Pod koniec tamtego roku Ministerstwo Zdrowia opublikowało projekt styczniowej listy refundacyjnej. W praktyce oznacza to, że wraz z początkiem stycznia pacjenci mogli zacząć korzystać z nowych refundacji, w tym także na szczepionkę przeciw półpaścowi. Aktualnie mogą z niej skorzystać osoby powyżej 65. roku życia, u których występuje wyższe ryzyko zachorowania na tę chorobę, a także wystąpienia powikłań. Należy pamiętać o tym, że takie szczepienie zapewnia długotrwałą ochronę przed półpaścem. To jednak nie wszystko, w życie weszły też nowe zasady refundacji wyrobów medycznych.
Kto może skorzystać z refundacji szczepień przeciw półpaścowi?
Wskazaniem do zastosowania szczepionki jest profilaktyka półpaśca i neuralgii półpaścowej u pacjentów w wieku 65 lat i starszych o zwiększonym ryzyku zachorowania. Dotyczy to osób z:
- przewlekłą chorobą serca,
- przewlekłą chorobą płuc,
- cukrzycą,
- przewlekłą niewydolnością nerek,
- wrodzonym lub nabytym niedoborem odporności,
- uogólnioną chorobą nowotworową,
- zakażeniem wirusem HIV,
- chorobą Hodgkina,
- jatrogenną immunosupresją,
- białaczką,
- szpiczakiem mnogim,
- przeszczepem narządu litego,
- reumatoidalnym zapaleniem stawów,
- łuszczycą,
- łuszczycowym zapaleniem stawów,
- nieswoistym zapaleniem jelit,
- zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa,
- stwardnieniem rozsianym, toczniem układowym.
Ile kosztuje szczepionka przeciw półpaścowi po refundacji?
Jak podaje Ministerstwo Zdrowia, zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Zdrowia z dnia 11 grudnia 2023 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. Urz. Min. Zdr. 2023.112) szczepionka przeciw półpaścowi i neuralgii popółpaścowej o nazwie Shingrix jest dostępna z 50-procentową refundacją. 50 procent refundacji na szczepionkę Shingrix oznacza, że cena szczepionki dla pacjenta wynosi 375,53 zł za jedną dawkę.
Szczepionka jako najskuteczniejsza metoda ochrony przed półpaścem
Półpasiec jest reaktywacją uśpionego, przewlekłego zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) – oznacza to, że półpaśca wywołuje ten sam wirus, co ospę wietrzną. Po przebyciu zachorowania na ospę wietrzną pozostaje on w zwojach nerwowych pacjenta w formie nieaktywnej, jednak gdy nasza odporność spada – może ulec on aktywacji. Reaktywacja zazwyczaj ma miejsce wiele lat po przebyciu ospy wietrznej. Dotyczy to głównie osób powyżej 50. roku życia, a także tych, które mają obniżoną odporność.
Choć półpasiec niekiedy jest postrzegany jako łagodna choroba, to leczenie jego powikłań stanowi duże wyzwanie. Najskuteczniejszą metodą ochrony przed zachorowaniem jest przyjęcie szczepionki przeciw półpaścowi – jest to zalecane wszystkim osobom, które skończyły 50. rok życia oraz młodszym, u których występują czynniki ryzyka rozwoju tej choroby. Jest to skuteczna metoda w zapobieganiu zachorowaniu na półpaśca do 10 lat od szczepienia. Dodatkowo szczepionka jest dobrze tolerowana, a także wiąże się z niewielkim ryzykiem niepożądanych odczynów (głównie w miejscu wstrzyknięcia).
