Sławomir Mentzen próbował Rafała Trzaskowskiego złapać, a ten dość sprawnie uciekał. Postawił na stałość w poglądach i to chyba sprawiło, że był wyjątkowo autentyczny.
Rafał Trzaskowski nie przyszedł do Sławomira Mentzena niczego podpisywać. To było zagranie strategiczne, bo nawet prośbę podpisania czterech punktów z ośmiu, co do których nie było specjalnych kontrowersji, też odrzucił, mówiąc, że można go trzymać za słowo. Podpisał za to swoją książkę. Dla niektórych to może być znaczący szczegół. Jeden kandydat jeszcze przed przyjściem deklaruje podpisanie wszystkiego, drugi składa podpis wyłącznie na własnej książce.
Spór był wpisany w tę rozmowę od początku, ale Rafał Trzaskowski wyraźnie wybrał inną taktykę niż Karol Nawrocki. O ile kandydat PiS był bardziej konfederacki niż lider Konfederacji i zaparł się wszystkiego właściwie, co przez osiem lat zrobił rząd PiS, to już kandydat KO poszedł drogą „jakbym się z panem zgadzał, to bym się zapisał do Konfederacji”. Przyszedł nie po to, żeby powiedzieć wyborcom Mentzena: „zrobię wszystko w zamian za głosy”, ale „możemy się różnić, ale na pewno coś nas łączy”. I rzeczywiście kilka punktów się znalazło.
Trzaskowski ze spokojem zadeklarował, że nie podpisze ustawy wprowadzającej nowe podatki, nie zaostrzy prawa do posiadania broni, chociaż nie zgadza się także na jego liberalizację, w tej chwili nie wyśle wojska na Ukrainę i będzie bronił prawa Polaków do posiadania gotówki. Przez ponad półtorej godziny można było odnieść wrażenie, że to Sławomir Mentzen częściej porzuca rozpoczęte wątki, a Rafał Trzaskowski nieustannie powtarza „dobrze, że o tym rozmawiamy, bo to ważne”. Trochę jakby lider Konfederacji przygotował się na ucieczki Trzaskowskiego, a kiedy ten potwierdzał swoje przekonania, Mentzen szedł do następnego punktu, żeby spróbować złapać go gdzie indziej. Trzaskowski raz skrytykował działanie rządu PO, mówiąc o programie sprzed prawie 15 lat, w którym zapisana została częściowo prywatna służba zdrowia.
Największym problemem tego spotkania dla Rafała Trzaskowskiego nie okazały się poglądy na skomplikowane zagadnienia natury międzynarodowej czy gospodarczej. Największym problemem okazało się finansowanie spotów promujących kandydata KO. Mentzen wytknął Trzaskowskiemu, że spoty (sprawę opisała wp.pl) były finansowane przez węgierską fundację, a stroną na FB Trzaskowskiego też administrował ktoś z Węgier. I tu pojawił się gigantyczny problem, bo albo prezydent Warszawy kompletnie nie rozumie tego zagadnienia, albo kluczy wyjątkowo nieumiejętnie. Upierał się, że on zarządza stroną, a dokładnie używał formuły „my” nie wymieniając kto konkretnie. Jak byk jednak w informacjach o stronie stoi w tej chwili, że przynajmniej jeden administrator jest w Belgii. Być może to na przykład jakiś dawny asystent Trzaskowskiego z czasów europoselskich, który wciąż widnieje jako administrator. W tym samym miejscu była informacja o administratorze z Węgier, ale zniknęła w chwili publikacji tekstu o dyskusyjnych spotach. Trzaskowski nie potrafił tego wyjaśnić w żaden spójny sposób.
Najlepszą recenzją tego spotkania jest chyba post na portalu x bardzo zaangażowanego po stronie Prawa i Sprawiedliwości Michała Karnowskiego. Otóż redaktor wPolityce uważa, że Mentzen Trzaskowskiego oszczędził.
x.com
To zwyczajnie oznacza, że nawet zdaniem radykalnych PiS-owców Trzaskowski to spotkanie „ustał”, nie skompromitował się, nie palnął niczego głupiego, ani specjalnie kontrowersyjnego co do tej pory w debacie publicznej nie padło.
Po półtorej godzinie rozmowy w toruńskiej siedzibie firmy Sławomira Mentzena lider Konfederacji podsumował spotkanie z Rafałem Trzaskowskim, uznając, że w sumie było całkiem w porządku.
— Bardzo przyjemnie mi się rozmawiało. Myślę, że to była ciekawa rozmowa. Dobrze, że telewizje zaczęły transmitować takie rzeczy, widać, że jest zapotrzebowanie na dłuższe formy. (…) Myślę, że Rafałowi Trzaskowskiemu nie udało się przekonać moich wyborców, ale to nie było jego celem, chciał zmobilizować swoich — powiedział Sławomir Mentzen.
Jedno jest pewne: wygrał Mentzen. Po pierwsze: potraktował swoich wyborców poważnie, dając im wybór. Wiadomo do kogo mu bliżej światopoglądowo, ale też pozwolił im posłuchać, co mają do powiedzenia kandydaci i chociaż z Trzaskowskim wszedł w znacznie poważniejszy spór, to rozmowa cały czas była dość merytoryczna. Dość, bo jednak sprawy światopoglądowe rozpalają lidera Konfederacji tak, że przestaje mówić o faktach.
Najciekawsze wydaje się jednak to, że po rozmowie panowie razem poszli na piwo. W dodatku w towarzystwie Radosława Sikorskiego, który rozmowę oglądał chyba w pubie Mentzena. Ciekawe czy ten ostatni akcent nie jest dla wyborców bardziej przekonujący niż ponad półtorej godziny merytorycznej rozmowy.
