Ajatollah Ali Chamenei zapowiedział ataki odwetowe po izraelskim uderzeniu i już po kilku godzinach w kierunku Izraela odpalono pierwszą falę pocisków. Żydzi mają za sobą ciężką noc, a obrona przeciwlotnicza przepuściła zadziwiająco dużo irańskich pocisków, jak na swoje możliwości.
Już kilka godzin po zakończeniu operacji „Rising Lion” Iran rozpoczął serię ataków odwetowych na terytorium Izraela. W pierwszej fali wysłano przede wszystkim latające bomby Shahed 136, potem Teheran ogłosił, że wystrzelił setki pocisków balistycznych w kierunku Izraela, nazywając tę akcję początkiem „miażdżącej odpowiedzi”. Irańska agencja IRNA poinformowała, że operacja wymierzona przeciwko „brutalnemu atakowi reżimu syjonistycznego” właśnie się rozpoczęła. W sumie w trzech falach wystrzelono ponad setkę Shahedów, z których większość została zestrzelona jeszcze w drodze do Izraela nad Jordanią i Arabią Saudyjską, oraz niespełna setkę pocisków balistycznych. Większość z nich miała zostać zestrzelona, ale kilka trafiło w cele militarne.
Według władz w Teheranie celem ostrzału były izraelskie zakłady zbrojeniowe odpowiedzialne za produkcję rakiet i innego uzbrojenia. Iran twierdzi, że wiele z wystrzelonych pocisków trafiło w strategiczne obiekty, co potwierdzać mają zdjęcia satelitarne, raporty wywiadowcze i relacje z miejsca zdarzeń. Przede wszystkim pociski spadły na bazy lotnicze Nevatim i Tel Nof, z których startowały izraelskie samoloty do ataku na Iran. Pociski spadły także w pobliżu budynków dowództwa Sił Obronnych Izraela i siedziby Mossadu. Media informują o co najmniej 34–45 rannych, choć izraelski Channel 12, twierdzi, że może sięgnąć aż 63 rannych i jedną cywilną ofiarę, która zginęła.
Izraelska armia oficjalnie poinformowała, że 21 osób zostało rannych, a dwie są w stanie ciężkim. Chwilę po 4:30 rano w sobotę Siły Obronne Izraela napisały w mediach społecznościowych, że „Izraelczycy obecnie szukają schronienia w północnym Izraelu, ponieważ wyją syreny z powodu kolejnego wystrzelenia rakiety z Iranu”.
Czym atakowali?
W pierwszej fali Irańczycy wystrzelili przede wszystkim znane już z wojny w Ukrainie latające bomby Shahed 136. Potwierdziły się przy tym obserwacje z Ukrainy, gdzie Shahedy są dość łatwym celem dla lufowych systemów przeciwlotniczych i systemów walki elektronicznej. Żaden z wystrzelonych Shahedów nie trafił w wyznaczony cel.
Znacznie groźniejsze okazały się pociski balistyczne średniego zasięgu. W irańskim ataku odwetowym zostały przede wszystkim użyte pocisku typu Kheibar Shekan, Emad i Ghadr-110. Największą nowością i prawdopodobnie chlubą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej jest pierwszy z nich, Kheibar Shekan to pocisk średniego zasięgu, zaprezentowany światu dopiero w 2022 r. Zbudowany z materiałów kompozytowych, lżejszy i szybszy do odpalenia od swoich poprzedników, przenosi głowicę o masie 500 kg na dystans do 1500 kilometrów. Co istotne, jego głowica może manewrować w końcowej fazie lotu, co czyni go trudniejszym celem dla izraelskiego systemu Arrow i amerykańskiego THAAD. Dla Teheranu to dowód, że jego przemysł zbrojeniowy potrafi wyjść poza epokę klonowania przestarzałych Scudów.
Nieco starszy jest Emad, który jest zmodernizowaną wersją Shahab-3. To pierwszy irański pocisk balistyczny wyposażony w system naprowadzania z korektą trajektorii w końcowej fazie lotu. Wystrzeliwany z wyrzutni osadzonej na samochodach ciężarowych. Może razić cele na odległość nawet 1800 km, niosąc głowicę o masie do 750 kg. Teheran chwali się, że jego celność pozwala na rażenie konkretnych instalacji wojskowych, a nie tylko szeroko pojętej „infrastruktury strategicznej”.
Trzeci z rozpoznanych pocisków to Ghadr-110, będący kolejną mutacją Shahaba-3, lecz tym razem z możliwością odłączenia głowicy od członu nośnego, co zmniejsza szanse jej przechwycenia i czyni system trudniejszym do neutralizacji w fazie terminalnej. Zasięg Ghadrów, zależnie od wersji, sięga nawet 2 tys. km.
Cios za cios
Izraelski minister obrony, Israel Katz, oświadczył, że Teheran przekroczył „czerwone linie”, atakując cele w pobliżu skupisk ludności cywilnej, i zapowiedział, że Iran poniesie „bardzo wysoką cenę” za swoje działania. Ponadto premier Binjamin Netanjahu stwierdził, że ataki na cele w Iranie będą kontynuowane, dopóki zagrożenie nie zostanie wyeliminowane.
Izrael takie ataki może przeprowadzić jeszcze wielokrotnie, bowiem ponownie udowodnił swoją zdecydowaną przewagę w zakresie konwencjonalnych zdolności do prowadzenia uderzeń na dalekim dystansie. Choć prowadzenie działań na tak rozległym obszarze przez dłuższy czas bez wsparcia sojuszników będzie stanowić poważne obciążenie nawet dla izraelskich sił powietrznych. Amerykanie jednak nie kwapią się ku angażowaniu sił w kolejną wojnę. Jedynie pomogli strącać pociski przelatujące w pobliżu ich instalacji militarnych rozmieszczonych na Bliskim Wschodzie.
Sytuacja może się jednak zmienić, kiedy Huti w Jemenie, wspierani przez Iran, będą nadal prowadzić uderzenia na amerykańskie bazy wojskowe w Zatoce Perskiej, Rogu Afryki. Na razie na pewno z izraelskiej i irańskiej strony będzie trwała wymiana ognia przy pomocy środków napadu powietrznego. Ataki mogą też skomplikować trwające amerykańsko-irańskie negocjacje dotyczące programu nuklearnego. Prezydent Donald Trump powiedział w piątek, że Iran ma „drugą szansę” na zawarcie umowy rozbrojeniowej. Szósta runda negocjacji miała się odbyć w niedzielę w Maskacie, ale Izrael nie przywiązuje do tych rozmów większej wagi i wątpliwe, żeby do niej doszło, zważywszy na ostatnie wydarzenia.
