Rozliczenie roczne z urzędem skarbowym to obowiązek każdego podatnika. Niezależnie od tego, czy deklaracja podatkowa składana jest od razu, czy dopiero przed upływem terminu, warto sprawdzić wszystkie dostępne ulgi. Niektóre z nich mogą znacząco zmniejszyć kwotę podatku do zapłaty. Jedną z mniej znanych preferencji jest ulga rehabilitacyjna związana z korzystaniem z samochodu przez osoby z niepełnosprawnością lub ich opiekunów.
Ulga podatkowa
Zgodnie z obowiązującymi zasadami można odliczyć od dochodu maksymalnie 2280 zł rocznie. Jeśli jednak z ulgi korzystają dwie osoby uprawnione, łączna kwota odliczenia może wynieść nawet 4560 zł. Warto pamiętać, że nie jest to bezpośredni zwrot pieniędzy, lecz pomniejszenie dochodu, od którego obliczany jest podatek.
Dla wielu osób z niepełnosprawnością samochód nie jest luksusem, lecz koniecznym środkiem transportu. Własny pojazd umożliwia dojazd do lekarza, na rehabilitację czy do pracy, a także pozwala załatwiać codzienne sprawy. Właśnie z tego powodu ustawodawca wprowadził możliwość odliczania wydatków związanych z użytkowaniem samochodu osobowego w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ulga ma charakter ryczałtowy. Oznacza to, że podatnik nie musi przedstawiać konkretnych rachunków ani wyliczać rzeczywistych kosztów użytkowania pojazdu. Zamiast tego może odliczyć określoną przepisami maksymalną kwotę, co upraszcza rozliczenie i zmniejsza podstawę opodatkowania.
Kto może skorzystać?
Z ulgi mogą skorzystać osoby posiadające orzeczenie o niepełnosprawności, a także podatnicy utrzymujący osobę niepełnosprawną, na przykład małżonka, dziecko lub rodzica. Warunkiem jest faktyczne wykorzystywanie samochodu w związku z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności.
Istotne jest również to, że pojazd musi być własnością lub współwłasnością osoby niepełnosprawnej albo podatnika, który ją utrzymuje. Nie ma znaczenia, czy samochód jest nowy czy używany – kluczowe jest formalne przypisanie pojazdu do osoby korzystającej z odliczenia.
Z preferencji podatkowej mogą korzystać osoby z orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Ulga przysługuje także podatnikom utrzymującym niepełnosprawne dzieci poniżej 16. roku życia.
Choć przepisy nie wymagają zbierania faktur za paliwo, naprawy czy inne wydatki związane z użytkowaniem pojazdu, konieczne jest posiadanie dokumentów potwierdzających prawo do ulgi. Podstawą jest przede wszystkim orzeczenie o niepełnosprawności. Urząd skarbowy może także sprawdzić, czy samochód rzeczywiście należy do podatnika lub osoby niepełnosprawnej oraz czy jest używany w związku z jej potrzebami.
Odliczenie wykazuje się w rocznym zeznaniu podatkowym, najczęściej w załączniku PIT/O, który dołącza się do deklaracji podatkowej. Z ulgi mogą korzystać zarówno osoby rozliczające się według skali podatkowej, jak i podatnicy płacący ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
W rozliczeniu za 2025 rok limit odliczenia nie zmienił się i nadal wynosi maksymalnie 2280 zł rocznie na jedną osobę uprawnioną. Choć ulga nie pokrywa wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem samochodu, może wyraźnie obniżyć należny podatek. Dlatego przed złożeniem deklaracji warto sprawdzić, czy spełnia się warunki do skorzystania z tego odliczenia.
