We wtorek Jarosław Kaczyński odwiedził Sieradz i Łowicz, gdzie zorganizowano konferencje prasowe, na których zachwalał kandydaturę Joanny Lichockiej – „dwójki” PiS w woj. łódzkim. Zwracając się do wyborców, prezes PiS wyraźnie stawiał na mobilizację twardego elektoratu. Straszył paktem migracyjnym, reformami UE, likwidacją polskiej państwowości, czyli tym wszystkim, czym straszy od dobrych kilku miesięcy.
Kaczyński zachwalał posłankę Lichocką jako nonkonformistyczną, odważną i lojalną fighterkę, która będzie walczyć o wszystkie te sprawy w Parlamencie Europejskim. I nie tylko o nie. Jak bowiem prezes PiS zapowiedział w Łowiczu, w Europie „będzie trzeba walczyć o krzyż”.
Parlament Europejski co prawda nie podjął ostatnio żadnej decyzji w sprawie krzyży, ale zarządzenie na temat obecności symboli religijnych w warszawskich urzędach wydał prezydent stolicy Rafał Trzaskowski. W świecie PiS Platforma jest jednak – jak podkreślał lider Zjednoczonej Prawicy w obu miastach w woj. łódzkim – „partią realizującą interesy zewnętrzne”, więc w narracji tej partii spokojnie można przedstawić decyzję Trzaskowskiego jako część walki Unii Europejskiej z religią i Kościołem. Kaczyński już w zeszłym tygodniu straszył, że jeśli PiS przegra wybory do Parlamentu Europejskiego, to Warszawa będzie dopiero początkiem wojny z krzyżem w Polsce.
x.com
W Łowiczu lider PiS wzywał Polaków, by wypełniając przesłanie Jana Pawła II, bronili krzyża „od Giewontu do Bałtyku”. Powtórzył też obraźliwą dla osób niewierzących lub wyznających inną religię niż katolicyzm tezę, że w Polsce Kościół katolicki jest jedynym źródłem wartości, a alternatywą dla niego jest wyłącznie nihilizm.
Kaczyński niestety nie wytłumaczył, jak posłanka Lichocka i inni przedstawiciele PiS w Europie będą konkretnie prowadzić walkę o krzyż. Czy posłanka będzie domagać się na forum Parlamentu Europejskiego, by Bruksela odniosła się do rozporządzenia prezydenta Warszawy? Czy wzorem posłów Tomasza Wójcika i Piotra Krutula z AWS pod osłoną nocy samowolnie zawiesi krzyż w sali posiedzeń Europarlamentu? A może pokaże „bezbożnej Europie” środkowy palec, nawiązując do swojego gestu z sejmowej debaty w sprawie TVP, dzięki któremu zyskała ogólnopolską sławę?
„Chcą nas trzymać pod butem”
Kaczyński powtarzał też swój silnie eurosceptyczny przekaz z całej kampanii. Francja i Niemcy dążą do hegemonii w Europie, chcą „trzymać pod butem” nasz region, zatrzymać jego rozwój tak, by do końca świata służył jako źródło taniej siły roboczej dla rozwiniętych państw Europy Zachodniej. W podejściu Zachodu, zwłaszcza Niemiec do Polski i naszych sąsiadów, nic się bowiem, jak przekonywał Kaczyński, nie zmieniło od czasów Bismarcka.
Kampania PiS do PE. Konferencja Jarosława Kaczyńskiego i Joanny Lichockiej w Łowiczu
Foto: Marian Zubrzycki / PAP
W latach 2015-23, Kaczyński chwalił się, że Polska zaczęła gonić Zachód, rozwijać się bez kompleksów, rozpychać się w Europie. Rządy KO oznaczają koniec szans na taki rozwój. Realizując „zewnętrzne interesy” nowa władza wygasza kolejne inwestycje, na czele z CPK. Co jednak najgorsze, zgodzi się na zmiany w traktatach europejskich, co będzie oznaczać koniec polskiej suwerenności. Nasza niepodległość, tak jak w międzywojniu, znów stanie się zaledwie krótkim, historycznym incydentem.
Innymi słowy, w Łowiczu i Sieradzu, Kaczyński wygłosił kolejne dwa wystąpienia, w którym jako źródło głównego zagrożenia dla rozwoju Polski, a nawet samego przetrwania Polski jako suwerennego państwa, zdolnego decydować o swoim losie, przedstawił Unię Europejską i naszych kluczowych europejskich partnerów: Niemcy i w mniejszym stopniu Francję. Wszystko to w momencie, gdy u naszych wschodnich granic Rosja toczy wojnę napastniczą, a w Unii Europejskiej od dawna, jak wiele na to wskazuje, prowadzi szereg hybrydowych działań, zmierzających do eskalacji napięć w ramach zachodnich demokracji.
Takie rozłożenie akcentów jest jednak czymś niezwykłym, nawet biorąc pod uwagę historię PiS-owskiego eurosceptycyzmu – w 2019 r. przekaz formacji Kaczyńskiego nie był przecież aż tak radykalnie antyeuropejski. Widać wyraźnie, że prezes PiS gra na mobilizację wyznawców, bo nawet prawicowy, daleki od entuzjazmu dla pogłębiania integracji europejskiej elektorat, podobna retoryka może zniechęcić.
Afera? Jaka afera!?
Dziennikarze na obu konferencjach Kaczyńskiego próbowali wypytać go o ostatnie afery PiS: nieprawidłowości w Funduszu Sprawiedliwości, taśmy Mraza, zachowanie Daniela Obajtka, który we wtorek rano samowolnie nie stawił się przed komisją ds. afery wizowej, zarzuty postawione byłemu ministrowi zdrowia w rządzie Morawieckiego, Adamowi Niedzielskiemu. Na wszystkie te pytania Kaczyński miał tylko jedną odpowiedź: „Afera? Jaka afera?!”.
Prezes co prawda przyznał, że było coś takiego jak afera wizowa, stwierdził jednak, że była to tylko „niewielka aferka”, a winni natychmiast zostali pociągnięci do odpowiedzialności. W sprawie Funduszu Sprawiedliwości zadeklarował, że, według jego wiedzy, nie działo się tam nic sprzecznego z prawem, zaprzeczył też, by szpital, w którym miał operację kolana, „w nagrodę” otrzymał wsparcie z funduszu. W swoim stylu Kaczyński szybko przeszedł od obrony do ataku. Stwierdził, że prawdziwe afery obciążają dziś rządzący obóz, tylko on chroniony jest przez sądy, których PiS-owi nie udało się zreformować. Pojawia się w takim razie pytanie, czemu, w zasadzie żadnemu istotnemu politykowi z obecnej większości, kontrolowana przez PiS prokuratura nie była w stanie postawić zarzutów w ciągu ośmiu lat rządów Kaczyńskiego?
Jak widać, przynajmniej na razie PiS nie odcina się otwarcie od ziobrystów, aferę wokół Funduszu Sprawiedliwości próbuje po prostu przeczekać. Partia zapewne dokładnie bada teraz reakcje prawicowego elektoratu na kolejne informacje o nieprawidłowościach w resorcie Ziobry. To właśnie od reakcji wyborców, a także od tego, co jeszcze zostanie ujawnione na taśmach Mraza, zależy to, co PiS ostatecznie zrobi z Suwerenną Polską. Gdy media ujawniły aferę z wykorzystywaniem rządowych samolotów do prywatnych lotów przez marszałka Kuchcińskiego, cały PiS na początku bronił tego polityka, przekonując, że nie zrobił przecież nic złego. Gdy jednak okazało się, że podniebne podróże marszałka i jego rodziny mogą zaszkodzić partii, PiS zmienił front i Kuchciński został zmuszony do dymisji.
Konferencje prezesa robione metodą „kopiuj-wklej”
Łowicz i Sieradz pokazują, że PiS w wyborach europejskich stawia na ten sam przekaz i tę samą strategię mobilizowania twardego elektoratu, co w wyborach parlamentarnych w 2023 r. oraz samorządowych w kwietniu. W październiku 2023 r. ta taktyka okazała się samobójcza: PiS zdobył największą liczbę głosów, ale skutecznie przy okazji zmobilizował wyborców opozycji i utracił władzę.
W wyborach lokalnych efekty tej strategii były bardziej niejednoznaczne. Z jednej strony PiS zmniejszył zakres swojej władzy samorządowej: partia straciła władzę w dwóch kontrolowanych przez siebie wcześniej sejmikach: łódzkim i podlaskim (w tym drugim w wyniku zmiany frontu przez dwóch radnych pisowskich radnych). Z drugiej strony to na PiS padło najwięcej głosów, a ich wynik pokazał, że partia Kaczyńskiego bynajmniej nie leży jeszcze na deskach.
Czy w wyborach europejskich tym samym przekazem, co w październiku i kwietniu, Prawu i Sprawiedliwości w końcu uda się zająć jednoznaczne pierwsze miejsce? Wszystko zależy od frekwencji i mobilizacji wyborców obu bloków. Z pewnością PiS nie zagra już przed 9 czerwca żadną inną kartą niż „rozpalanie betonu” – po Łowiczu i Sieradzu podobne, robione metodą „kopiuj-wklej”, konferencje prezesa i lokalnych kandydatów czekają nas jeszcze w kolejnych miastach.
