W skanowaniu muzealnych okazów zwierząt badacze wykorzystali najnowsze zdobycze technologii. Dzięki czemu udało się stworzyć wyjątkowe modele 3D, które przedstawiają najdrobniejsze szczegóły ich szkieletu, mięśni, czy organów. Jest to niepowtarzalna szansa, zwłaszcza dla naukowców i studentów, by „zajrzeć do środka” poszczególnych zwierząt. Baza danych jest dostępna online.
Do tej pory, by przebadać dany okaz muzealny, często trzeba było pokonać wiele setek kilometrów. Teraz może okazać się to zbędne, gdyż wciąż rozszerzająca się baza danych może dostarczyć szczegółowych informacji dotyczących ich anatomii.
Badacze stwierdzają, że wewnętrzny skaning pozwala zajrzeć do wnętrza okazów w sposób, który wcześniej nie był możliwy. Ponadto w ten sposób nie niszczy się unikalnych okazów muzealnych.
Jak mówi David Blackburn z Muzeum Historii Naturalnej na Florydzie: „Muzea nieustannie starają się zachować równowagę. Chcesz chronić okazy, ale chcesz też, aby ludzie z nich korzystali. oVert to sposób na zmniejszenie zużycia próbek przy jednoczesnym zwiększeniu dostępu do nich, jest to także kolejny logiczny krok w misji kolekcji muzealnych”.
Nowe szczegółowe skany ujawniły m.in., że ogony kolcomyszy (małe ssaki żyjące m.in. w Afryce) są pokryte wewnętrznymi płytkami kostnymi – jest to o tyle wyjątkowe, gdyż wcześniej uważano, że ta cecha jest unikalna wyłącznie dla pancerników.
Jednocześnie dzięki skaningom ujawniono przyczyny śmierci poszczególnych zwierząt, które znajdują się zbiorach – na podstawie skanu można było określić stopień uszkodzenia tkanek wewnętrznych oraz konkretne miejsce ich uszkodzenia. Ponadto można było zarejestrować, czy doszło do złamania kości, lub czy w ciele znajduje się ciało obce.
Do tej pory przeskanowano ponad 13 000 muzealnych okazów zwierząt. Wszystkie obrazy są dostępne na stronie sketchfab.com/ufherps, gdzie poszczególne elementy anatomii zostały oznaczone oddzielnymi kolorami, tak by spełnić funkcje edukacyjne.
Co ciekawe, część obrazów jest interaktywna, możemy zatem oglądać okaz z różnych stron i przybliżać, by rozpoznać wyjątkowe szczegóły budowy wewnętrznej, czy oddalać, by nabrać większej perspektywy. Jednocześnie każdy organ jest zaznaczony i odpowiednio opisany.
Jak piszą badacze: „Wykorzystujemy rentgenowską tomografię komputerową (CT) do generowania cyfrowych danych anatomicznych o wysokiej rozdzielczości, reprezentowanych zarówno w postaci stosów obrazów 2D, jak i objętości i powierzchni 3D, dystrybuowanych globalnie za pośrednictwem internetowego portalu danych MorphoSource”.
