Dlaczego Duda tak ostro atakował Tuska w Łodzi? „Był świeżo rozsierdzony”

Ostatnio z takim przejęciem Duda przemawiał w rocznicę wyborów z 2023 r. w Sejmie. Wówczas ciskał gromami w ekipę Donalda Tuska, drwił z premiera i wygarnął mu wszystko. Wykpiwał nawet projekt ustawy o zawieszeniu prawa do azylu, którą potem podpisał. Ale to było w Sejmie, bez wiecowej atmosfery i rozemocjonowanego tłumu.

Duda nigdy po 2020 r. nie był na żadnym wiecu bądź konwencji fetowany równie mocno, jak na konwencji Nawrockiego w Łodzi. To dla głowy państwa powrót — sam to pół żartem powiedział — do 2015 r. i pierwszej zwycięskiej kampanii prezydenckiej, która ukonstytuowała Dudę jako polityka.

Szef gabinetu prezydenta Marcin Mastalerek twierdzi, że nie miał pojęcia o tym, że Duda planuje pojawić się na łódzkiej konwencji Karola Nawrockiego. Dowiedział się o tym w ostatniej chwili.

Duda był przez ostatnie miesiące skutecznie popychany do tego, aby pompować kandydaturę Mentzena. I to robił. Nie odpowiada mu jednak skrajnie liberalne podejście kandydata Konfederacji do spraw gospodarczych, pomysły na płatne studia i urynkowienie służby zdrowia, o znoszeniu 800+ nie wspominając. Owszem, prezydent dobrze życzy i chce w przyszłości rządów „koalicji polskich spraw” (PiS, Konfederacji i być może PSL), ale obóz PiS to jego środowisko naturalne, nawet jeśli ma z tą partią rachunek krzywd.

Co kierowało Dudą?

Powodów przyjazdu Dudy do Łodzi jest kilka. Buzuje w nim wściekłość na rządy Donalda Tuska. Nie udawana i nie letnia, ale autentyczna i bardzo silna. W Łodzi Duda dodatkowo był świeżo rozsierdzony tym, jak na zgromadzeniu Sejmu i Senatu w Gnieźnie na 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego przemawiał Donald Tusk. Premier ogłaszał tam „doktrynę piastowską”: najsilniejsza armia w Europie, silna gospodarka i silna pozycja międzynarodowa Polski. Takie przyrzeczenia Tuska podziałały na Dudę jak czerwona płachta na byka. W Łodzi drwił z zapewnień premiera, że dzięki niemu armia będzie silna (prezydent nie wspomniał przy tym, że szefem MON jest Władysław Kosiniak-Kamysz, którego osobiście ceni i lubi). Duda ma przekonanie, że Tusk chce okraść jego i PiS z zasług dla modernizacji armii.

— Słucham dzisiaj, kiedy Tusk opowiada tak, jak w Gnieźnie o tym, że bezpieczeństwo Polski, które on buduje, będzie jej filarem. Daj Boże. Daj nam Boże, żeby ten człowiek realizował te zadania, które Polska wzięła na siebie i kontrakty, które Polska zawarła w czasie rządów Zjednoczonej Prawicy — unosił się Duda.

Ponadto Duda bardzo chce pozostać ważną figurą w krajowej polityce. Ale aby to było możliwe, musi mieć szacunek ludu PiS-owskiego i wpływ na tenże lud. Z Pałacu Prezydenckiego docierają sygnały, że prezydent może mieć ambicje premierowskie po kolejnych wyborach parlamentarnych planowanych na 2027 r. Z drugiej strony osoby znające prezydenta wiedzą, że nie ma on cech charakterologicznych potrzebnych szefowi rządu.

Miód na serca sympatyków PiS

Andrzej Duda przyjechał z przemówieniem, które było miodem na serca sympatyków PiS, doskonale skrojonym pod ich potrzeby. Wśród krytyków mogło budzić politowanie, ale to nie do nich prezydent się zwracał. Mówił do sympatyków prawicy i swoich z 2025 r. — do ponad 10 mln ludzi.

Duda powtarzał więc — tylko bardziej emocjonalnie i groźnie — mantry PiS. Grzmiał o odbiciu z rąk PiS mediów publicznych (nie wspomniał o tym, jakie te media były przez 8 lat), o przejęciu Prokuratury Krajowej (przemilczał, że podpisał ustawę PiS betonującą prokuraturę). Powtarzał zarzuty wobec Komisji Europejskiej za blokowanie środków unijnych w czasie rządów PiS (te odblokowano po zmianie rządu w Polsce). Mówił też o niewypłaconej subwencji dla PiS (ale nie wspominał, dlaczego PKW początkowo odrzuciła sprawozdanie partii).

Jeszcze pół roku temu mądrość etapu podpowiadała prezydentowi, by nikogo nie popierać. Kilka tygodni temu, aby pompować kandydaturę Mentzena. A dziś najsilniej, jak może, wspiera Nawrockiego.