Australijscy naukowcy porównali obie płcie pod kątem pięciu aspektów miłości romantycznej. Pytali badanych, ile razy byli zakochani, kiedy zakochali się w aktualnym partnerze, jak intensywne było ich uczucie, jak bardzo byli zafascynowani swoim partnerem. Oto wyniki.
Przyspieszony puls na dźwięk jego głosu, nerwowe oczekiwanie, kiedy wreszcie zadzwoni, euforia w przedziwny sposób połączona ze zdenerwowaniem podczas spotkania we dwoje, rosnące seksualne napięcie, które w pewnym momencie staje się trudne do zniesienia. Potem ta myśl: „Chyba się zakochałam!”. Tak to mniej więcej wygląda u kobiety. U mężczyzn jednak ewolucja zorganizowała proces zakochiwania się nieco inaczej – twierdzi naukowiec Adam Bode z Australian National University.
Kto szybciej traci głowę?
I nie mówi tego bezpodstawnie, tylko bazując na badaniu z udziałem 808 kobiet i mężczyzn. Jak podkreśla, tym, co odróżnia jego badanie od podobnych analiz ze świata, jest fakt, że wszyscy mężczyźni oraz kobiety biorące w nim udział byli właśnie zakochani, lub, jak określają to badacze „doświadczali miłości romantycznej (tj. miłości namiętnej)”.
Wszyscy badani byli w związkach partnerskich od maksymalnie dwóch lat. Przeprowadzone w formie internetowego kwestionariusza badanie objęło osoby z 33 krajów w Europie, Ameryce Północnej i Afryce Południowej, osoby te były młode, w wieku 18-25 lat, czyli w tym momencie w życiu, kiedy jesteśmy najbardziej podatni na zakochanie się. W badaniu wykorzystano też dane z badania Romantic Love Survey 2022, największego na świecie zbioru danych obejmującego 1556 młodych dorosłych doświadczających romantycznej miłości, który został udostępniony badaczom z całego świata w zeszłym roku.
Australijscy naukowcy porównali obie płcie pod kątem pięciu aspektów miłości romantycznej. Pytali badanych, ile razy byli zakochani, kiedy zakochali się w aktualnym partnerze, jak intensywne było ich uczucie, jak bardzo byli zafascynowani swoim partnerem. Sprawdzali też aktualne poziomy zaangażowania emocjonalnego w związek u obu płci.
Poczekaj, może się zakocham
Ku zaskoczeniu naukowców okazało się, że mężczyźni zakochują się aż o miesiąc szybciej niż kobiety. – Może to wynikać z faktu, że mężczyźni częściej muszą wykazywać zaangażowanie, aby zdobyć partnerkę – tłumaczy Adam Bode. Tak zaprogramowała ich ewolucja. Dla nas, kobiet, to pewna wskazówka – jeżeli to my jako pierwsze zakochałyśmy się w mężczyżnie i cierpliwie czekamy, aż odwzajemni on nasze uczucie, jest duże prawdopodobieństwo, że to się nigdy nie wydarzy.
Co więcej, aż 30 proc. mężczyzn zakochało się, zanim związek się rozpoczął, podczas gdy wśród kobiet było to mniej niż 20 proc. Kobiety za to, gdy już się zakochają, częściej doświadczają obsesyjnych myśli o partnerze i odczuwają romantyczną miłość intensywniej niż mężczyźni. Badacze ustalili też, że na intensywność zakochania się u obu płci może wpłynąć także to, z jakiego kraju pochodzą. – Nasze badanie sugeruje, że ludzie z krajów, w których panuje większa równość płci, doświadczają niższego natężenia miłości romantycznej, obsesyjnych myśli, a może nawet zaangażowania – mówi Bode. Możliwe, że ma to związek z czynnikami genetycznymi, kulturowymi czy ekologicznymi (surowość czy nieprzewidywalność życia), ale naukowcy podkreślają, że wymaga to dalszych badań.
Mózg zakochanej kobiety i zakochanego mężczyzny
Oczywiście, największy wpływ na poziom naszego zaangażowania w romantyczną relację mają neurohormony w naszym mózgu. A zakochanie jest stanem, który różnie przejawia się w biochemii mózgu kobiecego i męskiego, prowadząc do różnic w zachowaniu. Jak tłumaczy prof. Stefania Chiappini z Uniwersytetu UniCamillus w Rzymie, chemią miłości rządzą głównie dwa neurohormony – oksytocyna, nazywana hormonem miłości i więzi, oraz dopamina, odpowiedzialna w naszym mózgu za powstawanie uczucia przyjemności oraz pożądania. Badania wykazały, że w czasie zakochania poziom obu neuroprzekaźników wzrasta – zwłaszcza podczas spotkań z obiektem uczuć (poziom dopaminy może za to gwałtownie spadać, gdy oddalamy się od obiektu naszych uczuć, wywołując stany podobne do głodu narkotykowego). Jednak w wydzielaniu tych dwóch neuroprzekaźników naukowcy obserwują różnice między kobietami a mężczyznami. – Kobiety mają tendencję do wyższego poziomu oksytocyny, która często wiąże się z empatią i więzią społeczną, podczas gdy mężczyźni mogą mieć wyższy poziom dopaminy, która jest zaangażowana w motywację i przyjemność – mówi prof. Chappini.
Badania sugerują też, że stan zakochania się przynosi kobietom więcej szczęścia niż mężczyznom. Tak wynika np. z publikacji dr Sandry Langeslag z University of Maryland, która zbadała, jak różni się poziom hormonu szczęścia – serotoniny we krwi kobiet i mężczyzn w stanie zakochania oraz tych, którzy nie byli w relacji romantycznej. Okazało się, że, kobiety doświadczające miłości romantycznej miały wyższe poziomy serotoniny niż zakochani mężczyźni oraz wyższe niż kobiety z grupy kontrolnej, podczas gdy u mężczyzn stwierdzono odwrotny efekt: mężczyźni doświadczający miłości romantycznej mieli niższe poziomy serotoniny niż mężczyźni niezakochani.
No cóż, wygląda na to, że dla mężczyzn zakochanie się to istne nieszczęście, chyba że humor poprawi im dobry seks.
