Jest cieniem Jarosława Kaczyńskiego. Bez niego PiS mogłoby się zawalić

Pytam na wyższym, czy sekretarz generalny jest u siebie i moglibyśmy porozmawiać. Jeszcze przed sekundą był, bo prezes miał konferencję — pierwszą po wyjściu ze szpitala.

— Piotr zszedł już do prezesa. Piętro niżej — mówią pracownicy centrali PiS.

Piotr Milowański. Zbyt ważny, by na niego kablować

Wszyscy w partii starają się dobrze żyć z Milowańskim. Człowiek z PiS: — Wiele spraw na Nowogrodzkiej nie rozgrywa się na naradach, ale poprzez knucie. Jak ktoś chce kogoś podpier*****, to idzie do Milowańskiego, a nie do prezesa.

Rola Milowańskiego rośnie także dlatego, że Jarosław Kaczyński odsuwa się od codziennego zarządzania partią. Nie chce się użerać z działaczami, rozwiązywać lokalnych konfliktów. Ktoś musi to robić za niego.

Rozmówca z PiS: — Kaczyński ma coraz mniejszy kontakt z partią. Zamyka się na PKP [spotkaniach ścisłych władz partii — red.]. Piotr jest jego uchem w partii. On jest doskonale zorientowany i zna ludzi do niskiego szczebla w terenie.

„Milowan” — jak go nazywają — wciąż jest obok prezesa. Jak cień. Jeździ z Kaczyńskim po Polsce, organizuje mu spotkania. Partię zna na wylot. Jest dzieckiem PiS. „Złoty chłopak” — mówią o nim w partii. Partia to jednak nie całe jego życie. Prowadzi też biznes — włoską restaurację na warszawskiej Woli, w której spotykają się politycy PiS, by poświętować, obejrzeć jakiś mecz lub napić się piwa i pogadać.

Człowiek z PiS: — Jarosław Kaczyński osobiście go wskazał. Trudno sobie wyrazić większe zaufanie.

Inny: — W partii jest od małego.

Rozmówca z PiS: — Jest zbyt ważny dla PiS, nie można na niego kablować.

Znany polityk PiS: — Bierny, mierny, ale wierny. To człowiek od Mariusza Błaszczaka. Bardzo dobry sekretarz, bo wykonuje zadania. Jest od logistyki, poukładania kalendarzy, wyjazdów, wydarzeń. Sam go nawet lubię, bo nie lubi starych dziadów, którzy w partii robią zamęt.

Klęska numeru 1

Nim prezes namaścił go na sekretarza generalnego partii, Piotr Milowański przeszedł długą drogę.

Do PiS wstąpił, gdy miał ledwo 20 lat. Najpierw był w młodzieżówce partii w Warszawie. Do dziś jest — to popularne powiedzenie wśród uczniów Joachima Brudzińskiego — „skromnym pracownikiem winnicy Pana”. Czyli prezesa.

Znajomy: — Piotrek przyszedł do młodzieżówki PiS. Był radnym. Zaczął pracę na Nowogrodzkiej i jest tam do dziś.

Początkowo był społecznym asystentem Błaszczaka. — Zajmował się u Mariusza wrzucaniem jego zdjęć na Facebooka — mówi jego znajomy.

Mając 22 lata, został w 2010 r. radnym na Woli. Uchował się dwie kadencje. W 2018 r. w wyborach samorządowych przepadł.

Rozmówca z PiS: — Piotr przerżnął wybory, choć był jedynką. Przeskoczył go trzeci kandydat — Karol Jankowski. Ten Jankowski to był młodzian, ale aktywny, bardzo chciał zostać radnym, prowadził bardzo aktywną kampanię, no i wygrał. Piotrek pracował na Nowogrodzkiej i miał słabą kampanię. Wypadł wtedy z polityki lokalnej, o karierze samorządowej mógł zapomnieć.

Inny: — Przegrana z jedynki była problemem.

30-letni Milowański (935 głosów) przegrał z 24-letnim Jankowskim (1081 głosów). Najmłodszy spośród kandydatów na liście PiS wygryzł radnego od dwóch kadencji.

„Milowan” wolał tyrać na partię niż na siebie. W 2019 r. ówczesny szef sztabu PiS — zwycięskiego sztabu — Joachim Brudziński (dziś europoseł) dziękował Milowańskiemu, uznając go za jednego z ojców wygranej.

Wybór 30-latka

Mając 30 lat, był na rozdrożu. Poświęcił się partii i biznesowi — swojej włoskiej knajpie.

Polityk PiS: — Opijaliśmy u Piotrka zwycięstwo Karola Nawrockiego w wyborach prezydenckich.

Milowański pracował przy kampanii Nawrockiego. Szef sztabu PiS Paweł Szefernaker (dziś szef gabinetu prezydenta) opisywał go jako „tytana pracy, człowieka, dzięki któremu logistyka kampanii była bez zarzutu”.

Inny rozmówca: — Niejeden z działaczy wpada do jego restauracji, żeby z Piotrkiem porozmawiać. Niektórzy wpadają, myśląc, że może to być pomocne w polityce.

Czasami organizuje spotkania dla wybranych ludzi z obozu PiS. — To nie są masowe spotkania. Takie przy piwie. Piotrek woli się nie wychylać — słyszymy.

W cieniu Nowogrodzkiej

Ale rzeczą numer jeden jest dla niego PiS. Poświęcił się pracy na Nowogrodzkiej — w sercu partii. Nie ma talentu do przemawiania. Ani błyszczenia. Ani do kontaktu z wyborcami. Wszystkie opinie o Milowańskim mają wspólny mianownik: to skryty człowiek cienia.

Człowiek z PiS: — Jest introwertykiem. Spokojny, ułożony, nie wchodzi w konflikty. Publicznie się nie wychyla.

Inny z PiS: — Trzyma się z daleka od dziennikarzy.

Media ogólnopolskie zauważyły go w 2022 r. Został wtedy zastępcą sekretarza generalnego PiS Krzysztofa Sobolewskiego. Ówczesny rzecznik partii Radosław Fogiel mówił, że Milowański został wybrany na tę funkcję „w ramach uznania dotychczasowej pracy i opieki nad strukturami oraz aby sprawniej zarządzać tą nową strukturą”. Milowański miał wtedy 34 lata. Mógł być traktowany z góry przez starszych, wieloletnich działaczy PiS. W 2023 r. znów awansował. To było tuż po pyrrusowym zwycięstwie PiS w wyborach z 15 października. Zastąpił Krzysztofa Sobolewskiego, który po utracie władzy przez PiS został przymuszony do dymisji — dziś jest na marginesie partii. — „Sobol” chodzi jak zbity pies — mówi człowiek z PiS.

Formalnie i realnie w partii Milowański to prawa ręka prezesa.

Polityk PiS: — Prezes wybrał sobie na sekretarza kogoś, kto ma być schowany z tyłu. Nie jest towarzyski ani medialny, nie ma kontaktów wśród dziennikarzy.

Zdobył sobie uznanie w partii, bo zorganizował wielką demonstrację PiS w czasie wielkiej smuty tej partii. Wtedy jego akcje — tak mówiono w partii — wystrzeliły w kosmos. PiS straciło władzę, było upokorzone. Jednak 11 stycznia 2024 r. ulicami Warszawy przeszedł „protest wolnych Polaków” — w obronie Mariusza Kamińskiego i Macieja Wąsika, a w rzeczywistości chodziło o to, żeby scementować PiS.

Człowiek z PiS: — „Milowan” to jeden z filarów, który podtrzymuje tę partię. Bez niego PiS by się zaczęło sypać.

Wybory samorządowe 2024 — pełnomocnikiem wyborczym PiS, a także szefem sztabu wyborczego jest Piotr Milowański.

Wybory do Parlamentu Europejskiego — także jest pełnomocnikiem wyborczym. Podobnie w komitecie wyborczym Karola Nawrockiego.

Człowiek z PiS: — Jest bardzo sprawnym organizatorem.

Ale nie kreatorem wielkiej polityki. — Piotrek czuje trendy, ale strategii politycznych nie tworzy — słyszymy.

Milczy, ale wie

Milowański jest na X. Ale to martwy profil. Ostatnia jego aktywność to podanie dalej grafiki PiS — wezwania do wspomnianego „marszu wolnych Polaków” ze stycznia 2024 r. Wcześniej co najwyżej raz na rok cokolwiek na tym profilu robił. Realną aktywność skończył w 2018 r. Do tego czasu publikował zdjęcia liderów — prezesa PiS, Mariusza Błaszczaka, Mateusza Morawieckiego, Joachima Brudzińskiego. Własnych zdjęć — zupełnie nie. Ale widać, że jest w najbliższym otoczeniu szefostwa. Na Wawelu w czasie mszy w rocznicę pogrzebu Lecha i Marii Kaczyńskich. Na konferencjach prasowych na Nowogrodzkiej. Na wieczorach wyborczych. Promował zwłaszcza Błaszczaka.

Zasiada w komitecie wykonawczym PiS — stosunkowo nowym ciele w partii, które składa się z młodych wilków. Na stronie partii wklejono zdjęcia wszystkich członków — poza jednym, właśnie Milowańskiego.

Bierze udział też w PKP, czyli prezydium komitetu politycznego PiS. To najważniejsi ludzie w partii. Człowiek z PiS: — Na PKP Piotrek nie zabiera głosu. Raczej milczy i słucha.

Inny rozmówca z tej partii: — Jest przy prezesie prawie cały czas. To poprzez niego frakcje dobijają się do Jarosława Kaczyńskiego. Trzeba uważać i dobrze żyć z „Milowanem”.

Nie trzyma ani z „harcerzami” Mateusza Morawieckiego, ani z „maślarzami”, czyli grupą Przemysława Czarnka, Patryka Jakiego, Tobiasza Bocheńskiego i Jacka Sasina.

Polityk PiS: — Piotrek przeszedł długą drogę na Nowogrodzkiej. Widział wzloty, upadki, roztrzaskujące się gwiazdy. Wie, jak poruszać się w gąszczu PiS. Wie, kiedy się odezwać, a kiedy milczeć. Ma dobry i stały kontakt z Jarosławem Kaczyńskim.

W czasie wyjazdów jest obok prezesa. Człowiek bliski Nowogrodzkiej: — Nadzoruje wyjazdy Kaczyńskiego. Jeździ na wszystkie konwencje PiS. Jest w kuluarach, obok sceny, schowany, z telefonem w ręku.

Zaufanie prezesa? — Absolutne — mówi człowiek z PiS.

Milowański, przekonują nas rozmówcy z Nowogrodzkiej, jest jedną z niewiele osób, które są w stanie powiedzieć prezesowi PiS, że coś źle zrobił i trzeba się wycofać z błędu. Tak miało być choćby po pamiętnym szturmie PiS — z Mariuszem Kamińskim i Maciejem Wąsikiem — na Sejm. Milowański miał wtedy przekonywać prezesa, że to strzelanie sobie w stopę.

Srebrny człowiek

To, jak wielkim cieszy się zaufaniem prezesa PiS, widać po awansach na zapleczu partii: w spółce Srebrna i w Instytucie im. Lecha Kaczyńskiego.

Milowański pod koniec zeszłego roku dołączył do rady nadzorczej spółki Srebrna — perły w koronie finansowego zaplecza PiS, która ma w Warszawie cenne nieruchomości i miliony na kontach.

Dołączył też do instytutu imienia zmarłego prezydenta. Prezesem instytutu jest Barbara Czabańska, była żona Krzysztofa Czabańskiego, wiernego druha prezesa PiS. A członkiem zarządu — jedynym obok Czabańskiej — Piotr Milowański. Zarząd reprezentowany jest przez dwóch członków jednocześnie. Słowem: nic bez niego się nie wydarzy. Co ważne, instytut jest właścicielem spółki Srebrna. Milowański wszedł na miejsce zmarłej w marcu zeszłego roku Barbary Skrzypek, wieloletniej współpracownicy prezesa PiS, słynnej „pani Basi”. Szefem rady instytutu jest sam Jarosław Kaczyński.

Rozmówca z PiS: — Jak Kaczyński wysyła kogoś do Instytutu im. Lecha Kaczyńskiego, to po to, aby pilnować jego interesów. Prezesowi daje to poczucia bezpieczeństwa.

Siedzibą instytutu jest sypiąca się kamienica z biurami przy ul. Srebrnej 16. To kilkaset metrów od centrali PiS przy ul. Nowogrodzkiej. Milowański tam wpada tylko czasami — na co dzień jest w centrali partii. Krąży między piętrami.