Szymon Hołownia wyszedł na konferencję prasową i zrobił to, czego zupełnie nie oczekiwali koalicjanci. Znowu postawił warunki i przeniósł dyskusję zza zamkniętych drzwi na sejmowe korytarze. „Niech on już się żegna, naprawdę” — komentują ze zniecierpliwieniem partnerzy z koalicji, ale nie mają pewności, że odejście Hołowni zmieni cokolwiek.
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Szymon Hołownia zapowiedział, że przeniesie się z fotela marszałka Sejmu na wicemarszałka, ale najpierw musi mieć gwarancję, że Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz zostanie wicepremierem i że Polska 2050 otrzyma stanowisko wicemarszałka, które Hołownia chce zająć. Ten ostatni warunek jest akurat dość prosty do zrealizowania, bo lewica, mając marszałka, straci wicemarszałka i tu nastąpi zwykła podmianka. Gorzej jest ze stanowiskiem wicepremiera, bo co do znudzenia powtarzają koalicjanci, w umowie koalicyjnej takiego zapisu nie ma, a Polska 2050 robi wszystko, żeby nie było łatwo godzić się na kolejne stawiane przez partię i jej lidera warunki.
— Nie jestem zwolennikiem metody negocjacji przez media, powinniśmy z tym zdecydowanie skończyć — mówi Ryszard Petru, kandydat na szefa Polski 2050.
Ale jest część partii, która nie widzi innej metody negocjacyjnej wobec Tuska. Tylko że zachowanie marszałka Sejmu i kandydatki na wicepremierkę Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz dawno przekroczyło granicę cierpliwości znacznej części polityków koalicji 15 października.
— To jest próba pseudoszantażu — podsumowuje Bartosz Arłukowicz, europoseł KO.— Stawianie tego typu warunków „mamy 30 posłów, zobaczymy, jak to się skończy, zobaczymy, jak pójdą głosowania” jest nieodpowiedzialne. Pojawiają się już mniej doświadczeni posłowie, którzy deklarują, że na Czarzastego nie zagłosują, ale to nie chodzi o to, żeby lubić Czarzastego czy być jego przyjacielem. Skoro w umowie koalicyjnej jest napisane, że Czarzasty ma być marszałkiem, no to panowie posłowie ma być marszałkiem, bo tak się umówiliśmy — mówił Arłukowicz.
Opera mydlana
Na sejmowych korytarzach słychać o Hołowni zdania znacznie gorsze niż te europosła Arłukowicza. Na pytanie „ale o co mu właściwie chodzi”, padają odpowiedzi: „a bez zmian, pełen odlot” albo „dajmy spokój, pogrzało człowieka”. Koalicjanci są przekonani, że Hołownia w tej chwili raczej prowadzi desperacką akcję pokazania własnym wyborcom, że coś znaczy niż myśli o przyszłości koalicji. — Jest mentalnie już poza tym wszystkim i zwyczajnie ma gdzieś, co się stanie dalej — konkludują rozmówcy koalicji.
— PiS kupiło tyle popcornu, że starczy im na całą tę mydlaną operę i tylko patrzą, jak się rozpadamy przez takie głupie gadanie. Naprawdę nawet państwo od Hołowni, mimo że są urażeni, mimo że czują się bardzo pokrzywdzeni i mają jakieś głębokie przeżycia, związane z kontaktami w koalicji powinni nauczyć się jednego, jeśli pisowcy przychodzą ich pocieszać i mówią, jak dobrze ich rozumieją, to nie z dobroci serca — radzą Polsce 2050 koalicjanci.
Koalicja się rozpadnie?
Politycy Polski 2050 co jakiś czas występują w mediach, żeby powiedzieć, że wzrusza ich troska mediów o los partii, jakby nie rozumieli, że zainteresowanie mediów jest pokłosiem występów lidera. Trudno przejść bez pytań nad sugestią, że jeśli partia nie dostanie tego, czego chce, to doprowadzi do rozpadu rządzącej koalicji. Bo taka będzie konsekwencja uporu Szymona Hołowni. Jeśli jego klub nie zagłosuje za Czarzastym albo zrobi cokolwiek innego, żeby nie doszło do zmiany na fotelu marszałka Sejmu, to koalicja się rozpadnie.
— A wie pani, ja się w ogóle nie przywiązuję do tego, co mówi Szymon Hołownia. Dzisiaj zadeklarował, że odchodzi, a jutro może powiedzieć, że jednak zostaje. Zaraz może się okazać, że jednak pozycja wicemarszałka i szeregowego posła własnej partii to za mało i „da się namówić”, żeby jednak zostać — wzrusza ramionami polityk PSL.
Każdego dnia Polska 2050 robi coś, co sprawia, że pozostali koalicjanci denerwują się coraz bardziej i zaczynają kombinować jak utrzymać koalicję, ale bez uciążliwego partnera.
