Odstawienie od prezesa dobrze robi Ryszardowi Terleckiemu. Nestor PiS bez litości siecze Ziobrę, Kamińskiego i „maślarzy”.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Przez osiem lat rządów był jednym z najważniejszych przedstawicieli pisowskiej elity. Jako szef klubu PiS twardą ręką trzymał zaplecze obozu władzy, a jako wicemarszałek Sejmu batożył opozycję — szczególnie szykanowany przez niego poseł KO Sławomir Nitras nader rzadko przynosił do domu całą pensję.
Terlecki wykidajłą Morawieckiego
Był też Terlecki głównym załatwiaczem Kaczyńskiego w Sejmie. Gdy trzeba było dopinać ciche umowy z opozycją, robił to właśnie on. W ten sposób choćby prezesem IPN został Karol Nawrocki, bo Terlecki zagwarantował mu poparcie PSL, co arytmetycznie było konieczne.
Sam niewiele z tego miał, no, może poza drobnymi przyjemnościami władzy. Dziwnym trafem jego książki — a jest historykiem i byłym szefem krakowskiego oddziału IPN — miały nadzwyczaj dobrą ekspozycję w placówkach Poczty Polskiej.
Przywilejem był także mandat poselski wyszarpywany wyłącznie dzięki dobrym miejscom na liście PiS, które dawał mu Kaczyński. Nie wiedzieć czemu lud pisowski nieprzesadnie chętnie głosował na dawnego hippisa, po dziś dzień zwanego ówczesnym pseudonimem — „Pies”.
Psie usługi przestały być potrzebne po wyborach. W PiS zaczęli mocniej do głosu dochodzić młodsi — chodzi o takich ludzi jak Przemysław Czarnek, Patryk Jaki czy Tobiasz Bocheński. W dodatku Terlecki zawalił zlecone przez Kaczyńskiego zadanie obsadzenia w fotelu marszałka sejmiku małopolskiego Łukasza Kmity — kojarzony z Morawieckim Kmita został zablokowany przez buntowników od Beaty Szydło. „Pies” jeździł na sesje i się wściekał, ale było to szczekanie z bezsilności. Kaczyński musiał ustąpić Szydłowym renegatom, bo bał się, że dogadają się z PSL i władza przejmie sejmik.
Dziś Terlecki jest jednym z dwóch — obok Piotra Glińskiego — stronników Morawieckiego we władzach PiS. Uwolniony z partyjnych obowiązków, pozbawiony zaufania Kaczyńskiego przyjął rolę Mateuszowego wykidajły, który leje po gębach jego znacznie liczniejszych przeciwników.
Kaczyński coraz słabszy
Gdy Czarnek, Jaki, Bocheński i wspierający ich Jacek Sasin przekonywali, że nikt w partii nie nazywa ich „maślarzami” i że to wymysł dziennikarzy, Terlecki nie tylko zaczął mówić publicznie o „maślarzach”, ale i jednym tchem dodawał, że są prawdziwym problemem dla PiS. Zapytany o spadek notowań partii odparował, że to wina Ziobry, który ukrywa się za granicą przed prokuraturą, co nie podoba się wyborcom. Ziobryści to wielka miłość „Psa” jeszcze z czasu rządów PiS. Podczas wszystkich sytuacji kryzysowych między PiS a Suwerenną Polską Terlecki zachęcał do wyrzucenia ich na zbity pysk ze Zjednoczonej Prawicy. To on jako pierwszy opowiadał, że ziobryści przepalają kasę z Funduszu Sprawiedliwości.
Ostatnio z pełną premedytacją zrobił nieudacznika z potężnego za rządów PiS szefa MSWiA i specsłużb Mariusza Kamińskiego, który był wówczas także wiceprezesem partii. Terlecki oświadczył: „Bardzo go lubię, tylko był słabym ministrem”.
To coś więcej niż tylko opinia. To potwierdzenie stugębnych plotek, które rozpalały PiS za czasów potęgi Kamińskiego. Jedna z nich głosiła, że Morawiecki wielokrotnie próbował wymusić na Kaczyńskim zgodę na dymisję ministra, który bywał w resorcie niedysponowany. Zgody nie dostał, bo Kamiński miał z punktu widzenia prezesa jedną zasadniczą zaletę: dostarczał haki na polityków PiS. Część z nich — choćby Marka Suskiego czy Ryszarda Czarneckiego — inwigilował Pegasusem, czego dowiedzieli się po zmianie władzy.
Nie ma się co dziwić, że gdy za rządów obecnej koalicji Kamiński wraz ze swym kumplem Maciejem Wąsikiem trafił za kraty — za dawną inwigilację Andrzeja Leppera, którego tropili jako szefowie CBA — w części PiS zapanowała radość. Obrazy tłumnie stojących pod ich więzieniami polityków PiS były sztucznym pejzażem — prezes wprowadził dla posłów obowiązkowe grafiki więzienne. Dla jasności: nie ze współczucia dla Kamińskiego, tylko po to, aby mobilizować elektorat. Kaczyński liczył nawet, że Kamiński posiedzi dłużej, ale ułaskawił go prezydent Andrzej Duda. Na wolności Kaczyński był wobec Kamińskiego oschły — pozbawił go stanowiska wiceprezesa PiS.
Komentatorska aktywność „Psa” pokazuje, jaką partią jest dziś PiS. Z jednej strony podzieloną, w jakim kierunku pójść — czy z Morawieckim ku centrum, czy z „maślarzami” ku Konfederacji i Braunowi. Z drugiej — pełną nienawidzących się nawzajem ludzi, których łączy już tylko władza Kaczyńskiego. Swoją drogą, brutalność wojny między „maślarzami” a ludźmi Morawieckiego, takimi jak „Pies”, pokazuje, że Kaczyński jest coraz słabszy. Prezes już nie jest w stanie tego zatrzymać.
