Wśród młodych dorosłych w USA pojawił się nowy trend w stosowaniu Ozempicu i podobnych leków – wynika z ankiety przeprowadzonej przez firmę Tebra, zajmującą się oprogramowaniem dla służby zdrowia. Według uczestników ankiety pozwala on nie tylko zaoszczędzić pieniądze, lecz także uniknąć niektórych skutków ubocznych przyjmowania tych specyfików.
Ozempic to lek na receptę opracowany w celu kontrolowania poziomu cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Efektem ubocznym przyjmowania Ozempicu i podobnych specyfików jest m.in. utrata masy ciała dzięki zmniejszeniu się apetytu. Wynika to z działania naturalnie występującego w ludzkim organizmie hormonu GLP-1.
Jednym z problemów dla osób przyjmujących Ozempic i podobne leki jest ich cena. Młodzi użytkownicy w USA znaleźli na to sposób.
Jest nim mikrodawkowanie leków GLP-1. Pozwala ono nie tylko zaoszczędzić pieniądze przy jednoczesnej utracie wagi, ale też uniknąć niektórych skutków ubocznych, które mogą towarzyszyć przyjmowaniu większych dawek leku. Prawie 9 na 10 użytkowników tych leków z pokolenia Z twierdzi, że stosuje lub stosowało mikrodawki – wynika z ankiety przeprowadzonej przez firmę Tebra.
Mikrodawkowanie Ozempicu sposobem na skutki uboczne?
Liczba osób stosujących leki naśladujące GLP-1, takie jak Ozempic, gwałtownie wzrosła w ostatnich latach. Według firmy analitycznej Trilliant Health, od początku 2020 r. do końca 2022 r. liczba recept wzrosła o 300 proc. w całych Stanach Zjednoczonych.
Jednak młodsze pokolenie używa tych leków w nieco inny sposób, sugeruje badanie Tebra.
W ankiecie przeprowadzonej wśród 640 użytkowników GLP-1, 36 proc. stwierdziło, że stosowało mikrodawki leku. Generacja Z [zalicza się do niego osoby urodzone między 1995 a 2012 r. – przyp. tłum.] była liderem tego trendu. Odsetek stosujących mikrodawki użytkowników wynosił w jej przypadku 89 proc. i był znacznie wyższy niż w innych grupach wiekowych.
Wśród wszystkich respondentów, którzy stosowali mikrodawki, 24 proc. stwierdziło, że robiło to przez sześć miesięcy lub dłużej, co pokazuje, że może to być bardziej zrównoważony sposób na osiągnięcie celów związanych z utratą wagi.
Pozwala to również zaoszczędzić znaczną ilość pieniędzy. Przy miesięcznej dawce Ozempic kosztującej w USA od 1 tys. do 1,2 tys. dol [ok. 3,7 tys. do 4,5 tys. zł – przyp. red.], 38 proc. użytkowników GLP-1 stwierdziło, że stosuje mikrodawkowanie, aby zaoszczędzić pieniądze.
Jednak niektórzy użytkownicy, którzy przyznali się do mikrodawkowania, powiedzieli, że później tego żałowali — mniej więcej jeden na pięciu.
Jeśli chodzi o powody, dla których ludzie zdecydowali się na mikrodawkowanie, unikanie skutków ubocznych było głównym powodem dla 66 proc. mikrodawkujących, podczas gdy 38 proc. stwierdziło, że zrobili to, aby zaoszczędzić pieniądze.
Według badań Tebry, zadowolenie z utraty wagi nie różniło się między osobami, które stosowały mikrodawki, a tymi, które ich nie stosowały. Jednak osoby stosujące mikrodawki miały o 16 proc. większe szanse na utrzymanie utraty wagi w czasie.
Co ludzie mówią
Tom Holland, fizjolog ćwiczeń i ekspert w dziedzinie odchudzania oraz autor książki Beat the Gym & The Micro Workout Plan, powiedział wcześniej Newsweekowi: „Niestety natura ludzka jest taka, że jeśli chodzi o dietę i ćwiczenia, nieustannie szukamy najszybszego rozwiązania przy jak najmniejszym wysiłku, niezależnie od kosztów, zarówno finansowych, jak i fizycznych”.
Dr Sharon Giese, chirurżka plastyczna, ekspertka w dziedzinie odchudzania i twórczyni programu Elective Weight Loss, powiedziała wcześniej „Newsweekowi”: „Wielu z tych pacjentów próbowało »wszystkiego« i nie było w stanie schudnąć bez pewnej pomocy. Jest to dokładnie ten moment, w którym wypróbowanie leku hamującego apetyt, takiego jak Ozempic, może zadziałać”.
Podczas gdy liczba Amerykanów stosujących leki GLP-1 jest nadal wysoka, skutki uboczne i przyrost masy ciała zgłaszane przez wielu po odstawieniu leku sprawiają, że niektórzy kwestionują długoterminowe skutki leku.
W jednym z badań z 2022 r. pacjenci, którzy przestali przyjmować semaglutyd, po roku odzyskali dwie trzecie początkowo utraconej wagi.
