Prawo i Sprawiedliwość oczywiście chciało wprowadzić swoich byłych posłów do Sejmu. Zapewne także na salę plenarną. Cała narracja o tym, że plan był inny to zwykłe zarządzanie kryzysowe.
Cała bitwa o Sejm była w PiS-ie bardzo precyzyjnie zaplanowana. Problem w tym, że partyjni stratedzy nie przewidzieli zachowania władz Sejmu. Plan zakładał, że ustąpią i pójdą na współpracę. Sprawa wydawała się bardzo prosta, wystarczy tylko lekko nacisnąć. Politycy otaczają Kamińskiego i Wąsika, Straż Marszałkowska odpuszcza, bo nie chce naruszyć nietykalności cielesnej posłów z mandatami i wszyscy wchodzą do Sejmu. A potem to już pójdzie. Sala plenarna, owacje, zdjęcia wielkiego zwycięstwa. Tyle że Szymon Hołownia po prostu zamknął drzwi i nie otwierał. Co robić w takiej sytuacji? Tego plan nie wyjaśniał.
I tu nastąpiła seria niefortunnych zdarzeń, które były do przewidzenia dla każdego, kto nie uważa Jarosława Kaczyńskiego za politycznego geniusza.
Prezes Kaczyński po raz kolejny zrozumiał, że jest kompletnie bezsilny wobec sejmowej większości. Straż Marszałkowska, która przez osiem była na każde skinienie, blokowała dziennikarzy, żeby nie mogli podejść i zamykała korytarze, żeby prezes mógł swobodnie się poruszać, nagle odmawia mu wejścia. Sytuacja kompletnie niezrozumiała dla naczelnika państwa. Było to widać, kiedy nagle zwrócił się do funkcjonariusza Straży ze słowami „a jak marszałek każe panu mnie zabić, to też pan to zrobi?”. Oniemiały funkcjonariusz odparł, że nie będzie tego komentował.
Prezes brnie dalej. Najpierw zamach stanu, teraz zabójstwa polityczne
Mogło być tak, że prezes zaskoczony oporem powiedział kilka słów za dużo. Ale nie. Następnego dnia rozwinął myśl o zabójstwach na sejmowym korytarzu.
— Ze strony tej władzy, która nieustannie łamie prawo, można się wszystkiego spodziewać, nawet zabójstw politycznych — przekonywał również w rozmowie z dziennikarzami prezes PiS.
Mamy zatem zamach stanu – o którym prezes mówił w dniu szturmu na Sejm – i polityczne zabójstwa. W ciągu dwóch dni. W dodatku sprawa eskaluje, bo z PiS napływają plotki o złożeniu wniosków do Trybunału Julii Przyłębskiej o delegalizację po kolei Platformy Obywatelskiej, Nowej Lewicy, PSL-u i Polski 2050. Tak, prezes Kaczyński chciałby zdelegalizować partie, które stworzyły po wyborach rząd. To wszystko podsumowuje właściwie fragment wystąpienia Jarosława Kaczyńskiego przed Sejmem kiedy oznajmił, że „ma prawo rządzić w Polsce ten, kto wygrał wybory, a my żeśmy te wybory wygrali i mamy nadzieję, że będziemy wygrywali. O to jest ten spór”. Jarosław Kaczyński zwyczajnie nie akceptuje tego, że jego partia co prawda uzyskała najlepszy wynik wyborczy, ale jest niezdolna do stworzenia koalicji rządzącej. W przekonaniu prezesa każda inna koalicja jest koalicją niejasnych układów, która powstała wyłącznie w celu odebrania PiS-owi prawowitej władzy. To tak w skrócie.
PiS bez planu B. A mogłoby punktować opozycję
I to nie zagrało w całej akcji przed Sejmem. Jarosław Kaczyński pchnął swoich ludzi do przegranej bitwy bez planu B. Nie umie się wycofać na z góry upatrzone pozycje, bo nie ma żadnych z góry upatrzonych pozycji.
W PiS jest grupa polityków – związanych z Mateuszem Morawieckim – która chciałaby trochę inaczej rozłożyć akcenty w opozycji, ale nie mają żadnej siły przebicia. Próbują narzucać narrację niewygodną dla rządu, jak choćby dyskusja o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, ale to się zwyczajnie nie udaje, bo całe zainteresowanie pochłaniają wyskoki prezesa.
Ale w partii jest wciąż bardzo duża grupa polityków, pewnie przeważająca, którzy uważają, że Jarosław Kaczyński naprawdę wie najlepiej i ma plan. Na pytania, jaki to plan i czy przyniesie partii jakieś polityczne korzyści, nie doczekaliśmy się odpowiedzi.
Problem w tym, że wobec braku reakcji sejmowej większości każda akcja PiS musi się skończyć tak jak szturmowanie Sejmu. Posłowie PiS szarpiący się ze strażą, bez udziału polityków innych partii, których można by wciągnąć w awanturę, prezes Kaczyński machający pogniecioną kartką z odręczną notatką, próbujący przekonać wszystkich, że to kluczowy dokument w sprawie zamachu stanu i Antoni Macierewicz zadający przypadkowy cios Mariuszowi Kamińskiemu. Póki prezes Kaczyński nie zrozumie, że jego władza się skończyła, póty PiS będzie przewracało się na każdej akcji bojowej. I to jest chyba najtrudniejsze zadanie, jakie stoi przed prezesem i partią.
