Nowy dowódca armii Ukrainy. Kim jest Mychajło Drapaty

Zmianę na stanowisku naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy Wołodymyr Zełenski ogłosił we wtorek wieczorem. Tydzień po dymisji ministra obrony Mychajły Fedorowa, która spotkała się z reakcją społeczeństwa i protestami w wielu miastach Ukrainy. Demonstranci domagali się nie tylko przywrócenia ministra, ale też dymisji dotychczasowego naczelnego dowódcy – generała Ołeksandra Syrskiego.

W tym przypadku prezydent Ukrainy ustąpił. Armią pokieruje teraz Mychajło Drapaty.

– Uważam, że zmiana jest dobra – mówi Interii generał Roman Polko. – Mam nadzieję, że w końcu na Ukrainie polityka oderwie się od wojska. Już absolutnym skandalem była dymisja generała Załużnego. Doszło do niej tylko dlatego, że był bardzo popularny wśród Ukraińców. Na jego miejsce wszedł Syrski. Człowiek powolny, który wykonywał polecenia, niespecjalnie nad nimi zastanawiał i niespecjalnie walczył o to, co żołnierzowi na polu walki jest potrzebne – mówi dalej były dowódca Jednostki Wojskowej GROM.

O powody zmiany na stanowisku naczelnego dowódcy pytamy Marię Piechowską, analityczkę ds. Ukrainy w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych.

– Wynikała z dwóch rzeczy. Przede wszystkim od dłuższego czasu mówiło się, że Syrski powinien odejść; że nie jest zbyt popularnym dowódcą. Po drugie tak naprawdę zmiana jest spełnieniem oczekiwań protestujących. Protesty po dymisji Fedorowa przerodziły się też w protesty przeciwko Syrskiemu – wskazuje ekspertka PISM.

– Na demonstracjach pojawiało się też nazwisko Drapatego. Zełenski zdał sobie sprawę, że dymisja Fedorowa była błędem. Nie mógł się do tego przyznać i nie mógł przywrócić Fedorowa. Zadziałał trochę na okrągło, spełnił żądania demonstrujących i odsunął Syrskiego – mówi dalej nasza rozmówczyni.

Podsumowując, wyszło na to, że dowódcę wybrała ulica, czyli pełni emocji protestujący. W kraju, w którym każda decyzja wojskowych ma ogromne znaczenie dla zdrowia i życia ludzi. Maria Piechowska podkreśla jednak, że Drapaty cieszy się też uznaniem wśród żołnierzy.

– Do zmiany doszłoby prędzej czy później, protesty ją przyspieszyły. Zmiany oczekiwała również część środowisk wojskowych, w których Drapaty jest bardzo popularną osobą. Jest symbolem nowoczesnego prowadzenia działań bojowych i zarządzania armią – komentuje rozmówczyni Interii.

Nowy naczelny dowódca w listopadzie skończy 44 lata. Karierę w armii rozpoczął w 2004 roku, kiedy ukończył studia na Charkowskim Instytucie Wojsk Pancernych.

– Na wojnie lata liczą się podwójnie. W takim wieku ma już doświadczenie bojowe, wie, co dzieje się w terenie, ale też ogarnia większy obraz, czyli strategię. To naprawdę bardzo dobry wiek. Dynamiczny człowiek z pewnością będzie robił dobrą robotę, mam nadzieję, że politycy nie będą mu przeszkadzać – podkreśla generał Polko.

Rzeczywiście, Drapaty doświadczenie bojowe ma. Podczas pierwszej fazy wojny w Donbasie w 2014 roku był dowódcą batalionu. Z tamtego okresu pochodzi popularne dziś w ukraińskim internecie nagranie z Mariupola, na którym wóz majora Drapaty w spektakularny sposób przedziera się przez barykadę rosyjskich separatystów.

W tym samym roku major walczył na wschodzie kraju. W kolejnych latach kontynuował studia wojskowe. W 2019 roku został pułkownikiem, w 2021 generałem.

Kiedy wybuchła pełnoskalowa wojna, Drapaty dowodził oddziałami na południu kraju. Brał udział w wyzwalaniu Chersonia. Później w sztabie generalnym kierował szkoleniem wojskowym. Następnie dowodził zgrupowaniami wojsk „Charków” i „Ługańsk„. W listopadzie 2024 roku Zełenski mianował go dowódcą ukraińskich wojsk lądowych.

– Jeśli miałbym go z kimś porównać, to z śp. generałem Tadeuszem Bukiem. On zawsze żartował, że jest „deklem” – wspomina generał Polko. Tak w wojskowym żargonie mówi się na czołgistę. – Też był dowódcą wojsk lądowych, a jednocześnie komandosem z otwartą głową, bo funkcjonował w 25 Brygadzie Kawalerii Powietrznej – wskazuje Polko.

– Myślę, że charakterologicznie Drapaty to sylwetka czołgisty, ale nie tego, co mu klapa czołgu spadła na łeb, tylko takiego, który właśnie potrafi patrzeć szerzej – dodaje nasz rozmówca.

– Tak jak generał Bradshaw, w przeszłości dyrektor brytyjskich wojsk specjalnych. Też był czołgistą z wykształcenia, z dumą nosił beret czołgisty, a jednocześnie był świetnym szefem dyrektoriatu wojsk specjalnych. Spraw tkwi w człowieku, jego otwartości. Doświadczenia z innych kierunków na pewno się tutaj przydają – podkreśla generał Roman Polko.

W czerwcu 2025 roku Drapaty zrezygnował z kierowania wojskami lądowymi. Poczuwał się do odpowiedzialności po rosyjskim ataku na poligon szkoleniowy Ukraińców. Generał został mianowany wówczas dowódcą Sił Połączonych. Teraz stanął na czele całej armii. Pozostaje pytanie, jak długo pozostanie w tym miejscu.

– Jest odpowiedzią na aktualną potrzebę. Nie był typem numer jeden Zełenskiego, ale rzeczywiście wyróżnia się tym, że jest popularny zarówno wśród społeczeństwa, jak i wśród wojskowych, więc kandydatura wygrała. Jest postrzegany przede wszystkim jako dowódca w czasie wojny. Nie będzie pionkiem Zełenskiego, ale zobaczymy jak będzie współpracował z politykami i nowym ministrem obrony, co naczelny dowódca musi robić – komentuje Maria Piechowska.

Jakub Krzywiecki

Chcesz porozmawiać z autorem? Napisz na jakub.krzywiecki@firma.interia.pl

Chcesz częściej widzieć treści Interia Wydarzenia w Google?Dodaj nas do ulubionych źródeł, otwiera się w nowym oknie