Na dnie oceanu znaleźli złote jajo. Po latach rozwikłano tajemnicę

W 2023 roku podwodny dron Deep Discoverer odkrył na dnie Zatoki Alaskańskiej tajemniczy obiekt wyglądający jak złota kula.
Długa analiza morfologiczna i genomiczna wykazała, że obiekt zawiera DNA parzydełkowca Relicanthus daphneae.
Początkowo brano pod uwagę także inne teorie na temat pochodzenia kuli, lecz badania potwierdziły jej przynależność do organizmów ziemskich.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu

„Złota kula znalezione na dnie Zatoki Alaskańskiej to dowód na to, jak wciąż mało wiemy o podwodnym życiu oceanów” – mówi kapitan William Mowitt, dyrektor NOAA Ocean Exploration, która prowadziła badania u brzegów Alaski. Pisaliśmy o nich w Zielonej Interii.

NOAA to National Oceanic and Atmospheric Administration, czyli amerykańska narodowa agencja ds oceanów i atmosfery. To na jej stronie czytamy o odkryciu owych tajemniczych „złotych kul”, które batyskaf przed trzema laty napotkał na głębokości 3250 metrów, na dnie Pacyfiku.

„Czasami jest łatwo zidentyfikować organizm, który znajdzie się w morzu, ale w niektórych przypadkach to bardzo trudne” – mówią naukowcy w filmie zamieszczonym na Youtube.

Dochodzenie w sprawie tego, co faktycznie wyłowił podwodny dron z Pacyfiku trwało bardzo długo i angażowało wiele osób. Sprawa nie była jednoznaczna. Wiadomo było tylko, że to jakiś żywy organizm.

Dopiero długa analiza morfologiczna i charakterystyka genomiczna pozwoliła odkryć w złotej kuli z dna morskiego DNA parzydełkowców.

Badacze uzyskali kompletne genomy mitochondrialne i wyniki te wskazują, że złota kula stanowi organiczną pozostałość kutykuli należącej do ukwiału głębinowego Relicanthus daphneae.

Ten parzydełkowiec został opisany dopiero w 2006 r. i występuje wzdłuż Grzbietu Wschodniopacyficznego, na bardzo dużych głębokościach. Batyskaf „Alvin” znalazł go w Basenie Lau koło Tonga, ale już wówczas zakładano, że zwierzę może być szerzej rozprzestrzenione w Pacyfiku.

Tajemnicze ukwiały żyją w głębinach mórz

Ten ukwiał ma różowo zabarwione, cylindryczne ciało, osiąga metr średnicy, z długimi, cienkimi, białawymi czułkami o długości do dwóch metrów.

Ciało pokrywają klejące nitki, większe niż u innych gatunków głębinowych i jedne z największych ze wszystkich parzydełkowców.

Relicanthus daphneae wygląda bardzo nietypowo jak na ukwiały’National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) | Office of Exploration and Research (OER)’Wikimedia Commons

Abigail Reft z National Systematics Lab zidentyfikowała komórki jako spirocysty, które występują jedynie w grupie parzydełkowców Hexacorallia. To inaczej koralowce sześciopromienne, które potrafią żyć zarówno samotnie, jak i w koloniach.

Charakteryzują się obecnością sześciu (lub wielokrotności) przegród w jamie gastralnej – w wypadku tego zwierzęcia było to 24. Porównanie ich z komórkami podobnych organizmów zebranych w ostatnich latach, np. przez statek badawczy „Falkor”, przyniosło odpowiedź.

A pojawiały się już różne koncepcje, łącznie z tym, że to obiekt nieziemskiego pochodzenia, który np. upadł z Kosmosu. Nic z tych rzeczy, to najzupełniej ziemski organizm, tyle że wciąż słabo poznany.