Często nieświadomie zaprzeczamy emocjom dziecka. Negujemy powody do smutku lub lęku, umniejszamy albo wyśmiewamy jego uczucia. A wzmacnianie odporności emocjonalnej dziecka jest tak samo ważne jak higiena ciała czy leczenie infekcji. Dzięki niej będzie umiało radzić sobie z wyzwaniami życia.
Ceniony amerykański psycholog kliniczny, dr Guy Winch, zauważa: od najmłodszych lat uczy się dziecko, jak ma dbać o ciało. Kiedy choruje, dostaje leki, uważność i opiekę. Kiedy jednak jego psychika dozna typowych urazów, np.: odrzucenia, samotności, porażki, straty, niskiej samooceny, uporczywego rozpamiętywania czy dokuczliwego poczucia winy – zwykle nie jest uczone, jak ma sobie z nimi poradzić. Dorośli czują się tu bezradni. Reagują słowami: „Nie przesadzaj, weź się w garść”. Dzieci uczą się więc stosować nieefektywne i szkodliwe strategie, jak: tłumienie, zaprzeczanie, wypieranie i odcinanie się od emocji. Stłumione emocje nie znikają, a wręcz się nasilają. Długotrwałe unikanie ich wyrażania wzmocni lęk przed nimi i jeszcze bardziej zwiększy tendencję do uciekania od nich. To doprowadzi do wzrostu napięcia i stresu, zamknięcia się w sobie, wypalenia i zaburzonych reakcji.
Sukces zależy od emocji
