-
Włochy planują rozpocząć program wspierania produkcji wodoru wolnego od paliw kopalnych, przeznaczając do 400 mln euro rocznie przede wszystkim dla sektora przemysłu i transportu.
-
Komisja Europejska zaakceptowała program, który zakłada organizowanie aukcji przynajmniej dwa razy do roku do końca 2029 r., obejmujących wodór RFNBO oraz wodór z odnawialnych surowców biologicznych.
-
Umowy z producentami wodoru mają obowiązywać przez 15 lat, a ich łączny koszt oszacowano na około 6 mld euro, z wymaganiem ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przy produkcji RFNBO o minimum 70 proc. w cyklu życia.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Program zatwierdziła już Komisja Europejska, a odpowiadać za niego będzie włoskie Ministerstwo Środowiska i Bezpieczeństwa Energetycznego wraz z państwową agencją GSE. Aukcje mają odbywać się co najmniej dwa razy w roku aż do końca 2029 r.
Wodór może być wykorzystywany tam, gdzie bezpośrednie zastąpienie paliw kopalnych energią elektryczną jest trudne. Problem polega na tym, że jego produkcja bez użycia paliw kopalnych nadal jest droga. Włosi chcą więc dopłacać producentom, ale wysokość wsparcia ustalać w drodze konkurencji między firmami.
Pierwsza aukcja obejmie około 20 tys. ton tzw. wodoru RFNBO, czyli produkowanego z wykorzystaniem energii odnawialnej, oraz 1300 ton wodoru wytwarzanego z odnawialnych surowców biologicznych. Połowę tej ilości mają wyprodukować instalacje o mocy do 10 MW, a drugą połowę większe zakłady.
Ile kosztuje produkcja zielonego wodoru?
Państwo określiło maksymalne ceny, od których firmy będą schodziły podczas aukcji. Dla mniejszych instalacji produkujących wodór RFNBO pułap wyniesie 13 euro za kilogram, a dla instalacji o mocy powyżej 10 MW będzie to 11 euro. W przypadku wodoru z surowców biologicznych maksymalna stawka wyniesie 10 euro za kilogram.
Producenci będą deklarować, za jaką cenę są gotowi dostarczać wodór. Przewagę uzyskają projekty wymagające mniejszego wsparcia. „Ten mechanizm będzie wspierał najbardziej efektywne inwestycje” – powiedział Gilberto Pichetto, włoski minister środowiska i bezpieczeństwa energetycznego.
Wybrane firmy dostaną gwarancję ceny na 15 lat. Mechanizm działa podobnie do zabezpieczenia przed dużymi wahaniami na rynku. Jeżeli rynkowa cena wodoru będzie niższa od kwoty ustalonej podczas aukcji, państwo dopłaci różnicę. Jeśli cena wzrośnie powyżej tego poziomu, producent będzie musiał oddać nadwyżkę.
Ma to dać inwestorom pewność, że kosztowna instalacja nie straci ekonomicznego sensu kilka lat po uruchomieniu. Jednocześnie system chroni państwo przed sytuacją, w której przez 15 lat wypłaca wysokie dopłaty mimo znacznego wzrostu cen wodoru.
Włochy mogą wydać 6 mld euro
Roczny budżet programu może sięgać 400 mln euro. Ponieważ zawierane umowy będą obowiązywały przez 15 lat, ich łączny koszt oszacowano na około 6 mld euro. Nie jest to jednak kwota, którą włoski rząd wyda od razu. Wsparcie będzie rozłożone na cały okres obowiązywania umów.
Zwycięzcy aukcji nie będą mogli również odkładać inwestycji w nieskończoność. Elektrolizery i pozostałe instalacje mają rozpocząć pracę w ciągu 36 miesięcy od ogłoszenia wyników.
Wodór objęty programem ma być zużywany w przemyśle lub transporcie. W przypadku produkcji RFNBO wymagane będzie ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia o co najmniej 70 proc. w porównaniu z unijnym poziomem odniesienia dla paliw kopalnych.
Docelowo Włochy chcą w ten sposób wspierać produkcję nawet 200 tys. ton wodoru rocznie. Na razie to plan, a nie zakontraktowana ilość. Pierwsze aukcje pokażą, ile firm jest gotowych budować instalacje, jakich cen będą żądać i jak duża część zapowiadanej produkcji rzeczywiście powstanie.
