W popkulturze ojcowie są często przedstawiani jako silni i niezawodni. Nowe badania pokazują jednak inną rzeczywistość, w której również oni zmagają się z trudnościami.
Kristine Schmitz jako adiunkt pediatrii w Rutgers Robert Wood Johnson Medical School poświęciła lata na badania tego, jak zdrowie psychiczne rodziców wpływa na dzieci. Niedawno Schmitz i jej koledzy opublikowali wyniki w „American Journal of Preventive Medicine”. Wynika z nich, że dzieci, których ojcowie chorowali na depresję, gdy były w wieku około pięciu lat, są znacznie bardziej narażone na wyzwania behawioralne w szkole podstawowej.
W badaniu przeanalizowano dane z Future of Families and Child Wellbeing Study, krajowej kohorty urodzeniowej, która śledziła dzieci i ich rodziców od urodzenia.
— Badanie koncentrowało się w szczególności na 1422 ojcach, którzy zostali przebadani pod kątem objawów depresji, gdy ich dzieci miały pięć lat — powiedziała Schmitz „Newsweekowi”. Cztery lata później, gdy dzieci miały dziewięć lat, nauczyciele opisali ich zachowanie.
— Dzieci ojców, którzy chorowali na depresję w czasie, gdy dziecko zaczynało chodzić do szkoły, częściej wykazywały wyzwania behawioralne, takie jak nadpobudliwość, zachowania opozycyjne i objawy ADHD — podkreśla badaczka. Zasadniczo, gdy ojcowie zmagali się z trudnościami, ich dzieci często też to robiły.
Zdrowie psychiczne ojców ma znaczenie
W badaniu wykorzystano standaryzowane narzędzie przesiewowe do identyfikacji objawów depresji ojcowskiej, takich jak smutek, utrata zainteresowania zajęciami i niski poziom energii. Znaczenie miało nie to, jakich objawów doświadczali ojcowie, ale to, czy spełniali próg prawdopodobnej depresji.
Jednym z najbardziej zaskakujących aspektów odkryć był czas, zauważyła Schmitz. Większość wcześniejszych badań koncentrowała się na depresji ojcowskiej w okresie poporodowym.
— Problemy z zachowaniem zaobserwowano wiele lat później, gdy dzieci miały dziewięć lat, co sugeruje, że zdrowie psychiczne ojca ma znaczenie również po okresie niemowlęcym — stwierdziła.
Dzieci borykające się z wyzwaniami emocjonalnymi lub behawioralnymi na tym etapie mogą mieć trudności z budowaniem zdrowych relacji z rówieśnikami, co może wpływać na ich naukę i samoocenę.
Wpływ depresji ojca na dziecko jest znaczący, ponieważ depresja może utrudniać ojcu pozytywną interakcję z dzieckiem. Może to prowadzić do mniejszego wsparcia emocjonalnego, większych konfliktów w domu lub po prostu braku obecności — ojcowie, którzy źle się czują psychicznie, mogą być wycofani.
— Ścieżki mogą się różnić ze względu na różne role rodzicielskie i oczekiwania społeczne — powiedziała Schmitz. — Oba te czynniki mają wpływ. Ojcowie byli historycznie rzadziej poddawani badaniom przesiewowym lub wsparciem niż matki, pomimo ich równie kluczowej roli dla rozwoju dziecka.
Depresja ojcowska. Potrzebne są badania
Matki i ojcowie często odgrywają różne role w życiu dziecka, a dzieci mogą różnie reagować na stan emocjonalny każdego z rodziców. Wyniki badań wskazują, że zdrowie psychiczne ojca jest tak samo ważne, jak zdrowie psychiczne matki.
Aby rozwiązać ten problem, konieczne jest uznanie znaczenia zdrowia psychicznego ojców. Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej, w tym pediatrzy i lekarze rodzinni, powinni wdrożyć protokoły badań przesiewowych w kierunku depresji, które obejmują oboje rodziców, zamiast skupiać się wyłącznie na matkach.
Ale nie wystarczy po prostu zidentyfikować depresję. Schmitz powiedziała „Newsweekowi”, że potrzebne są kampanie interwencyjne skierowane do ojców. — Programy prewencyjne powinny być dostępne, przyjazne dla ojców i zaprojektowane z uwzględnieniem ich głosu — powiedziała.
Ostatecznie, walka z depresją ojcowską to nie tylko pomoc ojcom, ale wspieranie całych rodzin. Gdy ojcowie są zdrowi psychicznie, to są w stanie zapewnić wsparcie emocjonalne, modelować odporność i budować silne, pełne miłości relacje ze swoimi dziećmi.
Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.
