-
Turcja, Maroko, Chiny, Pakistan i Egipt zostały wskazane przez Humane World Animals jako najgorsze kraje dla bezdomnych psów.
-
Holandia, Indie, Meksyk, Bhutan i Tajlandia zajmują wysokie pozycje w rankingu krajów dbających o dobrostan bezdomnych psów.
-
Różnice w traktowaniu bezdomnych psów wynikają z podejmowanych przez kraje działań: od masowych zabójstw po programy sterylizacji, szczepień i adopcji.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Szacuje się, że na świecie żyje prawie 362 mln bezdomnych psów i kotów, z czego 143 mln to psy żyjące na ulicy. W niektórych krajach są traktowane jak rzeczy, w Azji są też zabierane z ulic i umieszczane w hodwlach na psie mięso lub od razu trafiają do rzeźni.
5 najgorszych krajów dla bezdomnych psów to według organizacji Humane World Animals: Turcja, Maroko, Chiny, Pakistan i Egipt.
Turcja była postrzegana jako jeden z krajów, gdzie następuje poprawa w dziedzinie humanitarnego traktowania psów bezdomnych. Jednak nowe prawo, wprowadzone w 2024 roku, nakazuje odłowienie około 4 mln bezdomnych psów i ich masowe zamykanie w schroniskach, co często kończy się ich uśpieniem lub śmiercią.
Maroko realizuje obecnie program odstrzału bezdomnych psów przed Mistrzostwami Świata w Piłce Nożnej w 2030 r. Kraj ten często uciekał się do okrutnej eliminacji psów z ulic przed poprzednimi wydarzeniami sportowymi, pomimo protestów obrońców praw zwierząt.
Kraje z najlepszymi wynikami to te, które odrzuciły zabijanie w celu kontrolowania populacji, a zamiast tego przyjęły humanitarną sterylizację, program szczepień i wypuszczenie zaszczepionych I wysterylizowanych psów, jako sprawdzony i pełen empatii sposób na utrzymanie ich populacji i zdrowia pod kontrolą
Chiny są wciaż największym na świecie ośrodkiem handlu psim mięsem. Szacuje się, że rocznie 10 mln psów – zarówno bezdomnych, jak i wolno żyjących – zabiera się z ulic i zabija na mięso. Chociaż większość mieszkańców Chin nie je psiego mięsa, psy w całym kraju pozostają narażone na przemoc ze strony ludzi zajmujących się handlem tym mięsem.
W Pakistanie, szczególnie w miastach takich jak Karaczi, gdzie wścieklizna stanowi poważny problem, stosuje się masowe zabijanie psów, często z użyciem trucizny.
W Egipcie bezdomne psy są okrutnie traktowane od dawna. Władze egipskich miast okresowo prowadzą akcję trucia strychniną lub odstrzału psów. Wielu Egipcjan karmi i opiekuje się bezdomnymi zwierzętami, a rząd niedawno zadeklarował wsparcie dla 180-dniowej kampanii, obejmującej bardziej humanitarne strategie.
-
Wielkie zmiany w polskich schroniskach. Wchodzą nowe przepisy
-
Leśniczy natknął się na psa w lesie. „Historia nie powinna się zdarzyć”
Najlepsze kraje dla bezdomnych psów. Holandia na podium
Holandia to pierwszy kraj na świecie, w którym praktycznie wyeliminowano zjawisko bezdomności psów na ulicach, dzięki dekadom działań obejmujących obowiązkową rejestrację psów i wszczepianie im mikroczipów, rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony zwierząt, w tym wysokie grzywny za porzucenie zwierząt domowych do 16 tys. euro, szeroko zakrojone kampanie na rzecz promowania adopcji psów przez władze lokalne, wprowadzenie podatku od zakupu psów oraz utrzymywanie niskiej liczby bezdomnych zwierząt w schroniskach.
Dziwić może wysoka pozycja Indii w rankingu, ale jest rezultatem znacznej poprawy w ostatnich latach – wzrosła liczba gmin stosujących metodę humanitarnego i skutecznego zarządzania populacją psów na zasadzie: odłowienie-sterylizacja-szczepienie-wypuszczenie.
Z kolei nowelizacja konstytucji z 2024 r. w Meksyku uznaje ochronę zwierząt za wartość fundamentalną. Daje to rządowi nowe uprawnienia do stanowienia prawa w zakresie dobrostanu zwierząt i nakazuje prowadzenie edukacji w szkołach w całym kraju.
Dzięki zaangażowaniu władz Bhutanu, kraj osiągnął imponujący 100-procentowy wskaźnik sterylizacji i szczepień psów wolno żyjących. Tajlandia też jest domem dużej populacji wolno żyjących psów, ale kraj ten w dużej mierze odrzucił masowe zabijanie jako strategię jej kontroli. Wspólne karmienie i opieka nad bezdomnymi psami są również uwarunkowane kulturowo ze względu na wyznawne w buddyzmie wartości.
