Skandale na polskich weselach. „Jakoś go ocuciliśmy, choć w kościele ledwo stał na nogach”

Tuż przed ceremonią zażyli MDMA, poczęstowali świadków i kilkoro przyjaciół. Dość szybko używka zaczęła działać, Paulina i Albert byli zachwyceni. Witali się ekstatycznie z każdym gościem, czuli euforię. Ale kilka godzin później, w folkowej gospodzie pod miastem, rozpętało się piekło. Przyjaciele i świadkowa zaczęli pić alkohol, mimo że nie powinno się go łączyć z innymi używkami. Świadkowa w przypływie szczerości poprosiła na bok Paulinę i wyznała jej, że zanim zaczęli być z Albertem, to ona z nim sypiała. Przez kilka lat, bez zobowiązań, po koleżeńsku. – Byłam w szoku, właśnie poślubiłam Alberta i odkryłam, że okłamywał mnie przez cały czas. Deklarował, że nigdy nic ich nie łączyło! Wiele razy ich zażyłość wydawała mi się przesadzona, ale uspokajał mnie – relacjonuje Paulina. Kiedy usłyszała takie słowa, wpadła w złość. Dziś mówi, że jej reakcja była przesadzona, ale wtedy nie zapanowała nad emocjami. Wyprosiła ją z wesela.

– Wyjdź stąd, nienawidzę cię! – krzyknęła. Świadkowa we łzach opuszczała wesele. Paulina podeszła do Alberta, spoliczkowała go przy rodzicach, a potem wybiegła w ciemną noc, nad jezioro, aby ukoić ból. Część rodziny siłą wyłowiła ją z jeziora, słusznie obawiając się, że może utonąć. Kiedy wrócili na miejsce, przemoczeni, pod gospodą stały dwie karetki pogotowia. Dwójka przyjaciół pary młodej (to oni połączyli MDMA z alkoholem) straciła przytomność. Nie dało się ich ocucić. Trafili do szpitala. Entuzjastyczna atmosfera weselna całkowicie opadła. Tuż przed północą goście zaczęli się rozjeżdżać. Ktoś pojechał do szpitala, martwiąc się o weselników, ktoś poczuł się źle, ktoś oburzył się, że wygoniono świadkową. – Nie zdążyliśmy nawet zrobić oczepin i pokazu fajerwerków – kwituje Paulina. Między nią i mężem nadal jest kwas. Ona ma żal, że nie powiedział o wieloletnim romansie z kobietą, którą Paulina uważała za przyjaciółkę obojga. On się irytuje, że żona się czepia o bzdury, choć przecież „nie ma tematu”. Żałują, że wszystko wymknęło się spod kontroli w tak ważnym momencie ich życia. Przestali sobie ufać.

Tłumione potrzeby

Czy rzeczywiście wszystko musimy sobie mówić przed ślubem? O tym – ale i o weselu, które sypie się jak domek z kart – opowiada kinowy hit z 2026 roku. W filmie „Drama” w reż. Kristoffera Bogliego, w którym grają Zendaya i Robert Pattinson, na kilka dni przed ceremonią dochodzi do szokującego wyznania. Atmosfera w związku robi się mroczna, pełna paranoi. Wesele zamienia się w pole walki. Paulina uważa, że wszystko, co ważne (a w tym mieszczą się relacje i romanse) musi zostać omówione, zaś Albert jest przeciwnego zdania. „Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr”, powtarza.

Ale skandale weselne (a tych na polskich weselach nie brakuje!) wcale nie wynikają tylko z tego, że na jaw wychodzą tajemnice. Jakie zatem mogą być psychologiczne wyjaśnienia skandalicznych zachowań podczas wesel?

– Często chodzi o ujawnienie tłumionych potrzeb – komentuje psycholożka i psychoterapeutka Aleksandra Flakiewicz-Kwapisz. –Wesele przecież nie zmienia ludzi, lecz zdejmuje z nich filtr, dając możliwość ujawnienia tłumionych potrzeb, lęków, pragnień i niedopowiedzeń. Rodzina, goście i sami nowożeńcy niekiedy tracą kontrolę. Przecież „to tylko jedna noc”. Wesele jest postrzegane jako wyjątkowa, uroczysta okazja, pozwalająca na przekraczanie granic i zrzucenie z siebie odpowiedzialności. Goście mogą myśleć, że jeśli znajdują się na hucznej imprezie z dala od domu, często w nowym gronie, to więcej im ujdzie na sucho. Takie przekonania są wzmacniane przez alkohol i substancje psychoaktywne, które obniżają kontrolę i zwiększają impulsywność, intensyfikując emocje oraz potrzeby — dodaje.

Zwróćmy uwagę na rodzime uwarunkowania społeczne i kulturowe. W polskiej kulturze picie alkoholu na weselu jest silnie zakorzenione, a odmowa bywa źle odbierana. Przecież trzeba się napić za „zdrowie młodej pary”. Nie wypada odmówić! Poza tym wesele bywa okazją do spotkań z rzadko widywanymi krewnymi i znajomymi, co może utrudniać odmowę.

Tłuczone szkło

Na Podlasiu weselnicy bawią się zwykle przez dwie, trzy doby. Prawniczka Anna Lato z Białej Podlaskiej wspomina wesele, na którym stała wielka zamrażarka przeznaczona tylko na wódkę. Inne wesele zapadło jej w pamięć ze względu na falę spekulacji. Brat panny młodej akurat w dniu ślubu swojej siostry rozstał się z żoną. Wiedzieli o tym najbliżsi. Na miejscu bawił się znakomicie. Na tym weselu była też pewna atrakcyjna kobieta. Przybyła z kolegą, który musiał opuścić imprezę o północy. Wtedy natychmiast pojawił się przy niej brat panny młodej, wzbudzając sensację. Wszyscy wiedzieli, że jest żonaty, a ona przyszła z innym. Kilka godzin później nowa para opuściła imprezę, wzbudzając kolejną falę plotek.

39-letnia Marta kilka lat temu poślubiła obywatela Turcji. Ustalili, że ze względu na szacunek do obu kultur odbędą się dwa wesela. Najpierw w Polsce, w jej rodzinnym miasteczku w Wielkopolsce. Zaczęło się w piątek od tłuczenia butelek, co jest lokalnym zwyczajem. – Przychodzą sąsiedzi i znajomi pod dom panny młodej, tłuką butelki i słoiki. Para młoda i rodzice częstują ich alkoholem i przekąskami – tłumaczy Marta. Turecki pan młody nie chciał być gorszy, szybko upił się wódką, którą spożywał szklankami, jak polscy weselnicy. Nagle zniknął, a trzeba już było jechać na ceremonię. Rozpoczęły się szalone poszukiwania. – Wreszcie, chyba po 40 minutach, moja zestresowana mama znalazła go u nas w łazience, przy zgaszonych światłach, więc nikt nie zakładał, że tam przebywa. Wymiotował, był w złym stanie. Jakoś go ocuciliśmy, choć w kościele ledwo stał na nogach – wspomina Marta. Musieli go pilnować, żeby już nie tykał wódki. Tej nocy wuj Marty upił się tak mocno, że wracając z wesela pieszo nad ranem, wpadł w głęboki rów (roboty drogowe). Wbił sobie w bok kawałek druta żelaznego. Na szczęście ktoś wezwał karetkę; w szpitalu trzeba było odczekać, aż wytrzeźwieje, aby móc przeprowadzić zabieg. – W Turcji obyło się bez skandali, choć wesele mieliśmy jeszcze większe, na 500 osób. Teść był wysoko postawionym urzędnikiem państwowym, zjawiło się wielu ważnych gości. Musieliśmy się przywitać jako para młoda z każdym gościem, podchodząc do stołów. Otrzymaliśmy masę prezentów, głównie w postaci złota. Ale nikt nie upił się jak w Polsce — zastrzega Marta.

Prezerwatywy pod stołem

Nie zawsze to alkohol rozbudza skandale. Jedna z pacjentek Flakiewicz-Kwapisz wciąż czuje zadrę z powodu wydarzenia, które miało miejsce na jej ślubie. Mimo że ceremonia odbyła się ponad 20 lat temu, kobieta potrzebowała omówić to na terapii. — W dniu ślubu córki jej matka pojawiła się nagle w białej sukni. Tłumaczyła, że biel to jedyny kolor, w którym wygląda dobrze. Kiedy córka zobaczyła matkę w kolorystyce zarezerwowanej dla panny młodej, rozpłakała się. Narodził się potężny konflikt i to na godzinę przed rozpoczęciem ceremonii. Różne osoby próbowały nakłonić matkę do zmiany stroju, ale ta była nieugięta. Dopiero zdenerwowany ojciec panny młodej zażądał, aby zmieniła kreację. Skutecznie — opowiada.

„No, gratuluję, ślub z moim synem to dla ciebie wielki awans społeczny” — takie słowa usłyszała pewna panna młoda od świeżo upieczonej teściowej. Zabolało. W odpowiedzi zerwała kontakt z teściową, a dwa tygodnie później zmieniła nazwisko na panieńskie. Zachowała je do dziś, mimo udanego małżeństwa.

— Słyszałam o weselu, po którym obsługa znalazła zaskakująco dużą liczbę zużytych prezerwatyw, co ciekawe, tuż pod stołami, co było zaskakujące ze względu na miejsce i okoliczności. Nie wiadomo, kto i kiedy ich użył, ale na pewno byli to uczestnicy wesela — uśmiecha się Flakiewicz-Kwapisz. Impreza obrosła legendą przez liczbę domysłów, które pojawiły się po weselu. Kto z kim, jak i gdzie?

Za to wszystko stało się jasne na weselu Anny i Jana (imiona zmienione). Małżeństwo przestało istnieć właściwie już podczas nocy weselnej, potem trzeba było jedynie udać się do sądu, aby zalegalizować rozpad. Podczas bardzo udanego (do pewnego momentu) wesela, które odbywało się w Warszawie, panna młoda nagle gdzieś zniknęła. Pan młody i pozostali goście szukali jej przez długi czas. Ktoś odkrył, że bez słowa zniknął jednocześnie pewien gość weselny. Mężczyzna był eks-partnerem panny młodej, trafił tutaj na jej zaproszenie, jako dobry kumpel. Minęło kilka godzin, wszyscy byli zdezorientowani i przerażeni. Podczas poszukiwań wydzwaniano do kobiety, ale nie wzięła telefonu. Czyżby została porwana? Czy stało się coś złego? Czy ktoś ją skrzywdził? W końcu panna młoda odezwała się z nieznanego numeru telefonu. Wysłała do pana młodego SMS-a, że przeprasza, ale uciekła ze swoim byłym partnerem. To jego kocha i z nim chce być. Pan młody się załamał. Płakał, a pocieszali go nawet rodzice panny młodej. Chociaż wesele odbyło się kilka lat temu, nadal jest żywe w wielu opowieściach. Opisuje się je głównie jednym słowem: skandal.

Bójka i paradoks tłumu

Jak widać, nie musi dojść do bójki czy awantury, aby mówić o skandalu. Ale to nie znaczy, że bójki są rzadkością. „Ile razy słyszeliśmy opowieści babć o tym, jak huczne i szalone były kiedyś wesela, na których co rusz dochodziło do jakichś bójek i kłótni. (…) Czy takie zachowania to już przeszłość? Czy teraz na weselach panuje zupełna kultura i pomimo wypitego alkoholu wszyscy goście szanują się i kochają? Otóż okazuje się, że słowiańska krew wciąż płynie w naszych żyłach, a pięści chętnie układają się do bitki” — pisze teatrolożka Anna Respondek-Dądela na blogu „Wesele z klasą”.

– Nie mogę uwierzyć, że mój cichy, spokojny mąż, który jest skrajnym pacyfistą, bił się na weselu brata. On sam przyznał, że bił się pierwszy raz w życiu, a w podstawówce uciekał przed takimi sytuacjami – kręci głową Lena (34 l.). Wesele odbyło się wiosną, wspomnienia są jeszcze świeże. Poszło o to, że ktoś zarzucił panu młodemu niespłacenie długów. Podobno pożyczył od kilku osób spore pieniądze, podobno ma problem z hazardem. Po wypiciu odpowiedniej dawki alkoholu ten temat stał się wiodącym. Jeden z drugim zgadali się, że pan młody wyprawia huczne weselisko, zamiast spłacić długi. Wywiązała się kłótnia między kilkoma mężczyznami. Zabrakło argumentów i cierpliwości, szybko doszło do bójki. Efekt? Dwie rozdarte marynarki, krew, siniaki i złamana ręka. Niestety, najbardziej oberwał pan młody, który trafił na SOR. Wrócił w gipsie. – Mój mąż miał „tylko” wybite dwa palce i poszarpany kołnierzyk koszuli. Przeraziło mnie, że wziął udział w bójce, pokłóciliśmy się o to kilka razy. On twierdzi, że musiał stanąć w obronie brata, choć ten rzeczywiście zawinił — relacjonuje Lena.

Flakiewicz-Kwapisz zauważa, że istotne w tym kontekście jest zjawisko zwane paradoksem tłumu. Pierwsza odmiana tego zjawiska to „wszyscy na mnie patrzą”: oznacza potrzebę bycia zauważonym/ą, skutkuje ekspresyjnym zachowaniem. Druga odmiana, „nikt nie patrzy”, związana jest z poczuciem anonimowości. Umożliwia większą swobodę w łamaniu norm. – Powrót do środowiska rodzinnego aktywuje stare schematy zachowań, urazy i emocje z dzieciństwa lub młodości. To wyjaśnia, dlaczego na weselach często dochodzi do kłótni czy bójek: ludzie reagują w taki sposób, jak kiedyś, szczególnie w toksycznych środowiskach — opisuje psycholożka.

Zgoda na przesadę

Dla socjologów ślub i wesele są rytuałem przejścia. To ważny moment w życiu pary i całej rodziny, a często także społeczności. Istnieje silna presja społeczna i kulturowa, aby „zastawić się, a postawić się”, czyli wyprawić huczną, niezapomnianą imprezę weselną. – To z kolei potęguje emocje i wzmacnia oczekiwania, prowadząc do społecznej „zgody na przesadę”. Wesele jest wydarzeniem, które ze względu na kulturowe znaczenie, wyjątkową atmosferę oraz obecność alkoholu, a także na aktywację głęboko zakorzenionych schematów psychologicznych i rodzinnych, może stać się katalizatorem dla tłumionych emocji — podsumowuje Flakiewicz-Kwapisz.

Konferansjer i DJ Paweł Śledziona, który działa w branży weselnej od kilkunastu lat, zapewnia, że „jego” wesela wolne są od wielkich skandali. Oczywiście, czasem zdarza się jakaś bójka, ktoś przesadza z alkoholem itd. Zna natomiast szokującą historię, która zyskała miano skandalu w całej społeczności. — Podczas ślubu kościelnego pewnej pary zgromadzeni zwrócili uwagę na dziwne zachowanie księdza. Co chwilę zerkał na pana młodego, słał uśmiechy, robił porozumiewawcze miny. Nikt nie miał pojęcia, o co chodzi. Ale i ślub, i wesele przebiegły bez większych zakłóceń. Wkrótce ktoś spotkał w mieście matkę panny młodej. Kobieta zalała się łzami. Okazało się, że pan młody właśnie porzucił świeżo poślubioną żonę i… uciekł gdzieś z księdzem, który prowadził ceremonię. To nie wszystko. Wyszło na jaw, że w chwili udzielania ślubu romans obu mężczyzn, księdza i pana młodego, trwał w najlepsze, stąd te miny i uśmiechy w kościele — relacjonuje Paweł.

„Poślubne” skandale to kolejny rozdział weselnej historii.