseju opublikowanym pod koniec roku na portalu X wydawał się sugerować, że Morawiecki może układać się z Donaldem Tuskiem — albo kuszony kooptacją do obecnego układu władzy, albo szantażowany, jak można się domyślić, odpowiedzialnością za takie afery jak RARS.
RARS osłabia Morawieckiego i jego ludzi
Na razie takie głosy padają anonimowo albo ze strony polityków funkcjonujących w partii na specjalnych zasadach jak Kurski. Samo już jednak to, że padają, jest istotną jakościową zmianą, wobec tego jak do tej pory PiS reagował na afery. Można spodziewać się, że nawet politycy partii dalecy od „maślarzy” czytając o kolejnych doniesieniach mediów w sprawie RARS — Onet ostatnio pisał o milionach, jakie na interesach z agencją zarobił były szef kampanii poselskiej Morawieckiego, i jego podejrzanych transakcjach z chińskim pośrednikiem — będą zastanawiać, czy jeśli partia stanie „murem za Mateuszem”, nie wpakuje się na polityczną minę.
Zwłaszcza gdyby Morawieckiemu postawione zostały prokuratorskie zarzuty, co jak dotąd się nie stało. Ale nawet jeśli prokuratura uzna, że w sprawie „zorganizowanej grupy przestępczej”, która zgodnie z jej ustaleniami działała w RARS, Morawiecki nie ponosi odpowiedzialności karnej lub nie jest mu w stanie udowodnić przed sądem czynów zabronionych, to pozostaje problem odpowiedzialności politycznej. RARS był „dzieckiem” Morawieckiego obsadzonym przez najbliższych mu ludzi i nadużycia, do których miało tam dochodzić, idą wizerunkowo na konto byłego premiera.
Morawiecki nie będzie już premierem?
A to konto i tak jest w PiS mocno obciążone. Morawiecki przyszedł do partii z zewnątrz, wcześniej był „banksterem” i doradcą Tuska, jako premier podjął lub firmował wiele decyzji dziś bardzo mocno ciążących partię: od lockdownów, przez zgodę na Zielony Ład i kamienie milowe do KPO po Polski Ład. Obok piątki dla zwierząt i wyroku Trybunału Konstytucyjnego Julii Przyłębskiej w sprawie aborcji były to najbardziej niepopularne posunięcia rządów PiS także wśród jej własnego elektoratu. Bo również decyzję TK powszechnie zinterpretowano jako wypełnienie woli partii.
Już przez samo skojarzenie Morawieckiego ze wszystkimi tymi niepopularnymi pomysłami można było — nawet nie będąc „maślarzem” — mieć poważne wątpliwości, czy to on powinien być twarzą PiS i jej kandydatem na przyszłego premiera. Gdy do tego równania dodać jeszcze problemy z RARS, to wynik robi się bardzo niekorzystny dla byłego premiera.
Pozycja Morawieckiego w partii przez długi czas opierała się na szacunku, jakim darzył go Jarosław Kaczyński, i zaufaniu, jakie pokładał w jego wiedzy na tematy gospodarcze. Pytanie jednak, czy narracje o „Morawieckim budującym swoje zaplecze z pieniędzy RARS” — bo i o takich przypuszczeniach politycy PiS mówią nie pod nazwiskiem mediom — czy „Morawieckim szantażowanym przez Tuska” nie podważą zaufania prezesa do swojego dawnego premiera. Na środowym spotkaniu PiS Kaczyński miał zapowiedzieć, że przyszłym szefem rządu powinien być ktoś młody, przed 50. rokiem życia, co wykluczałoby Morawieckiego, a dawało szanse kilku prominentnym „maślarzom”. Zanim jednak oficjalnie PiS przedstawi nowe nazwisko, to „harcerze” mają przestrzeń do walki. Pytanie, czy Morawiecki będzie widział sens pozostawania w PiS, jeśli tę walkę przegra.
W PiS problemy ma nie tylko Morawiecki
Przy tym nie jest też oczywiście tak, że tylko Morawiecki ma polityczne problemy z aferami okresu 2015-2023. Jest w sumie bardzo zabawne, że w rozmowie z „Rzeczpospolitą” przed ryzykiem obrony Morawieckiego przestrzega PiS polityk związany z Ziobrą — pamiętajmy, jak wielkim obciążeniem dla partii jest afera Funduszu Sprawiedliwości, w której kluczowe role odgrywają politycy dawnej Suwerennej Polski, albo ucieczki Marcina Romanowskiego i Ziobry przed polskim wymiarem sprawiedliwości.
Można się więc spodziewać, że wkrótce przeciwnicy byłego ministra sprawiedliwości, a tych też w partii nie brakuje, zaczną coraz częściej mówić, jak wielkim obciążeniem dla partii jest to, że odmawia on stawienia się przed prokuraturą, i że biorąc pod uwagę cały „smród” wokół Funduszu Sprawiedliwości, Pegasusa czy afery hejterskiej, lepiej odciąć się od ziobrystów, dopóki jest na to czas.
A dających się wykorzystywać w partyjnych rozgrywkach afer PiS z lat 2015-2023 przecież nie brakuje. Czołowi „maślarze” nie mają co prawda problemów z prawem, ale co szkodzi ich przeciwnikom przypomnieć np. sprawę „willi plus” nietworzącej korzystnej optyki dla Przemysława Czarnka?
Jeśli frakcje w PiS zaczną się ostrzeliwać, wyrzucając sobie wzajemnie afery, to wojna w partii stanie się jeszcze bardziej zacięta, a coraz więcej wyborców dojdzie do wniosku, że kiedyś pozbawiony rys partyjny gmach, dzisiaj po prostu się sypie.
