Bułgaria od początku roku weszła do strefy euro i stała się jej 21. członkiem. To oznacza, że kraj – zgodnie z planem – wprowadził wspólną walutę na początku roku, a dotychczasowy lew ma zniknąć z obiegu jako prawny środek płatniczy. Przewidziano jednak krótki czas przejściowy, w którym akceptowane są równolegle dwie waluty.
Okres przejściowy
Od zmiany roku obowiązuje okres, w którym zarówno euro, jak i stare monety lewa pozostają oficjalnie honorowane przy płatnościach. Ta przejściowa faza kończy się jednak 31 stycznia 2026 r. Od 1 lutego 2026 r. lew przestaje być ustawowym środkiem płatniczym, a płatności będą realizowane wyłącznie w euro. Oznacza to, że około 6,5 mln mieszkańców Bułgarii od tego dnia będzie posługiwać się już tylko wspólną walutą.
W całym procesie kluczowy jest stały kurs wymiany, który od dawna został określony i pozostaje niezmienny. Wynosi on 1 euro za 1,95583 lewa. Ten przelicznik ma być stosowany obowiązkowo we wszystkich sytuacjach wymagających wymiany: w handlu, w bankach oraz przy zamianie gotówki.
Wraz z wygaszaniem lewa pojawiają się też kwestie praktyczne związane z monetami. W materiale zwrócono uwagę, że bułgarska moneta 2-lewowa jest podobna do monety 2-eurowej, co może prowadzić do pomyłek. Docelowo jednak monety lewa mają zniknąć po zakończeniu okresu przejściowego, bo od 1 lutego nie będą już stanowić prawnego środka płatniczego.
Wymiana na euro
Osoby posiadające jeszcze gotówkę w bułgarskich lewach mają czas na działania. W Niemczech wymiana lewów na euro ma być możliwa tylko do 2 marca 2026 r. Wskazano, że można to zrobić bez opłat w Deutsche Bundesbank, przy limicie maksymalnie 2 tys. lewów na osobę dziennie i po stałym kursie 1 euro = 1,95583 lewa. Po tej dacie wymiana ma być dostępna już wyłącznie w Bułgarii, m.in. w bułgarskim banku centralnym.
W tekście przypomniano także tło samej europejskiej waluty: euro funkcjonuje jako pieniądz bezgotówkowy od 1 stycznia 1999 r., natomiast w formie gotówki jest używane od 1 stycznia 2002 r. Wskazano również, że idea wspólnej waluty pojawiła się około 1970 r., z planem utworzenia unii walutowej do 1980 r., jednak część państw wycofała się do 1978 r. w związku z kryzysem naftowym i stagflacją.
