W skrócie
-
Bakteria Rhodopseudomonas palustris wykazuje zdolność do wchłaniania wiecznych chemikaliów z grupy PFAS.
-
W badaniach laboratoryjnych bakteria usunęła do 44% szkodliwego PFOA w ciągu 20 dni.
-
Połączenie różnych dziedzin nauki pozwala rozwijać biologiczne narzędzia do walki z zanieczyszczeniami środowiska.
Wieczne chemikalia występują już wszędzie, od gleby po ludzką krew. Co zaskakujące, naukowcy nie zaobserwowali znaczącego ich wpływu na reprodukcję ptaków. Nadobniczki drzewne, kuzynki naszych jaskółek, zdają się być odporne na PFAS. Teraz okazuje się, że maleńka bakteria wręcz pożera wieczne chemikalia.
Bakteria wchłania trującą chemię
Naukowcy odkryli, że szeroko rozpowszechniona bakteria fotosyntetyzująca Rhodopseudomonas palustris może wchodzić w interakcje z kwasem perfluorooktanowym, wysoce opornym przedstawicielem rodziny PFAS. Ich badanie, opublikowane w czasopiśmie Environmental Science: Advances , donosi, że bakteria wciąga PFOA do błony komórkowej – zachowanie to zmienia się z czasem.
Podczas kontrolowanych testów laboratoryjnych naukowcy zauważyli, że R. palustris usunęła około 44 proc. PFOA z otoczenia w ciągu 20 dni.
Daje nam to podstawę do prac nad badaniami genetycznymi, które mogłyby poprawić retencję, a nawet umożliwić biotransformację
Laboratorium prof. Nirupama Aichy zapewniło specjalistyczne możliwości wykrywania PFAS, umożliwiając zespołowi śledzenie zmian w poziomach PFOA z dużą dokładnością. Jednocześnie grupa prof. Sahy przeprowadziła eksperymenty biologiczne i zbadała reakcję bakterii na różne stężenia wiecznych chemikaliów.
„Taka współpraca jest dokładnie tym, czego potrzeba, aby sprostać złożonym wyzwaniom środowiskowym” – powiedział prof. Aich,. „Łącząc mikrobiologię, inżynierię chemiczną i analitykę środowiskową, zyskujemy pełniejszy obraz tego, jak radzić sobie z zanieczyszczeniem PFAS za pomocą narzędzi biologicznych”.
Związki PFAS pozostają problemem globalnym, ponieważ utrzymują się w glebie i wodzie przez długi czas. Obecne metody leczenia mogą być kosztowne i wymagać znacznych nakładów energii. Strategie mikrobiologiczne mogą oferować bardziej elastyczną i mniej zasobochłonną drogę naprzód – choć nadal konieczny jest znaczny rozwój naukowy.
