W zatłoczonych mieszkaniach kochano się po cichu, po kryjomu, szybko, bo ktoś usłyszy, dzieci wrócą ze spaceru, teściowie z pracy.
- Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękujemy, że jesteś z nami!
Foto: Newsweek
Miłość może trafić człowieka wszędzie. Wojciech Młynarski wiedział o tym najlepiej. O pannie Krysi i zapatrzonych w nią kuracjuszach (oraz kontrabasiście) podczas turnusu wczasów pracowniczych nuciła cała Polska. Miejscem akcji był pensjonat Orzeł, gdzieś „w góralskich lasach”. „Ta panna Krysia, panna Krysia/ królowała na turnusach nie od dzisiaj/ A każdego roku właśnie o tej porze (…) Kuracjuszy rozmarzony wzrok/ śledził wciąż jej każdy gest i krok”.
Kiedy inni tekściarze bohaterów swoich miłosnych piosenek umieszczali w jakimś romantycznym plenerze, podczas „augustowskich nocy” albo oglądających odlatujące kormorany, on wpakował ich do stołówki zakładowej, gdzie zakochali się nad talerzem zupy. „Kartoflanka, biurowa kartoflanka/ która mych pierwszych westchnień była świadkiem/ Zawsze w niej parę pływało skwarek/ ty je ze mną łykałaś ukradkiem”.
Innym razem pisał o spotkanym na dworcu autobusowym w Sochaczewie prowincjonalnym Werterze, który nie miał „jasności w temacie Marioli”. „Jak ona mówi: — Wiej ze mną do Tłuszcza!/ To serio mówi, czy podpuszcza?/ Jak mówi: — Porwij mnie choć do Kobyłki!/ Poważnie mówi, czy dla zmyłki”.
Młynarski to bard polskiej miłości, która rozgrywa się w ciasnych mieszkaniach, gdzie często stłoczone były trzypokoleniowe rodziny. Ale jak dwoje ludzi czuje do siebie pociąg, to znajdzie sposobność do miłości w każdych warunkach. Michalina Wisłocka w którejś z książek dawała rady, jak urozmaicić życie erotyczne w takich warunkach: kiedy w pokoju śpią dzieci i teściowie, w łazience można rozłożyć kocyk, zapalić świeczkę i zrobić tam dodatkowy pokój na randki. Współżycie w łazience było normą: na sedesie, brzegu wanny, co bardziej wysublimowane pary kochały się podczas kąpieli, bo przecież pryszniców nie było.
Legendarne Romanse. Specjalne wydanie Newsweeka Historia
Foto: Newsweek
W zatłoczonych mieszkaniach kochano się po cichu, po kryjomu, szybko, bo ktoś usłyszy, dzieci wrócą ze spaceru, teściowie z pracy. Istniał też zwyczaj udostępniania mieszkań na randki. Pary, które nie miały warunków u siebie, pożyczały klucze od kogoś, kto wyjeżdża, idzie do pracy, szkoły i zostawia wolną chatę. Przychodziły tam na seks. Zbigniew Lew-Starowicz opowiadał w „Newsweeku”, że to była norma. Jak robiło się ciepło, pary uciekały na łono natury, szukały schronienia w parkowych zaroślach, wspaniale pisał o tym Marek Hłasko w „Pierwszym kroku w chmurach”.
No tak, ale tym razem w „Newsweeku” nie piszemy o polskiej miłości, co „Zlecone prace musi brać/ Nocą koszule twoje prać/ Rano po bułki w sklepie stać”. Zapraszamy na legendarne romanse, ludzi ze świecznika władzy, kultury. I zapewniam Państwa, oni też nie mieli łatwo, przekonajcie się sami.
Z okazji Walentynek przygotowaliśmy dla Was całe wydanie specjalne Newsweeka Historia o romansach na przestrzeni wieków. Wszystkie teksty znajdziecie TUTAJ.
