Lato to czas plenerowych festiwali teatralnych. Ale nie tylko. W lipcu i sierpniu niektóre sceny dają widzom szansę nadrobienia kulturalnych zaległości. Natomiast Gdański Teatr Szekspirowski, jak co roku, zaprosił do siebie najciekawsze polskie i zagraniczne spektakle oparte na sztukach pisarza ze Stratfordu. Oto nasz subiektywny wybór wakacyjnych wydarzeń.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
W plenerze:
Gramy całe wakacje!
Teatr Polonia i Och-Teatr przez całe wakacje zapraszają na swoje spektakle mieszkańców Warszawy i odwiedzających stolicę turystów. Obydwa teatry będą w lipcu grały plenerowe przedstawienia na placu Konstytucji, a w sierpniu na ulicy Grójeckiej, a także w praskim Koneserze. Wybrać mogą się na nie zarówno dorośli, jak i mali widzowie. Artyści przygotowali także spektakle dla seniorów.
Na przykład „Flamenco namiętne”, podczas którego Anna Iberszer stara się wydobyć z tradycyjnego hiszpańskiego tańca wszystkie ukryte w nim uczucia. Z kolei widzowie przedstawienia „Starość jest piękna” będą mieli szansę na prawdziwe wzruszenia. Oparty na tekście Esther Vilar spektakl w reżyserii Łukasza Kosa jest bowiem swego rodzaju protestem przeciwko kultowi młodości. Gromkiego śmiechu nie powinno zabraknąć w trakcie przygotowanego specjalnie na tegoroczne wakacje przedstawienia „Trener życia” w reżyserii Marii Seweryn. To historia trenera personalnego, tzw. life coacha. Dostaje on od korporacji trudne zadanie naprawienia życia klientce, która wydaje się całkowicie wyprana z asertywności.
Podczas upalnych dni dzieci spędzające lato w Warszawie też nie powinny się nudzić. Artyści zapraszają je na znane bajki, takie jak: „Szelmostwa Lisa Witalisa”, „Czerwony Kapturek”, „Jaś i Małgosia”. Z kolei młodzież powinien zainteresować spektakl „Polityka” oparty na książce „O czym dorośli ci nie mówią”, którego twórcy szukają odpowiedzi na pytania dotyczące władzy, demokracji, państwa.
„Bal” w reżyserii dyrektora festiwalu Jerzego Zonia
Foto: Materiały prasowe
Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych w Krakowie
Wielbiciele sztuki ulicznej, zarówno tej spod znaku klaunów, prestidigitatorów, linoskoczków, jak i wielkich, plenerowych widowisk, powinni 14 i 15 lipca znaleźć się w Krakowie, gdzie trwa Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych. Jak co roku zaproszone przez Teatr KTO spektakle grane są na najpiękniejszych placach miasta. Hasłem przewodnim pokazów jest taniec, i to nie tylko jako forma sztuki, ale też jako forma opowieści o świecie i sprawach, które bolą i niepokoją.
I taki właśnie jest „Bal” w reżyserii dyrektora festiwalu Jerzego Zonia, który zobaczymy na Rynku, nieopodal wieży Ratuszowej. Przedstawienie, oparte na motywach kultowego filmu Ettore Scoli, zabiera nas w skłaniającą do refleksji podróż w czasie. Historie bohaterów opowiedziane są tu tańcem i muzyką, a styl ekspresji artystycznej zmienia się jak w kalejdoskopie, płynnie przechodząc przez swingowe lata 30., namiętne tanga lat 50., aż po żywiołowe współczesne rytmy.
Muzyka i ruch są też ważnym elementem przedstawienia Ośrodka Praktyk Teatralnych Gardzienice „Miłość i pogarda, pokój i wojna. Rzecz o Świętosławie – córce Mieszka oraz Olafie – synu Tryggve i o wieku X, kiedy rodził się nowy świat”. To teatralny esej nawiązujący do średniowiecznych kronik i będący krwawą opowieścią o Bolesławie Chrobrym i jego siostrze Świętosławie.
Carnaval Sztukmistrzów w Lublinie
Lublin opanują z kolei mistrzowie sztuki cyrkowej. Między 24 a 27 lipca odbędzie się tam Carnaval Sztukmistrzów, a do miasta przyjadą artyści, dzięki którym dowiemy się, co we współczesnej klaunadzie czy w cyrkowej akrobatyce piszczy. Warto się o tym przekonać, oglądając choćby spektakl „Heavy Motors” francuskiej grupy Société Protectrice de Petites Idées, którego twórcy w groteskowy sposób będą naprawiać zepsuty samochód. Zaprezentują prawdziwy show, gdyż szczególne znaczenie będzie miała w tym spektaklu choreografia, wyrażająca emocje i komentująca nasze codzienne przyzwyczajenia, a także społeczne role.
Z kolei przedstawienie „Épiphytes” belgijskiego kolektywu La Cie des Chaussons Rouges przeniesie widzów do magicznego lasu zawieszonego gdzieś między snem a rzeczywistością. Cyrkowcy poruszają się w nim na metalowych konstrukcjach niczym epifity – rośliny, które nie zapuszczają korzeni w ziemi, ale rosną na innych roślinach, czerpiąc wodę i pokarm z powietrza oraz wilgoci. W trakcie spektaklu ważną rolę odegra mgła, tworząca klimat tropikalnego lasu i stająca się niemal osobnym bohaterem przedstawienia. Wszystkie festiwalowe atrakcje będą ulokowane w ścisłym centrum miasta i w jego zabytkowej części.
Baltic Opera Festival
Za to przedstawienia Baltic Opera Festival są grane w Operze Leśnej w Sopocie i Operze Bałtyckiej w Gdańsku. Na pomysł festiwalu wpadł Tomasz Konieczny. Wybitny śpiewak wymarzył sobie, by Sopot wrócił do przedwojennej tradycji i znowu nosił miano Bayreuth Północy. I tak się powoli dzieje, o czym wiedzą uczestnicy tego wyjątkowego festiwalu, którego zwieńczeniem będzie cykl pieśni kaszubskich „Wòlô Bòskô” Łukasza Godyla w reżyserii Jarosława Kiliana.
Ta miłosna historia Hanuszki (Danuta Stenka) i Jaśka (Damian Wilma) jest opowiadana w języku kaszubskim, co jest wyjątkowym wydarzeniem w operze, choćby z tego powodu, że współcześni kompozytorzy niezbyt często wykorzystują w swoich dziełach folklor. Ciekawa jest nadmorska sceneria spektaklu z finałową sceną, w której kochankowie po śmierci wyrastają jako splecione ze sobą lilie. Gdy kwiaty zostają ścięte, z ich łodyg płynie krew. Na co dzień przedstawienie możemy oglądać w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, ale warto też sprawdzić, jak wybrzmi ono w Operze Bałtyckiej. Jest to jedno z wydarzeń Baltic Opera Festival, które grane jest w zamkniętej przestrzeni teatru.
Pod dachem:
Festiwal Szekspirowski
„Słowa, słowa, słowa…” – ten cytat z „Hamleta” stanie się mottem tegorocznego Festiwalu Szekspirowskiego, organizowanego przez Gdański Teatr Szekspirowski i Fundację Theatrum Gedanense. Nie bez powodu. W świecie nadmiaru informacji, komunikacyjnego hałasu teatr może stać się miejscem wyciszenia, zatrzymania, refleksji. Sprzyjać będzie temu wybór spektakli zaproszonych do konkursu o Złotego Yoricka. Są to: „Sen nocy letniej” Michała Zadary z Teatru Komedia w Warszawie, „Opowieść zimowa” Pameli Leończyk z Teatru Powszechnego w Warszawie i „Juliusz Cezar” Błażeja Biegasiewicza z Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy.
Festiwal ma charakter międzynarodowy. Dlatego rozpocznie go 25 lipca pokaz „Burzy”, którą Oksana Dmitriewa wyreżyserowała w Narodowym Akademickim Ukraińskim Teatrze Dramatycznym we Lwowie. Ta oryginalna inscenizacja opowiada o niezdolności ludzi do wejścia w dorosłość, o megalomanii i o szalonym świecie, w którym wszyscy żyjemy. Ukraiński spektakl nie będzie jedyną zagraniczną produkcją pokazywaną w Gdańsku. Widzowie zwrócą na pewno uwagę na „Ryszarda II” w reżyserii Kochi Yamato z G. Garage Shakespeare-dô Company. Japońscy artyści w swoich spektaklach rezygnują ze wszystkiego, co zbędne, tworzą minimalistyczne, skromne przedstawienia.
Organizatorzy zapowiadają też festiwalowe premiery. Jedną z nich będzie „Wchodzi Duch” Weroniki Szczawińskiej przygotowany przez Teatr im. Jaracza w Olsztynie i Gdański Teatr Szekspirowski. Reżyserka bierze tu na warsztat motyw pojawienia się ducha ojca Hamleta, a co za tym idzie, dziedziczenia i wpływu autorytetów – zwłaszcza ojcowskich – na nasze życie i tożsamość.
Niewątpliwą gratką dla wielbicieli grupy The Tiger Lillies będzie występ katalońskich artystów, którzy przeprowadzą widzów przez ironiczną wersję „Makbeta”. Martyn Jacques, lider zespołu, stworzył na potrzeby spektaklu 22 nowe piosenki, pełne mrocznego liryzmu, ironii, która będzie ścigać Makbeta, podążając za każdą kolejną dotyczącą go przepowiednią i kłamstwem. The Tiger Lillies wystąpią także po ogłoszeniu werdyktu jury, tym razem z koncertem kończącym festiwal.
VIII Letni Festiwal Polskiej Opery Królewskiej
Dobiega właśnie końca VIII Letni Festiwal Polskiej Opery Królewskiej. 18 i 19 lipca można jeszcze wybrać się na „Noc kruków” – dzieło stworzone przez Zygmunta Krauzego na zamówienie Polskiej Opery Królewskiej. Libretto utworu napisała Małgorzata Sikorska-Miszczuk na podstawie „Ballad i romansów” oraz „Dziadów” Adama Mickiewicza. Wyreżyserowany przez Waldemara Raźniaka spektakl rozgrywa się w aurze horroru, a atmosferę tajemnicy i grozy potęgują powracające motywy pełnego namiętności tanga.
Powtórka, nie tylko z rozrywki
Sceny mające swoje siedziby w chętnie odwiedzanych przez turystów miastach nie wiedzą, co to sezon ogórkowy. Tak jak Teatr im. Witkacego w Zakopanem, który przyzwyczaił teatromanów, że mogą połączyć górskie wędrówki z wieczornym przedstawieniem. Oprócz spektakli opartych na tekstach patrona sceny można zobaczyć na przykład „Wiśniowy sad” w reżyserii Nikołaja Kolady czy „Rzeźnię” przygotowaną przez Andrzeja Dziuka. Warto też zwrócić uwagę na Scenę Propozycji Aktorskich, gdzie pokazywany jest choćby „Traktat o łuskaniu fasoli” w reżyserii Emilii Nagórki.
Po dniu spędzonym na plaży można się wybrać do Teatru Wybrzeże i obejrzeć na przykład „Iwonę, księżniczkę Burgunda” Adama Orzechowskiego czy inne przedstawienia repertuarowe. Z kolei Teatr Miejski w Gdyni zaprasza na grane na Darze Pomorza „Jądro ciemności” Krzysztofa Babickiego. A na plaży w Orłowie, gdzie mieści się scena letnia teatru, prezentowane są spektakle muzyczne, m.in. „Przybora. Kabaret Metapsychiczny” Jacka Bały.
Widzowie, którzy podczas letnich miesięcy chcieliby nadrobić teatralne zaległości, mogą wybrać się także do stałych siedzib Teatru Polonia i Och-Teatru. Dyrektorzy teatrów wychodzą z założenia, że podczas wakacji publiczność chce oglądać lżejszy repertuar. I właśnie na taki trafią widzowie warszawskiego Teatru Buffo i Teatru 6. Piętro czy krakowskiego Teatru Bagatela.