Donald Tusk powtórzył, że zaraz po wyborach prezydenckich zrobi rekonstrukcję rządu, która ma być jednocześnie głęboka i delikatna. Koalicjanci chyba nie do końca rozumieją, co ma na myśli, ale na wszelki wypadek już się boją.
Donald Tusk o zmianach w rządzie mówi od tygodni. Zapowiedział swoim koalicjantom, że zaraz po wyborach prezydenckich będzie chciał przeprowadzić zmiany w rządzie. Największy gabinet 20-lecia ma zostać najmniejszym, a jednocześnie w trakcie zmian uszanowane zostaną interesy koalicjantów. Jak to wszystko zmieścić w jednej rekonstrukcji na razie nie wiadomo.
— Pewnie chodzi o to, żeby wszystkim po równo coś tam uciąć, ale daty jeszcze nie ma — mówią „Newsweekowi” politycy partii koalicyjnych.
Najprostszą metodą jest „łączenie przez podział”, czyli połączenie resortów, ale zachowanie kompetencji wchłoniętych resortów. Na przykład połączenie — po raz kolejny — resortu edukacji i nauki, ale zachowanie kompetencji ministra nauki jako pierwszego wiceministra, który będzie miał pod sobą dokładnie to, czym zajmuje się teraz, ale w układzie departamentów ministerstwa edukacji i nauki. Takich możliwych połączeń jest więcej. Do superresortu edukacji i nauki można dołączyć sport, a do resortu rodziny, pracy i polityki społecznej wszystkie trzy ministry bez teki, czyli polityczki odpowiedzialne za politykę obywatelską, równościową i senioralną. Minister Adam Szłapka zajmujący się polityką unijną mógłby wejść w struktury MSZ, a z pomocą resortu odpowiedzialnego za środki unijne, rozwój i technologie stworzyć jeden superresort z ministerstwem finansów.
Rekonstrukcja rządu. Kto jest do wymiany?
To oznacza oczywiście zmiany personalne. Błędem, w dodatku kompletnie niezrozumiałym dla wyborców, okazało się powołanie ministerstwa przemysłu. Jest w Katowicach i nie wiadomo, czym się zajmuje, a ministra przemysłu ma na koncie już kilka wpadek medialnych, które podobno nieźle zirytowały premiera.
Premier Donald Tusk rozmawia z ministrem spraw wewnętrznych i administracji, koordynatorem służb specjalnych Tomaszem Siemoniakiem
Foto: Radek Pietruszka / PAP
Na liście nazwisk, o których mówi się w kuluarach, że są problematyczne, znajdują się politycy każdej formacji tworzącej koalicję 15 października. Najczęściej wymienia się ministrę zdrowia Izabelę Leszczynę i ministrę klimatu Paulinę Hennig-Kloskę. Obie mają w swoich resortach tyle problemów, że być może jedynym rozwiązaniem będzie odwołanie ze stanowisk. Tusk na pierwszym posiedzeniu rządu zapowiedział swoim ludziom, że nie mogą się do niczego przyzwyczajać, bo ministrem się bywa, a nie jest. I tak większość z nich utrzymała się już prawie dwa lata.
Ostatnio na liście do odejścia pojawia się też nazwisko ministra sprawiedliwości Adama Bodnara. Po dwóch latach, licznych zatrzymaniach (zakończonych spektakularnymi wyjściami z aresztu) w wymiarze sprawiedliwości niewiele się zmieniło, a na pewno nie są to zmiany fundamentalne. Oczywiście wymagają one podpisu prezydenta, ale na biurko Andrzeja Dudy nie trafiły projekty ustaw. Nie do końca wiadomo, dlaczego minister postanowił czekać, zamiast pokazać, że to prezydent blokuje zmiany. Od osób z otoczenia premiera słyszymy, że Tusk bardzo ceni Bodnara, a poza tym nie pomysłu kim go zastąpić w razie problemu.
— Reforma jest gotowa, trafi na biurko nowego prezydenta i wtedy będzie wiadomo, czy Adam się utrzyma — zaznaczają politycy KO.
Wszystko zależy przede wszystkim od wyniku wyborów prezydenckich. Tusk inaczej będzie ustawiał rząd na walkę z nowym prezydentem, a inaczej na współpracę. — Widać po kierowniku, że jest mocno przejęty przebiegiem kampanii — słyszymy od ministrów z rządu Tuska.
Koalicjanci czekają na rozmowę z Tuskiem
Koalicjanci po zapowiedzi premiera, że nastąpi głęboka rekonstrukcja, zaczęli się denerwować, że stracą budowane od prawie dwóch lat księstwa. — Na razie nie było żadnej rozmowy, ale my nie pozwolimy się postawić przed faktem dokonanym — mówią w rozmowach z „Newsweekiem”.
Jeśli Trzaskowski wygra, to premier nie będzie się liczył ze zdaniem koalicjantów tak bardzo, jak do tej pory. A jeśli przegra, to cała koalicja będzie miała znacznie większy problem niż to, kto ma ilu ministrów i wiceministrów.
