Wyjątek zapisu do PPK. Kiedy i kto musi złożyć wniosek?

Pracownicze Plany Kapitałowe to nic innego jak system oszczędzania dla osób zatrudnionych, który jest realizowany przy współpracy z pracodawcą. Planami objęte są osoby pełnoletnie zatrudnione w oparciu o umowy, od których odprowadzane są obowiązkowe składki emerytalno-rentowe.

Są to więc osoby zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę, a także osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych, a także spółdzielni kółek rolniczych.

Oprócz powyższej grupy Pracownicze Plany Kapitałowe skierowane są do osób fizycznych wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub o świadczenie usług. Na liście możliwości przystąpienia do PPK znajdują się także członkowie rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji oraz osoby przebywające na urlopach wychowawczych oraz osoby pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.

Zgodnie z zasadami PPK, osoby poniżej 55. roku życia trafiają do planu automatycznie, chyba że z tej możliwości zrezygnują. Wtedy wystarczy podpisać i przekazać pracodawcy specjalną deklarację. Deklaracja o rezygnacji z dokonywania wpłat na PPK powinna mieć formę pisemną.

Z kolei w przypadku osób, które ukończyły 55. rok życia, a nie ukończyły 70. roku życia, umowy o prowadzenie PPK zawiera się wyłącznie na ich wniosek. Podmiot zatrudniający jest zobowiązany do poinformowania takiej osoby o możliwości złożenia wniosku.

Warto także pamiętać, że po rezygnacji z odkładania składek PPK pracownik może też zmienić zdanie, wrócić do systemu i gromadzić nowe środki w tym programie tak długo, jak zechce. Należy to jednak zrobić najpóźniej w przededniu swoich 70. urodzin.

Jak wspomnieliśmy wcześniej, w PPK obowiązuje autozapis. Jeśli pracownik w wieku 18-55 lat nie złoży ponownie pisemnej deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do Pracowniczego Planu Kapitałowego, pracodawca automatycznie zapisze go do PPK.

Pracodawca ma obowiązek ponawiać autozapis do PPK co cztery lata. Pierwszy ponowny autozapis do PPK miał miejsce w 2023 roku, a kolejne nastąpią w 2027 oraz w 2031 roku. Warto więc pilnować tych terminów, jeśli planujemy zmiany w swoim planie kapitałowym.

Co do zasady, oszczędności w ramach PPK tworzone są wspólnie przez osoby zatrudnione, firmy oraz państwo. Pracownicy i pracodawcy finansują kwoty podstawowe. Jest to odpowiednio 2 proc. wynagrodzenia w przypadku osoby zatrudnionej i 1,5 proc. dla podmiotu zatrudniającego.

Pracownicy mogą też wpłacać kwoty dodatkowe. Firma może zadeklarować w umowie o zarządzanie PPK dokonywanie wpłaty dodatkowej w wysokości do 2,5 proc. wynagrodzenia. Uczestnik PPK może zadeklarować wpłatę dodatkową w wysokości do 2 proc. wynagrodzenia.

Wpłata podstawowa finansowana przez uczestnika PPK na jego wniosek może wynieść mniej niż 2 proc. wynagrodzenia, ale nie mniej niż 0,5 proc. wynagrodzenia. To pod warunkiem, jeżeli wynagrodzenie tego uczestnika osiągane z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza kwoty odpowiadającej 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia.

Wpłaty na PPK, finansowane przez osobę zatrudnioną, potrącane są z wynagrodzenia po opodatkowaniu i oskładkowaniu. Oprócz tego państwo dopłaca do planu 240 zł rocznie. W pierwszym roku pracownicy otrzymują także wpłatę powitalną w wysokości 250 zł.