W jednym ze szpitali w zachodniej Polsce w 2024 r. anestezjolodzy dostawali 400 zł za godzinę. Do tego dochodził dodatek za operacje. Zbuntowali się, zażądali 500 zł.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Jeżeli nic się nie zmieni, obywatele będą ponosić w coraz większym stopniu koszty leczenia – mówił dr Bernard Waśko, dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny podczas konferencji prezentującej raport „Luka finansowa w ochronie zdrowia. Wyzwania długoterminowe”.
Dr Waśko przypomniał, że nakłady finansowe na opiekę zdrowotną w 2015 r. wynosiły 80 mld zł, a w tym roku osiągną – 240 mld zł. – Choć nakłady poszybowały, sytuacja zdrowotna pacjentów nie uległa poprawie. Nie zwiększyła się w tym czasie długość życia ani nie zmniejszyła się liczba zgonów, których można by było uniknąć na przykład poprzez profilaktykę.
Luka finansowa w ochronie zdrowia w ubiegłym roku wyniosła ponad 24 mld zł, a według szacunków za 15 lat może osiągnąć ponad 170 mld zł. Powodów obecnych problemów finansowych jest kilka. Jednym z nich są rosnące zarobki pracowników opieki zdrowotnej.
Awantura o limity
Zarobki lekarzy poszybowały podczas pandemii. Anestezjologom, jednym z najbardziej poszukiwanych wówczas specjalistów, dyrektorzy szpitali wypłacali po 270 zł za godzinę. Pandemia minęła, ale apetyty lekarzy rosły. W jednym ze szpitali w zachodniej Polsce w 2024 r. anestezjolodzy dostawali 400 zł za godzinę. Do tego dochodził dodatek za każdą operację, przy której uczestniczyli. Zbuntowali się i zażądali 500 zł za godzinę pracy. Gdy dyrektor poinformował ich, że jest w stanie dać im 450 zł za godzinę, zagrozili odejściem z pracy.
O wysokich zarobkach w placówkach opieki zdrowotnej mówili publicznie zarówno szefowie NFZ, jak i Ministerstwa Zdrowia. Jesienią tego roku minister zdrowia zaproponowała, aby wprowadzić ograniczenia wynagrodzeń w publicznych ośrodkach. Górna granica zarobków dla lekarzy pracujących na kontraktach wynosiłaby 240 zł za godzinę, co dałoby w przypadku lekarza, który dyżuruje, ok. 48 tys. zł na miesiąc. Takie wynagrodzenie nie odbiegałoby od zarobków w krajach Europy Zachodniej. W Wielkiej Brytanii specjaliści i starsi lekarze asystenci zarabiają (w przeliczeniu na złotówki) od 24,1 do 43,7 tys. zł, a specjaliści na najwyższym poziomie klinicznym od 44,8 do 59,4 tys. zł miesięcznie. W Norwegii lekarz specjalista otrzymuje minimum 38,6 tys. zł miesięcznie, a w Danii około 35,6 tys. zł.
Lekarzom jednak propozycje resortu zdrowia nie przypadły do gustu. Zagrozili, że zaczną wyjeżdżać z kraju. Przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowym Lekarzy Grażyna Cebula-Kubat w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” stwierdziła, limitowanie wynagrodzeń lekarzy jest jednoznaczne z limitowaniem świadczeń dla pacjentów. Nie dodała tylko, że pacjenci już czekają w wielomiesięcznych, a bywa, że i dłuższych, kolejkach. Mają też ograniczony dostęp do wielu nowoczesnych terapii, bo obowiązują u nas programy lekowe, w ramach których nowe leki dostaje dużo mniej chorych, niż mogłoby otrzymywać zgodnie z ich rejestracją.
Kilka dni później minister zdrowia wycofała się jednak z propozycji wprowadzenia nowych przepisów, a co więcej stwierdziła, że pomysł ograniczenia zarobków pracowników zatrudnionych w publicznych ośrodkach nie jest jej – ona go tylko przedstawiła, a wysunęli go przedstawiciele Solidarności.
Rekordziści w zadłużonych placówkach
To nie jedyne nieporozumienie, które narosło wokół zarobków. Pod koniec października Łukasz Jankowski, prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, przekonywał, że lekarzy, którzy zarabiają powyżej 100 tys. zł miesięcznie, jest w kraju 200-250. Miesiąc później przyznał, że takich medyków może być nieco powyżej 400. Do dziś nie wiadomo, ile medyków tyle zarabia. Jednym dokumentem, który pokazuje, ile zarabiają pracownicy ochrony zdrowia, jest analiza Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT). Nie dotyczy jednak tego, ilu lekarzy ile zarabia, ale jaka jest wartość umów, a wiadomo, że jeden lekarz może mieć zawartą więcej niż jedną umowę. Dlatego też na posiedzeniu Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia zaproponowano, aby AOTMiT nadać uprawnienia do zmierzenia tego, ile rzeczywiście zarabia personel medyczny. Czyli żeby przyporządkować umowy do konkretnej osoby. Według obecnych obliczeń, mediana wartości kontraktu wynosi 23 tys. zł miesięcznie. Może ona wzrosnąć, jeśli AOTMiT zrobi nową analizę zarobków.
Według informacji, do których dotarł „Menedżer Zdrowia”, w dwóch szpitalach podległych Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu pięciu lekarzy w 2025 r. dostało w jednym miesiącu więcej niż 250 tys. zł. Czterech lekarzy zatrudnionych było w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Kaliszu w 2025 r., a jeden w tonącym w długach Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Koninie. Tak wysoko są cenieni kardiolodzy, neurochirurdzy i ginekolodzy.
Na wysokie zarobki w niektórych rejonach Polski mogą też liczyć onkolodzy. Jest to wyjątkowo deficytowa specjalizacja. Pacjentów chorych na raka z roku na rok przybywa – w ubiegłym roku liczba nowo diagnozowanych zbliżyła się do 190 tys., a młodzi lekarze nie chcą się specjalizować w tej dziedzinie. Na wysokie stawki muszą się godzić m.in. dyrektorzy placówek, które ze sobą konkurują — kiedy w jednym mieście działają dwa szpitale onkologiczne o takim samym zakresie świadczeń.
W szpitalu specjalistycznym w mieście wojewódzkim dyrektor, któremu niedawno udało się znacznie zredukować zadłużenie, wypłacał kilku lekarzom co miesiąc ok. 100 tys. zł. Kiedy jesienią tego roku sytuacja zaczynała mu wymykać się spod kontroli, przeszedł na emeryturę. Na dłuższą metę od problemów ochrony zdrowia nie da się jednak uciec. A zarobki personelu medycznego stały się ich ważną częścią.
