Pasmo sukcesów sztabu Karola Nawrockiego — poparcie udzielone przez Andrzeja Dudę na konwencji w Łodzi, spotkanie z Trumpem w Gabinecie Owalnym — właśnie się skończyło. Zamiast konsumować sukces z Waszyngtonu, drużyna Nawrockiego musi teraz gasić pożar z gdańską kawalerką. A na razie robi to, dolewając oliwy do ognia.
Gdy w trakcie debaty „Super Expressu” Karol Nawrocki zapytany przez Magadalenę Biejat o podatek katastralny przekonywał: „mówię w imieniu Polek i Polaków zwykłych, takich jak ja, którzy mają jedno mieszkanie” nikt chyba nie spodziewał się jakie konsekwencje będą mieć te słowa.
Na szczęście w Polsce mamy zdolne patrzyć politykom na ręce media. Onet szybko ustali, że Nawrocki wcale nie ma jednego mieszkania, tylko dwa. Drugie – kawalerkę w Gdańsku – przejął od starszego mężczyzny, pana Jerzego. Twierdzi, że w zamian za opiekę nad nim. Sposób przejęcia mieszkania i relacje Nawrockiego z byłym właścicielem budzą jednak szereg wątpliwości. A nowe ustalenia Onetu i działania sztabu kandydata jeszcze pogarszają sprawę.
Pogłębiło je jeszcze wydane w niedzielę wieczorem oświadczenie rzeczniczki Karola Nawrockiego, Emilii Wierzbicki. W napisanym w potwornie chaotyczny sposób – jakby w panice – dokumencie pojawia się informacja, że kontakt Nawrockiego z panem Jerzym urwał się w grudniu zeszłego roku. Kandydat PiS, choć próbował, nie był w stanie odnaleźć mężczyzny. Tyle że dziennikarze Onetu bez problemu odnaleźli pana Jerzego w jednym z trójmiejskich Domów Pomocy Społecznej.
Wszystko to oznacza co najmniej poważny kryzys kampanii kandydata PiS. Pasmo sukcesów sztabu — poparcie udzielone przez Andrzeja Dudę na konwencji w Łodzi, spotkanie z Trumpem w Gabinecie Owalnym — właśnie się skończyło. Zamiast konsumować sukces z Waszyngtonu, drużyna Nawrockiego musi teraz gasić pożar z gdańską kawalerką.
Dwie wątpliwości wokół mieszkania Nawrockiego
Nawet gdyby Nawrocki tylko rozminął się z prawdą w sprawie drugiego mieszkania, byłby to poważny problem. Co prawda, politycy PiS mogliby – jak próbował to robić Tobiasz Bocheński – tłumaczyć, że Nawrocki użył „figury retorycznej”. Albo, że chciał tylko powiedzieć, że jest „zwykłym Polakiem”, a nie, że ma drugie mieszkanie – jak przekonywał, zarzucając krytykom Nawrockiego brak znajomości interpunkcji, Marcin Horała. Artykuł „Onetu” nasuwa jednak znacznie trudniejsze dla sztabu PiS pytania niż to „gdzie w wypowiedzi Nawrockiego jest przecinek i jak zmienia on jego znaczenie”.
Pierwsza wątpliwość dotyczy okoliczności nabycia mieszkania. W oświadczeniu Emilii Wierzbicki czytamy, że „Karol Nawrocki przekazał Panu Jerzemu pieniądze na wykup mieszkania, które Pan Jerzy obiecał przekazać Nawrockiemu za świadczoną pomoc”. Na jakiej zasadzie doszło do wykupu? Czy panu Jerzemu przysługiwała tu bonifikata jako lokatorowi lokalu komunalnego?
Jak zwróciła na portalu X posłanka lewicy Anna Maria Żukowska, jeśli tak faktycznie było, to oznaczałoby to, że Nawrocki wzbogacił się, wchodząc w posiadanie mieszkania z zasobu komunalnego, wykładając pieniądze na zakup lokalu – zapewne za ułamek wartości – osobie mającej uprawnienia do zniżki. Nie jest to działanie sprzeczne z prawem, ale można mieć poważne wątpliwości czy publiczny majątek powinien być przedmiotem podobnych operacji. Jest to pytanie zasadne zwłaszcza w wypadku kandydata nieustannie deklarującego „wrażliwość społeczną” i reprezentowanie interesów „zwykłych Polaków”, cierpiących na głód mieszkaniowy.
Drugi problem dotyczy tego, jak realnie wyglądała opieka Nawrockiego nad panem Jerzym, w zamian za którą dostał mieszkanie. W oświadczeniu rzeczniczki kandydata PiS czytamy: „Kontakt z Panem Jerzym urwał się w grudniu 2024 r. Wówczas jak co roku Karol Nawrocki poszedł odwiedzić Pana Jerzego w okresie świąt Bożego Narodzenia. Mężczyzna nie otworzył drzwi i nie ma z nim od tej pory kontaktu. Karol Nawrocki próbował odnaleźć go poprzez sąsiadów i znajomych, jednak bezskutecznie”.
Pojawia się tu jednak fundamentalne pytanie: dlaczego Nawrocki nie zgłosił zaginięcia pana Jerzego policji? Jeśli faktycznie — jak czytamy w oświadczeniu — od lat się nim opiekował, kupował mu leki, opłacał rachunki, to czemu nie wykonał tego oczywistego, jakby się wydawało w tej sytuacji kroku? Jak można zrozumieć z chaotycznego oświadczenia pani Wierzbicki, pan Jerzy był osobą samotną i z niepełnosprawnością. Nie miał w swoim życiu żadnej innej niż Karol Nawrocki osoby, która mogłaby się zatroszczyć o niego w takiej sytuacji. Biorąc pod uwagę, że pan Jerzy przekazał Nawrockiemu mieszkanie warte najpewniej ok. 400 tys. zł w zamian za pomoc i opiekę, można nawet uznać, że w sytuacji, gdy z mężczyzną urywa się kontakt, Nawrocki miał moralny obowiązek bardziej zainteresować się sprawą. Niezależnie od tego, że właśnie zaczął kampanię prezydencką.
Jeszcze większe wątpliwości budzi to, że dziennikarze bez trudu odnajdują starszego mężczyznę w jednym z DPS-ów. Czy wobec tego Nawrocki nieudolnie go szukał? Czy może nie chciał go znaleźć – a jeśli tak, to dlaczego? Czy może obawiał się – opinia publiczna będzie sobie zadawać takie pytania – co na jego temat może powiedzieć starszy mężczyzna i liczył, że do czerwca się nie znajdzie?
Rewelacje o mieszkaniu Nawrockiego. Kluczowa może być reakcja seniorów
W oświadczeniu rzeczniczki czytamy też, że Nawrocki miał „wielokrotnie pomagać” panu Jerzemu, gdy ten „wszedł w konflikt z prawem”. Mamy więc kolejną osobę z problemami z prawem w otoczeniu prezesa IPN. Za chwilę zapewne poznamy szczegóły tych problemów, co może być kolejnym bólem głowy dla sztabu „kandydata obywatelskiego”.
PiS próbuje utrącić całą sprawę, odpalając narrację o „zaangażowaniu służb w kampanię” przez „reżim Tuska”. Taka opowieść bez wątpienia wystarczy betonowemu elektoratowi PiS, zmobilizuje go i skonsoliduje wokół Nawrockiego.
Pozostali wyborcy mogą mieć jednak wątpliwości czy to służby kazały Nawrockiemu skłamać o mieszkaniu i czy to one ukrywały pana Jerzego przed Nawrockim w jednym z trójmiejskich DPS-ów. Cała sytuacja – zwłaszcza brak powiadomienia policji o zaginięciu mężczyzny, którym Nawrocki miał się opiekować – będzie wyglądać podejrzanie nawet dla wielu wyborców prawicy.
Kluczowa dla wyniku wyborów może okazać się reakcja seniorów. Bo to na tej grupie opiera się obecnie poparcie PiS i Nawrockiego. Wiele z nich to osoby – podobnie jak pan Jerzy – samotne, schorowane, ale i dysponujące wiele wartym na rynku mieszkaniem. Wiele z nich nie należy do twardego elektoratu kandydata PiS, ale rozważa głosowanie na niego. Ilu z nich usłyszy do wyborów o dziwnej historii kawalerki z Gdańska? I ilu uzna, że Nawrocki po prostu w nieetyczny sposób wykorzystał samotność, chorobę i ciężką sytuację starszego mężczyzny? Być może na tyle nieetyczny, że dyskwalifikuje to go jako kandydata na prezydenta. To najważniejsze pytania dla sztabu obu kluczowych kandydatów.
