Główna umowa z Amerykanami na budowę polskiej elektrowni atomowej zostanie podpisana w maju lub czerwcu przyszłego roku, a kontrakt będzie przedstawiany w mediach jako „pierwszy wielki sukces nowego premiera”.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Tak twierdzą źródła autorów podcastu „W związku ze śledztwem”.
Proces zawierania umów w sprawie budowy polskich elektrowni atomowych jest rozłożony na lata. Zgodnie z obecnym harmonogramem wylanie tzw. pierwszego betonu jądrowego pod pierwszy reaktor ma nastąpić w 2028 r. Początek komercyjnej eksploatacji pierwszego bloku planuje się na 2036 r.
Ale najpierw trzeba podpisać jeszcze najważniejszą umowę. Według naszych źródeł nastąpi to latem przyszłego roku, a podpis złoży nie premier Donald Tusk, lecz premier Radosław Sikorski.
O zmianie premiera mówi się już od dawna. Wydaje się, że to korzystne rozwiązanie dla Koalicji Obywatelskiej — Donald Tusk mógłby się w pełni poświęcić kampanii przed wyborami do parlamentu, a szef dyplomacji poprowadziłby rząd.
Sikorskiego lubią nawet wyborcy Konfederacji
Sikorski udowodnił, że jest politykiem, który przyciąga do siebie nie tylko wyborców KO, ale także tych bardziej konserwatywnych. Jego wystąpienia na arenie ONZ, szczególnie starcia z przedstawicielami Rosji, mają fanów nawet wśród wyborców Konfederacji, a to niemały polityczny kapitał. Poza tym jego pozycja w partii mocno wzmocniła się po przegranej Rafała Trzaskowskiego. Niektórzy politycy PO bardzo żałują, że to nie on stanął do prezydenckiego wyścigu i uważają, że gdyby tak się stało, to wynik byłby inny.
Czy zatem plan wymiany premiera jest możliwy? Tak, ale na razie nic nie jest przesądzone.
Donald Tusk doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak duży jest jego elektorat negatywny. Od lat powtarza współpracownikom, że widzi, jak kurczy się grono jego największych fanów i rośnie grupa zniecierpliwionych. Nie ma się czemu dziwić — politycy budzący największe emocje, budzą także najwięcej emocji negatywnych. Dlatego tak duży odsetek Polaków nie ufa zarówno Jarosławowi Kaczyńskiemu, jak i Donaldowi Tuskowi. Ale Tusk jest w trudniejszej sytuacji niż prezes PiS. Jemu nie ufają nawet wyborcy, którzy przy urnie wybierają jego koalicjantów. Z kolei koalicjanci dość mizernie radzą sobie ostatnio w sondażach.
„Dlaczego mu pani tak źle życzy?”
Tusk chyba nie chce powtarzać manewru z kampanii 2023 r., kiedy zaczął namawiać do głosowania na mniejszych graczy, bo zwyczajnie przestraszył się, że nie będzie miał, z kim zrobić koalicji. Teraz wie, że może być ciężko i ma dwa wyjścia: albo już teraz zacznie walczyć o „sieroty po koalicjantach”, albo zawiąże polityczne układy z lewicą i PSL-em, które przygotują scenę polityczną na kolejne wyborcze starcie. To wszystko jednak Tusk musi zrobić Tusk osobiście.
Musi też sam poprowadzić kampanię wyborczą, bo zwyczajnie jest w tym najlepszy. Spośród polityków KO/PO tylko Tusk przyciąga tłumy i jest w stanie przekonać wyborców, że warto jeszcze raz dać partii szanse. Ale nie da się tego połączyć z funkcją premiera.
W normalnych warunkach politycznych kampania i rządzenie nakładają się na siebie i nikt nie ma za złe premierowi, że działa na obu polach. Ale warunki nie są normalne. Geopolityka przyspieszyła i Tusk raczej nie będzie chciał się narażać na zarzuty, że zostawił bezpieczeństwo państwa odłogiem, bo ważniejsze są dla niego wybory.
Sikorski ma niewątpliwe atuty i jest lojalny wobec Tuska. Jeśli obaj politycy ustalą między sobą, że ma przejąć fotel premiera, to zrobi to, nie próbując odebrać Tuskowi partii. Na razie na pytania o to, czy Sikorski stanie na czele rządu, jego otoczenie odpowiada „a dlaczego mu pani tak źle życzy?”. W języku dyplomacji nie oznacza to ani jednoznacznego „tak”, ani „nie”.
