Miliony młodych Amerykanów powinni brać Ozempic lub Wegowy. To kolejny skutek pandemii COVID-19

Dane te oparte są na szacunkach naukowców z Yale School of Medicine, którzy ocenili, ilu nastolatków i młodych dorosłych w USA kwalifikuje się do leków i ilu z nich może mieć do nich realny dostęp.

Niewidzialna bariera

Mimo że miliony osób kwalifikują się do ubezpieczenia, co piąty młody dorosły spełniający kryteria nie jest ubezpieczony, a jedna trzecia twierdzi, że nie ma stałego miejsca, w którym mogłaby uzyskać opiekę zdrowotną.

Naukowcy opisują to jako „barierę w identyfikowaniu, leczeniu i zapobieganiu chorobom sercowo-nerkowo-metabolicznym”.

Częstość występowania cukrzycy typu 2 i otyłości nadal rośnie wśród młodzieży w całym kraju, stąd potrzeba lepszej interwencji.

— Zakładając, że wszystkie osoby, które byłyby odpowiednimi kandydatami do stosowania tych leków, mogłyby je otrzymać po podjęciu wspólnej decyzji z lekarzem, moglibyśmy zaobserwować znaczny postęp w leczeniu i zapobieganiu chorobom związanym z otyłością wśród młodzieży w Stanach Zjednoczonych, takim jak dyslipidemia i nadciśnienie — powiedział autor artykułu Ashwin K. Chetty w rozmowie z „Newsweekiem”.

Jak wyjaśnił, „może to prowadzić do zapobiegania poważnym powikłaniom otyłości w wieku dorosłym, takim jak udary i zawały serca”.

Chetty powiedział, że zastosowane kryteria kwalifikacji GLP-1RA obejmowały wskazania dla semaglutydu (Ozempic, Rybelsus i Wegovy), liraglutydu (Saxenda i Victoza), Bydureon BCise (eksenatyd), Trulicity (dulaglutyd) i tirzepatydu (Zepbound i Mounjaro).

Podczas gdy niektóre leki zawierają ten sam składnik pod inną marką, są one licencjonowane na różne sposoby. Na przykład w Stanach Zjednoczonych Ozempic jest zatwierdzony do stosowania u osób z cukrzycą typu 2, podczas gdy Wegovy jest zatwierdzony dla osób z otyłością lub nadwagą i powiązanymi problemami zdrowotnymi.

Wegovy i Ozempic naśladują hormon zwany glukagonopodobnym peptydem-1 — stąd „GLP-1” — który działa na obszary mózgu regulujące apetyt.

— Agoniści receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1RA) są zatwierdzeni do leczenia otyłości u dzieci i T2D, a niewielka, ale rosnąca liczba nastolatków i młodych dorosłych otrzymuje GLP-1RA, które są w dużej mierze objęte prywatnym ubezpieczeniem lub Medicaid — napisali naukowcy.

— Status ubezpieczenia, dostęp do opieki i profil kliniczny szerszej populacji młodzieży kwalifikującej się do przyjmowania GLP-1RA są niejasne, ale ważne dla rozwoju polityki. Scharakteryzowaliśmy cechy demograficzne, kliniczne i społeczno-ekonomiczne amerykańskich nastolatków i młodych dorosłych kwalifikujących się do przyjmowania dowolnego GLP-1RA — dodali badacze.

Konieczna zmiana stylu życia

Aby uzyskać informacje na temat szacunków, w badaniu przekrojowym połączono publicznie dostępne dane z National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) od stycznia 2017 r. do marca 2020 r. oraz od sierpnia 2021 r. do sierpnia 2023 r. Obejmowały one amerykańską młodzież w wieku 12-17 lat i młodych dorosłych w wieku 18-25 lat, którzy spełniali kryteria amerykańskiej Agencji Żywności i Leków dotyczące leczenia GLP-1RA.

W przypadku nastolatków wskazania do stosowania GLP-1RA obejmowały cukrzycę typu 2 lub otyłość zdefiniowaną jako BMI w 95. percentylu lub wyższe dla wieku i płci lub masę ciała większą niż 60 kg i BMI odpowiadające 30 dla dorosłych według międzynarodowych wartości granicznych.

W przypadku młodych dorosłych wskazania do stosowania GLP-1RA obejmowały cukrzycę typu 2, otyłość (BMI powyżej 30) lub BMI wynoszące 27 lub więcej z chorobą związaną z masą ciała (dyslipidemia, nadciśnienie, choroby układu krążenia lub cukrzyca typu 2).

Próba obejmowała 572 nastolatków i 590 młodych dorosłych kwalifikujących się do leczenia GLP-1RA, reprezentujących szacunkowo 5,8 mln nastolatków i 11,1 mlnmłodych dorosłych.

Młodzież kwalifikująca się do leków obejmowała 40,3 proc. ubezpieczonych przez Medicaid, 40,5 proc. ubezpieczonych prywatnie i 7,2 proc. nieubezpieczonych. Kwalifikujący się młodzi dorośli obejmowali 20,8 proc. ubezpieczonych przez Medicaid, 49 proc. ubezpieczonych prywatnie i 19,4 proc. nieubezpieczonych.

Podczas gdy 92,2 proc. nastolatków zgłosiło, że ma rutynowe miejsce opieki zdrowotnej, 68,1 proc. młodych dorosłych zgłosiło to samo, zgodnie z badaniem. W obu grupach powszechne były czynniki ryzyka sercowo-nerkowo-metabolicznego (dyslipidemia, zaburzenia czynności nerek, nadciśnienie i stan przedcukrzycowy).

— Warto zauważyć, że niektóre wskazania dla młodych dorosłych były w pełni objęte innymi wskazaniami i nie były analizowane osobno — powiedział Chetty. Na przykład wskazanie cukrzycy typu 2 może obejmować również chorobę układu krążenia.

Analiza nie obejmowała również osób w wieku 10-11 lat z cukrzycą typu 2, ponieważ w próbie było zbyt mało uczestników w tej grupie wiekowej z tym schorzeniem.

— Podczas gdy Medicare nie może pokrywać leków przeciw otyłości, które są wskazane tylko w przypadku otyłości, ubezpieczenie może pokrywać leki przeciw otyłości, choć tylko ułamek stanowych programów Medicaid to robi — powiedział Chetty.

Naukowcy twierdzą, że ich odkrycia wskazują, że szeroki zasięg Medicaid może zwiększyć dostęp do GLP-1RA dla dużej części amerykańskiej młodzieży, która może z nich skorzystać. — Mogłoby to wyglądać jak zmiany formuł na poziomie stanowym, które obejmują leki przeciw otyłości lub zmiany polityki federalnej, które sprzyjają objęciu tych terapii — powiedział Chetty.

— Oprócz rozszerzenia zakresu ubezpieczenia, poprawa dostępu obejmuje również zapewnienie tym osobom dostępu do ogólnej opieki zdrowotnej i wizyt u lekarza, co, jak wykazaliśmy w tym badaniu, jest szczególnie istotne dla młodych dorosłych — dodał badacz.

Dlaczego obserwujemy rosnące wskaźniki chorób metabolicznych wśród amerykańskiej młodzieży? Autor artykułu i nefrolog dziecięcy dr James Nugent powiedział „Newsweekowi”: — Zmiany w stylu życia i czynniki strukturalne, takie jak zwiększony czas spędzany przed ekranem, zmniejszona aktywność fizyczna, zły sen i spożywanie ultra przetworzonej żywności i napojów słodzonych cukrem, są ważnymi czynnikami przyczyniającymi się do otyłości u młodzieży.

— Pandemia COVID-19 jeszcze bardziej przyspieszyła wzrost otyłości ze względu na jej wpływ na zachowania związane ze stylem życia. Przewlekły stres, brak bezpieczeństwa żywnościowego, ubóstwo i niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa są również silnie związane z otyłością u młodzieży. Ponadto narażenie matki na otyłość i cukrzycę in utero są czynnikami ryzyka otyłości i cukrzycy typu 2 w dzieciństwie — zauważył Nugent.

Potrzeba lepszych ubezpieczeń zdrowotnych

Autorzy stwierdzili, że ograniczenia badania obejmują samodzielnie zgłaszane dane podlegające stronniczości i potencjalnej błędnej klasyfikacji typu cukrzycy. Zaznaczyli również, że GLP-1RA powinny być brane pod uwagę wraz z intensywnym leczeniem zachowań zdrowotnych i stylu życia (oraz, w stosownych przypadkach, zabiegami chirurgicznymi). I chociaż rozszerzony zakres ubezpieczenia może znacznie zwiększyć dostęp, brak ubezpieczenia i brak rutynowej opieki stanowią bariery dla tej terapii.

Jak możemy zapewnić młodym ludziom holistyczną opiekę? „Poprawa dostępu do kompleksowego leczenia otyłości będzie wiązała się z zapewnieniem dostępu do opieki zdrowotnej z regularnymi wizytami kontrolnymi i wsparciem w angażowaniu się w leczenie zachowań zdrowotnych i stylu życia — powiedział Chetty.

— Jak wykazała dr Mona Sharifi, współautorka tego artykułu, intensywne programy leczenia zachowań zdrowotnych i stylu życia mogą być opłacalne, ale niewystarczające finansowanie jest główną barierą we wdrażaniu i utrzymywaniu tych programów — dodał.

Co dalej? „Biorąc pod uwagę wielkość i charakterystykę kliniczną populacji młodzieży w USA kwalifikującej się do stosowania GLP-1RA, należy przeprowadzić szerszą dyskusję na temat tego, jak poprawić dostęp do GLP-1RA i innych interwencji przeciw otyłości w tej populacji”.

Odniesienie

Chetty, A. K., Sharifi, M., & Nugent, J. T. (2025). Kwalifikowalność agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu-1 wśród amerykańskich nastolatków i młodych dorosłych. JAMA Pediatrics. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2025.2308

Tekst opublikowany w amerykańskim „Newsweeku”. Tytuł, lead i śródtytuły od redakcji „Newsweek Polska”.