W PiS doceniają to, że pierwsza dama Marta Nawrocka miała odwagę udzielić wywiadu TVN24 — telewizji krytycznej wobec prezydenta Karola Nawrockiego. Inni w tym obozie nazywają to jednak „brawurą”.
Więcej ciekawych historii przeczytasz na stronie głównej „Newsweeka”
Dziękuję, że nas czytasz
Foto: Newsweek
Poprzedniczka obecnej pierwszej damy Agata Kornhauser-Duda przez osiem lat nie udzielała żadnych wywiadów, tym bardziej więc rozmowa z Martą Nawrocką przykuła uwagę. W obozie PiS uczucia są jednak mieszane. Paradoksalnie żonie prezydenta pomogła krytyka ze strony „Gazety Wyborczej”.
— Trudno mówić, by ktokolwiek miał jakieś zastrzeżenia albo pretensje do samej pani Marty Nawrockiej — mówi jeden ze znanych polityków PiS. Jak dodaje, jest ona niezmiennie „lubiana i szanowana” w obozie Prawa i Sprawiedliwości. W kampanii wyborczej była bardzo aktywna, występowała publicznie, chwaliła męża, publikowała filmiki — ocieplała wizerunek Karola Nawrockiego, jak tylko mogła. Zresztą dzieci i siostra ówczesnego prezesa IPN również. Za to w obozie PiS jest wobec niej wielka wdzięczność.
PiS: Marta Nawrocka „miała odwagę”
Świeżo po zaprzysiężeniu 6 sierpnia 2025 r. Nawrockiego pierwsza dama zaczęła udzielać wywiadów. Była rozmowa dla prasy kobiecej, był wywiad dla kibicującej prawicy i samemu prezydentowi telewizji wPolsce24 — trzy miesiące temu.
Wywiad w TVN24 nie był więc pierwszy, ale dla medium, które jest wobec prawicy krytyczne — już tak. Wywiad Joanny Kryńskiej był utrzymany w tonie szacunku, subtelnej empatii, ale padły w nim też pytania dość trudne.
Człowiek z PiS: — Wywiad, co było widać, był dla Marty Nawrockiej trudny, ale miała odwagę do niego stanąć.
Widać było brak obycia pierwszej damy z kamerą, unikanie jednoznacznych odpowiedzi w trudnych kwestiach — rzeczy naturalne dla osób bez doświadczenia telewizyjnego.
Wywiad z Nawrocką. „Za dużo brawury”
Inny rozmówca z prawicy: — Nie widzę w tym wywiadzie żadnego problemu dla prezydentowej Marty Nawrockiej. Miała intencję, żeby się zwrócić do osób, które mogą mieć krytyczne zdanie o pracy jej męża i o niej samej. To wyraz dużej osobistej odwagi. Zwłaszcza, że Marta Nawrocka nie miała doświadczenia w takich wywiadach, bo pracowała w służbie celnej. Nie oczekujmy też, że będzie mówić przekazem partyjnym. Nie oczekujmy, że będzie swobodna przed kamerą. To naturalne, że wywiad ją stresował. Miała prawo do bycia zdenerwowaną.
Kolejny z PiS: — Średnio wyszło. Nie był potrzebny teraz ten wywiad Marty Nawrockiej. Za dużo brawury i przesadnej pewności siebie. Pomysł był taki, żeby wypadła dobrze, a nie żeby ją zaatakowano za to, że dobrze nie wypadła. Sama chciała go udzielić, ale konsultowała go z ludźmi w Pałacu.
Wszyscy doceniają chęć wyjścia poza bańkę. — Chciała złagodzić obraz siebie i prezydenta w oczach ludzi, którzy ich nie lubią. Nie był to jednak dobry eksperyment. Marta jest dobrą kobietą, ale trochę krzywdy jej ten wywiad przyniósł — słyszymy od posła PiS.
PiS-owska obrona Nawrockiej przed „Wyborczą”
To, co mówiła Nawrocka, zostało przesłonięte przez to, co napisała o niej „Gazeta Wyborcza”. W obozie PiS dziennik uważany jest za małego szatana, co jednak nie przeszkadza ludziom prawicy utrzymywać dobre relacje z niektórymi osobami ze środowiska tego medium.
Na łamach znienawidzonej w elektoracie prawicowym gazety Natalii Waloch napisała, że „wywiadem w TVN24 [Nawrocka] potwierdziła przede wszystkim to, co wiele osób przeczuwało: że Pałac Prezydencki to za wysokie progi dla ludzi takich jak państwo Nawroccy”. „Z zasady nigdy nie doradzam kobietom, by były cicho. Dziś robię wyjątek” — napisała też dziennikarka. To oczywiście wyimki, ale właśnie one odbiły się najgłośniejszym echem. Nawrockiej broniła przed taką krytyką nawet Katarzyna Kotula i Anna Maria Żukowska — obie z lewicy. W obozie rządzącym nie było słychać wyśmiewania czy drwin — przynajmniej publicznych — z pierwszej damy.
A i tak media konserwatywne stanęły murem za Nawrocką. Politycy PiS zalewali serwisy społecznościowe wyrazami sympatii i wsparcia dla pierwszej damy.
Człowiek z PiS: — Mamy bronić Marty Nawrockiej przed „Gazetą Wyborczą”.
