Też jest po 40., też ją boli, ciało ma pełne szwów i blizn, fizycznych i psychicznych. Ale wciąż jej się chce i udowadnia, że nadal może być lepsza od dwudziestolatek. Skoro Lindsey Vonn przyjechała na igrzyska zdobywać medale, nas, również milenialsów, też stać na wszystko.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Nie skoczę już wyżej, nie pobiegnę szybciej, nie wycisnę więcej — dla czterdziestolatków czas rekordów się skończył, teraz będzie nam tylko trudniej. Wiem, co piszę. Mam 43 lata, góry, pod których podjechanie rowerem nie sprawiało wielkiego problemu, przestają być osiągalne. Teraz wyzwaniem samym w sobie stało się dojście na trening. Ciężko się zebrać, choć ćwiczę w świetnej grupie, z rozsądnym trenerem. Ale przecież wszystko boli, pogoda jest zła, a w ogóle to miałem trudny dzień i mi się nie chce.
Właśnie dlatego ta historia jest tak inspirująca.
41-letnia Lindsey Vonn — pierwszy start we Włoszech, w zjeździe, już w niedzielę rano — pojedzie w Lombardii po medal dla siebie, to jasne. Ale pojedzie także, by pokazać, że hasło „czterdziestka to nowa trzydziestka” nie jest pustym frazesem, a ludzi urodzonych w latach 80. wciąż stać na wszystko, co sobie wymyślą.
Jej miało tu nie być. Kiedy w 2019 r. ogłaszała zakończenie kariery, miała opinię jednej z najlepszych alpejek wszech czasów, długaśną listę zwycięstw oraz rekordów i jeszcze dłuższą — kontuzji. Zerwane więzadła, połamane ręce i nogi, blizny, brak czucia w ręce, przejmujący ból — Vonn płaciła olbrzymią cenę za wyczynowe uprawianie sportu od 16. roku życia. Nic już nie musiała, od zawsze była ulubienicą kibiców i sponsorów, miliony zarobione na stoku zapewniłyby luksusowe życie nie tylko jej, lecz także jej potomkom.
Lindsey Vonn
Foto: Reuters