Obecność czerwonych pluskwiaków budzi niechęć. Bardzo się mylimy

Wygląd kowali bezskrzydłych budzi niepokój, jednak nie ma powodów do obaw – nie stanowią żadnego zagrożenia. Nie gryzą i nie atakują ludzi. Po prostu duże nagromadzenie czerwonych owadów może budzić niepokój. Niepotrzebnie!

Kowal bezskrzydły, też kowal dwuplamek (Pyrrhocoris apterus) to gatunek pluskwiaka z rodziny kowalowatych. W Polsce ma status pospolitego owada. Kowal bezskrzydły ma szeroki zasięg – sięga aż do południowych terenów wschodniej Syberii, południowo-zachodniej Mongolii i północno-zachodnich Chin. Można go zaobserwować też w Stanach Zjednoczonych, w Ameryce Środkowej, Europie, a także w Indiach.

Żyje w dużych gromadach na podstawach pni drzew liściastych, zwłaszcza lip. Występuje w dużych grupach, co jest strategią przetrwania. Tak kowale bezskrzydłe odstraszają drapieżne ptaki.

Określenie tramwajarz wywodzi się od nietypowego sposobu rozmnażania tych niewielkich owadów, które w czasie stosunku przemieszczają się jeden za drugim. Ich kopulacja może trwać nawet kilkadziesiąt godzin. Przez ten czas insekty są trwale ze sobą złączone, a samiec nie odstępuje swojej wybranki na krok. Takie zachowanie ma uniemożliwić „odbicie” partnerki przez innego osobnika.

Druga nazwa „cmentarniki” wywodzi się od tego, gdzie można zaobserwować kowale bezskrzydłe. Owady te ubóstwiają słońce, więc gromadzą się w odkrytych, nasłonecznionych miejscach – na murach, nagrobkach czy fundamentach, ale też kamieniach czy pniach drzew.

Kowale bezskrzydłe są zupełnie niegroźne dla ludzi ani dla zwierząt. Żywią się martwą materią, więc nie stwarzają też zagrożenia dla roślin. Rozkładają resztki organiczne – martwych owadów czy chorych bezkręgowców.

Ponadto „cmentarniki” żywią się komarami czy muszkami, przyczyniając się do zmniejszenia populacji tych mało lubianych insektów. Co ciekawe, kowale bezskrzydłe ze względu na łatwość hodowli wykorzystuje się też w badaniach laboratoryjnych.