Sen jest kluczowy dla ogólnego zdrowia i samopoczucia. Wpływa pozytywnie na funkcjonowanie mózgu, poprawiając koncentrację, pamięć i procesy myślowe. Regularny i głęboki sen wspiera także układ odpornościowy, pomagając w walce z infekcjami. Ma również istotny wpływ na regulację emocji i nastroju, a niedobór snu może z kolei prowadzić do zwiększonego stresu. Okazuje się jednak, że to nie wszystko, ponieważ zaburzenia snu u osób w wieku między 30. a 40. rokiem życia mogą mieć poważne konsekwencje w przyszłości. Jeśli również borykacie się z problemami związanymi ze snem – koniecznie sprawdźcie, jak nie wpaść w błędne koło bezsenności.
Zaburzenia snu a ryzyko demencji w przyszłości
Na łamach internetowej wersji czasopisma „Neurology” pojawiły się wyniki badań, które pokazują, że osoby w wieku 30-40 lat, które borykają się z zaburzeniami snu, są znacznie bardziej narażone na demencję w przyszłości. „Biorąc pod uwagę, że zmiany związane z chorobą Alzheimera zaczynają powstawać w mózgu na kilka dekad przed wystąpieniem objawów, zrozumienie związku między snem na wcześniejszym etapie życia a późniejszymi kłopotami z funkcjami poznawczymi ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia jego roli jako czynnika ryzyka tej choroby” – zauważyła główna autorka badania, dr Yue Leng z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco (USA).
Badaczka dodała również, że największe znacznie dla zdrowia funkcji poznawczych ma jakość, a nie ilość snu. Naukowcy zaznaczają jednak, że potrzebne są dalsze badania, aby ocenić związek między zaburzeniami snu a funkcjami poznawczymi, a także sprawdzić, czy istnieją etapy życia, kiedy jakość snu ma największe znaczenie w odniesieniu do późniejszego ryzyka demencji.
Wpływ problemów ze snem na funkcje poznawcze – badanie
Badanie zostało przeprowadzone na 526 osobach, których średni wiek wynosił 40 lat. Osoby te były obserwowane przez naukowców przez 11 lat. Pod uwagę brali oni jakość, ale też ilość snu uczestników badania. Osoby poddające się tej obserwacji nosiły na nadgarstku monitory aktywności. Uczestnicy nosili je przez 3 dni, dwukrotnie w odstępie roku. Byli poddani także testom pamięci i logicznego myślenia.
Obserwacje wykazały, że średni czas snu badanych osób wynosił około 6 godzin. Aż 46 procent osób zgłaszało problemy ze snem. Badacze wzięli pod lupę także fragmentację snu (chodziło o przerwy we śnie spędzane w pozycji nieruchomej, ale też o czas, gdy dana osoba się poruszała). Okazało się, że średnio około 19 procent uczestników badania borykało się z fragmentacją snu. Wskaźnik fragmentacji snu – miara niepokoju w trakcie snu – opierał się na procentowej ilości czasu, w którym uczestnicy się poruszali, oraz procentowej ilości czasu, w którym byli nieruchomi. Wyższy wskaźnik fragmentacji wskazywał na bardziej zaburzony sen. Na tej podstawie uczestnicy badania zostali podzieleni na trzy grupy (z dużymi problemami ze snem, średnimi oraz na tych, którzy w większości spali dobrze).
U jakiej grupy osób ryzyko demencji w przyszłości jest największe?
Wnioski z badania dotyczyły tego, jak zaburzenia snu mogą wpływać na ryzyko wystąpienia demencji w przyszłości u badanych osób. Okazało się, że 175 osób, które miały najbardziej zaburzony sen, w późniejszych latach miały słabą wydajność poznawczą. Występowała ona znacznie rzadziej u osób z najmniej zaburzonym snem (było to jedynie 10 osób na 176 osób).
Badacze uwzględnili wiek, płeć, rasę, a także wykształcenie i doszli do wniosków, że u uczestników badania, którzy mieli największe problemy ze snem, pojawia się znacznie większe ryzyko osłabienia funkcji poznawczych w latach późniejszych – było ono aż dwukrotnie większe w porównaniu do tych, którzy nie spali dobrze. Co ciekawe, naukowcy nie zaobserwowali znacznej różnicy w tej kwestii między osobami, które nie miały problemów ze snem, a grupą środkową. Mając wiedzę na temat negatywnych skutków problemów ze snem warto również sprawdzić, jak uniknąć bezsenności.
