Szedłem w marszu śmierci do obozu zagłady. Te marsze były po to, żeby jak najmniej ludzi przeżyło. Kiedy po kilku dniach dostaliśmy kawałek chleba, to go nie zjedliśmy. Zeżarliśmy go — mówi prof. Leszek Żukowski, ps.”Antek”, uczestnik powstania warszawskiego, więzień niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych.
— Brałem pod uwagę, że przecież Bóg to wszystko musi widzieć — mówi Żukowski w „Rachunku sumienia” nagranym z okazji 80. rocznicy zakończenia II wojny światowej.
— Nasz gość dokładnie pamięta ten dzień, kiedy wojna się skończyła. Pamięta też, co działo się w czasie II wojny światowej, bo walczył w Powstaniu Warszawskim. Potem był więźniem obozu koncentracyjnego we Flossenbürgu, a potem z Flossenbürga przez dziewięć dni szedł w marszu śmierci do Dachau — zapowiedziała gościa Magdalena Rigamonti.
Rigamonti pytała o pomnik w Niemczech, który miał powstawać w Berlinie na cześć Polaków pomordowanych w II wojnie światowej. Pomnik do dziś nie stanął: — Nie widzę powodu dlaczego. Pomnik trzeba w jakimś sensie czcić. No bo jeżeli się stawia, to z jakimś szacunkiem. Nie wyobrażam sobie, żeby Niemcy szanowali i czcili ten pomnik — mówił Żukowski.
Jego zdaniem II wojna światowa „przechodzi w niepamięć”. — Kilkanaście razy byłem w Niemczech. Byłem na spotkaniach z młodzieżą szkolną. Organizowano to w różnych szkołach. Młodzież niemiecka dowiadywała się, że w ogóle były obozy koncentracyjne — stwietdził.
— Marsz śmierci polegał na tym, żeby wytłuc po drodze tak dużo ludzi, jak to jest możliwe. Przykład. Dwa dni przed wyzwoleniem obozu, czyli 20 kwietnia, z Flossenbürga wyprowadzono trzy kolumny po 5 tys. ludzi każda — mówił Żukowski.
— Szliśmy ponad 40 km dziennie przez pierwsze dni. Przez pierwsze pięć dni nie dostaliśmy nic do jedzenia ani nic do picia. Dopiero piątego dnia dostaliśmy po pół bochenka chleba na głowę. Byliśmy tak głodni, że nie potrafiliśmy się oprzeć i zjeść kawałeczek, tylko zjedliśmy, zeżarliśmy ten chleb. Potem nie wytrzymały tego żołądki — mówił gość.
Jak podkreślił, w marszach śmierci chodziło o to, „żeby wytłuc tak dużo ludzi, jak się da”: — Jak ktoś wyszedł szeregu, to strzelali, każde wyjście z szeregu było traktowane jako próba ucieczki.
Żukowski mówił, że dwa razy nie mógł wstać po zatrzymaniu się na noc: — Podeszło do mnie dwóch młodzieńców. Ja mówię dwóch aniołów. Oni mnie podnieśli — mówił Żukowski. Opowiadał, że gdy doszedł z marszem śmierci do Dachau, ważył 29 kg.
„Zastanawiałem się, dlaczego Pan Bóg na to pozwala”
— Zastanawiał się pan kiedykolwiek, gdzie wówczas był Bóg, że pozwolił na takie bestialstwo? Czy zastanawiał się Pan, panie profesorze, gdzie był Bóg, kiedy Niemcy budowali obozy koncentracyjne? Kiedy mordowali miliony ludzi na całym świecie? Gdzie wtedy był Bóg? — pytał Tomasz Sekielski.
Żukowski: — No nie, nie zastanawiałem się w ten sposób. Ale stale brałem pod uwagę, że przecież Pan Bóg to musi widzieć. Dlaczego?
Sekielski: — No i jak pan sobie odpowiadał?
Żukowski: — Pytanie bez odpowiedzi. Ja właściwie nie tłumaczyłem sobie, że narozrabialiśmy, to musimy ponieść karę. Ale zastanawiałem się, dlaczego Pan Bóg na to pozwala. Odpowiedzi nie miałem, ale brałem to pod uwagę. Bo proszę mi wierzyć, ja to nie chwalę się, że jestem aż taki religijny. No naprawdę chodzę do kościoła. Ale zastanawiałem się, dlaczego Pan Bóg na to pozwala. Ale to już bez odpowiedzi. To jest w gestii nie mojej.
Rigamonti: — Panie profesorze, teraz Niemcy po 80 latach mają czyste sumienie w kwestii II wojny światowej?
Żukowski: — Ja jestem przekonany, Że duża część społeczeństwa w ogóle o tym nie wie. Żyją współczesnością i nie myślą o tym, co było. Tak. Ludzie żyją zagadnieniami współczesnymi. Jak dobrze mieszkać, jak dobrze zarobić. A to, co było…
Czym jest „Rachunek sumienia”?
Kościół. Dla jednych skompromitowana instytucja cynicznie wykorzystująca religię jako narzędzie do zarabiania pieniędzy. Dla drugich opoka oraz źródło wszelkiego dobra i miłości. „Rachunek sumienia” to nie jest podcast tylko o Kościele. To podcast o ludziach, na których kariery, a czasem i na całe życie, wpływ miała (lub nadal ma) instytucja, jaką jest Kościół katolicki. Jeśli nie macie w sobie uczuć religijnych, koniecznie posłuchajcie. Jeśli je w sobie macie — posłuchajcie tym bardziej.
Historia Kobiet
Newsweek.pl – wiadomości z Polski i ze świata. Najnowsze wydarzenia i opinie a także artykuły z kategorii społeczeństwo, biznes, kultura, historia, psychologia, trendy.
