Czernidłak kołpakowaty wygląda niezachęcająco. A jest smaczny

Borowiki, kurki, maślaki czy rydze zna chyba każdy grzybiarz – są doceniane ze względu na doskonały smak i aromat, a przyrządzane z nich potrawy są naprawdę pyszne. Jednak jak już wielokrotnie pisaliśmy, że w polskich lasach jest mnóstwo mniej popularnych gatunków, które smakują równie doskonale. Do tej grupy należy czernidłak.

Wygląda jak łuszcząca się podłużna pieczarka

Czernidłak kołpakowaty (Coprinus comatus) jest to gatunek należący do rodziny pieczarkowatych. W Polsce występuje pospolicie. Jest popularny na wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. Często występuje w bliskim sąsiedztwie człowieka – można go zauważyć w przydomowych ogródkach, na trawnikach osiedlowych czy na śmietniskach i innych ruderalnych siedliskach. Czernidłak kołpakowaty dość często rośnie nad brzegami rzek, można go także znaleźć na łąkach, pastwiskach oraz w lasach.

Mimo że często możemy trafić na czernidłaka kołpakowatego, to jednak nie sięgamy po niego. Zniechęca jego wygląd przypominający pieczarkę z łuszczycą. To biały, wysoki grzyb (dorasta nawet do 20 cm wysokości), z równie długim, obłym kapeluszem. Jest on pokryty łuskami, a na szczycie czasami jest zabarwiony na ovhrowy odcień. Z czasem jego kapelusz powoli się otwiera i rozpuszcza, na zewnątrz wydostaje się czarna, lepka maź. Przypomina atrament, stąd też potoczna nazwa „atramentowy grzyb”. Co ciekawe, w przeszłości ponoć właśnie ta ciecz była wykorzystywana do pisania i malowania.

Czernidłak kołpakowaty jest jadalny

Można spokojnie zajadać się tym grzybem, ale tylko pod kilkoma warunkami. Czernidłaki kołpakowate są grzybami jadalnymi, ale uwaga – tylko młode, zamknięte i bielutkie owocniki. Ważne jest odpowiednie postępowanie z czernidłakiem kołpakowatym. Grzyb jest jadalny, ale najlepiej zjeść go w ciągu 4-6 godzin od zbiorów. Młode owocniki są delikatne i szybko się rozkładają, a niewłaściwe przechowywane zaczną wydzielać czarną ciecz. Dlatego trzeba je wykorzystać od razu lub zanurzyć w zimnej wodzie i przechowywać w lodówce.

Grzyb ten ma łagodny, lekko słodkawy i subtelny smak. Jest cennym źródłem białka, witamin oraz składników mineralnych, w tym cynku, magnezu, manganu, fosforu, potasu, wapnia, sodu, żelaza i miedzi. Badania dowodzą również, że zawiera związki, które mogą wpływać na insulinooporność i obniżać poziom cukru we krwi.