-
Sępowronka żółtogardła to nietypowy ptak o nagiej, żółtej głowie, zamieszkujący jaskinie i skały w zachodniej Afryce.
-
Właśnie tego ptaka szukał David Attenborough na początku swojej kariery, realizując film dla brytyjskiej BBC w Sierra Leone.
-
Sępowronki są rzadko spotykane zarówno w naturze, jak i ogrodach zoologicznych, a w Afryce otacza je niemal kult.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Ani to sępo-, ani wronka. Z sępami i wronami niewiele ma wspólnego. W zasadzie z nikim nie ma wiele wspólnego i dwa gatunki żyjących dzisiaj sępowronek tworzą osobną, trudną do umiejscowienia rodzinę. Czasem łączy się ją z azjatyckimi długobiegami. To ptaki wróblowe, ale jakieś takie… trudne nawet do opisania.
Z sępami łączy je to, że ich głowa jest zupełnie naga. Odarta z piór skóra bije po oczach żółtym kolorem, z wyraźnymi czarnymi nausznikami. Wronkę przypomina mocny, twardy dziób, który służy ptakowi do rozbijania jego pokarmu, dość nietypowego jak na ptaki wróblowe – to chociażby ślimaki, małże, kraby. Resztki tych bezkręgowców znajdowano przy gniazdach i w odchodach sępowronek. Ponadto ptaki te zjadają sporo owadów, zwłaszcza chrząszczy czy mrówek. Wyciągają też robaki z gleby i ze strumieni, jako że potrafi brodzić po wodzie i nurkować w niej. Wiemy, że w wypadku mrówek i innych owadów sępowronki zasadzają się na ich roje, by wyłapać jak najwięcej.
Sępowronki to jedne z nielicznych ptaków jaskiniowych
Kiedyś nazwano go „ptakiem sypiającym głową w dół”, bowiem sępowronki mieszkają w jaskiniach. Skojarzyły się więc z nietoperzami, które w taki sposób wypoczywają w grotach. Te ptaki mają jednak inny patent. Szukają nawisów skalnych, półek i ostańców. Tam buduje oryginalne gniazda stworzone z gliny i błota. W zasadzie to twory garncarskie, przypominające miski albo kubki. Przytwierdzone do skał, dają kryjówkę pisklęta w bardzo niecodziennych jak na ptaki okolicznościach.
Sępowronki są bowiem jednymi z nielicznych na świecie ptaków jaskiniowych. Na dodatek gniazdują tam w koloniach, niekiedy całkiem licznych. Radzą sobie w tym środowisku kapitalnie, potrafią skakać nawet 6 metrów do swoich gniazd. Zamieszkują skały w zachodniej Afryce. Sępowronka żółtogardła jest mieszkanką Gwinei, Liberii, Sierra Leone, Wybrzeża Kości Słoniowej i Ghany, natomiast jej bliska krewniaczka sępowronka kameruńska zamieszkuje Kamerun, Gabon i Gwineę Równikową. Wszystko to afrykańskie lasy deszczowe, ale warunek – muszą mieć groty i jaskinie.
David Attenborough szukał sępowronek dla zoo w Londynie
I to tam tajemniczego ptaka szukał David Attenborough – mistrz kina przyrodniczego, który w ostatni piątek skończył 100 lat. Film o sępowronkach realizował ponad 70 lat temu, w ramach jednego ze swoich pierwszych projektów, jakim był „Zoo Quest”. Był to program brytyjskiej BBC realizowany od 1954 r. we współpracy z londyńskim zoo. Ogród potrzebował zwierząt do swej menażerii, więc młodziutki wtedy David Attenborough jeździł po świecie i chwytał je (jak mówi: potem tego żałował) i przy okazji filmował. Tak powstały pierwsze, przełomowe filmy przyrodnicze, pokazujące zwierzęta w ich naturalnym środowisku. Nigdy wcześniej nie można było czegoś takiego zobaczyć w telewizji.
Londyńskie zoo pragnęło mieć w swojej menażerii sępowronkę żółtogardłą i to z jej powodu pierwszy odcinek serii realizowano w Sierra Leone. Pościg za tym nieuchwytnym i tajemniczym ptakiem jaskiniowym o łysej, żółtej głowie rozpoczął zatem karierę najsłynniejszego może przyrodnika świata.
Do dzisiaj sępowronki to ptaki tajemnicze, otaczane w Afryce niemal kultem i łączone z duchami przodków, które w ich postaci mają chować się w jaskiniach. W ogrodach zoologicznych są wciąż rzadkie i niespecjalnie daje się je w tych warunkach rozmnażać. Udało się to zoo w San Antonio w Teksasie w Stanach Zjednoczonych. W naturze zaś widuje się je bardzo rzadko, a filmuje – jeszcze rzadziej.
Ptaki jak słonie i nosorożce, a nawet małpy. Słyszeliście o nich?
